Social security appeal dismissed due to procedural error; case remanded for proper handling of qualified appeal requirements.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the first-instance court's decision to reject her social security disability pension claim. The appellant argued that the lower court incorrectly rejected her appeal because she misdated the medical commission's ruling, but the court found the appeal's intent clear despite the error. Consequently, the appeal was deemed admissible, and the case was remanded to the first-instance court for proper adjudication.
Legislator headnote
AI generatedArt. 477 § 1, 2, 9, 10 k.p.c.; Art. 126, 130 § 1 k.p.c.; Art. 386 § 1, 397 § 2 k.p.c.: A qualified appeal against a social security authority decision is admissible if its intent is clear, even if formal errors exist, requiring remand for proper procedural handling.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III AUz 357/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 sierpnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Iwona Niewiadowska-Patzer Sędziowie: SSA Wiesława Stachowiak (spr.) del. SSO Katarzyna Schönhof-Wilkans Protokolant: starszy inspektor sądowy Dorota Cieślik po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. o rentę z tytułu niezdolności do pracy na skutek zażalenia wnioskodawczyni A. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 6 maja 2014 r. sygn. akt VII U 2055/14 p o s t a n a w i a : uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi pierwszej instancji do dalszego prowadzenia, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego. del. SSO Katarzyna Schönhof-Wilkans SSA Iwona Niewiadowska-Patzer SSA Wiesława Stachowiak (spr.)
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy Sąd Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu w sprawie VII U. 2055/14, postanowieniem z 6 maja 2014 roku odrzucił odwołanie A. S. od orzeczenia komisji lekarskiej przy Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. z 10 marca 2014 roku. Sąd uznał, że droga sądowa nie przysługuje w przypadku odwołania od orzeczenia komisji lekarskiej. Odwołanie przysługuje od decyzji organu rentowego, tej zaś, wydanej przez ZUS 14 marca 2014 roku w oparciu o orzeczenie komisji lekarskiej, A. S. nie zaskarżyła do sądu. A. S. wniosła zażalenie na postanowienie, podnosząc, że kwestionuje decyzję organu rentowego z 14 marca 2014 roku. Skarżąca wskazała, że w odwołaniu omyłkowo podała datę orzeczenia komisji lekarskiej.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. art. 477 9 § 1 i 2 k.p.c. odwołania od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. Organ rentowy przekazuje niezwłocznie odwołanie wraz z aktami sprawy do sądu z zachowaniem przepisów odrębnych. Organ ten, jeżeli uzna odwołanie w całości za słuszne, może zmienić lub uchylić zaskarżoną decyzję. W tym wypadku odwołaniu nie nadaje się dalszego biegu.
Stosownie do art. art. 477 10 § 1 k.p.c. odwołanie powinno zawierać oznaczenie zaskarżonej decyzji, określenie i zwięzłe uzasadnienie zarzutów i wniosków oraz podpis ubezpieczonego albo jego przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Odwołanie od decyzji organu rentowego jest szczególnym – kwalifikowanym, pismem procesowym, które wszczyna postępowanie sądowe i jednocześnie stanowi środek zaskarżenia. Odwołanie nie podlega rygorom przewidzianym w art. 187 k.p.c., ma natomiast w odniesieniu do niego zastosowanie art. 126 k.p.c. dotyczący wymogów formalnych pisma procesowego.
W niniejszej sprawie skarżąca w odwołaniu (zatytułowanym „pozew”), wskazała, że wnosi o ponowne rozpatrzenie orzeczenia komisji lekarskiej ZUS z 10 marca 2014 roku „o utracie uprawnień do renty z tytułu niezdolności do pracy”. Sprawa została zarejestrowana w Sądzie Okręgowym jako sprawa o dalszą rentę z tytułu niezdolności do pracy (k.1). Treść złożonego przez A. S. odwołania oraz odpowiedzi organu rentowego na odwołanie nakazywały uznać, że dotyczyło ono decyzji z 14 marca 2014 roku odmawiającej przywrócenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
W ocenie Sądu Apelacyjnego intencja odwołującej była czytelna, w każdym razie Sąd Okręgowy w pierwszej kolejności powinien był zastosować tryb z art. 130 § 1 k.p.c. Sąd I instancji zbyt rygorystycznie jednak potraktował przepis art. 477 10 § 1 k.p.c. wskazujący treść jaką powinno zawierać odwołanie, w szczególności w zakresie dotyczącym oznaczania decyzji, którą zaskarża ubezpieczona. Powyższe skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu do dalszego prowadzenia wraz z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania zażaleniowego, o czym Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 386 § 1 k.p.c. del.
SSO Katarzyna Schönhof-Wilkans SSA Iwona Niewiadowska-Patzer SSA Wiesława Stachowiak (spr.)