Appeal dismissed because the request for retrial was filed after the five-year statutory limitation period expired.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the appellant's request to retry the final judgment on paternity. The appellant argued that the original judgment was obtained through crime and that they were improperly represented, but the court found these arguments insufficient. The court ruled that the request was time-barred because the five-year limitation period for retrial had expired, and the appellant's claims did not constitute valid grounds for reopening the case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 403 § 1 pkt. 2 k.p.c.; Art. 404 k.p.c.; Art. 407 § 1 k.p.c.; Art. 408 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.: A request for retrial is inadmissible if filed after the expiration of the statutory limitation period, and grounds such as alleged criminal conduct or improper representation by counsel do not justify reopening proceedings if the limitation period has passed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 1099/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie : Przewodniczący: SSO Anatol Gul Sędziowie : SO Jerzy Dydo SO Piotr Rajczakowski po rozpoznaniu w dniu 24 września 2014 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi pozwanego R. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 10 stycznia 1995 r. sygn. akt IV RC 957/92 w sprawie z powództwa O. R. o ustalenie ojcostwa na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 30 czerwca 2014 r. sygn. akt IV RC 446/14 postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem odrzucono skargę pozwanego jako spóźnioną, ponieważ wyrok uprawomocnił się w dniu 12 grudnia 1995 r., stąd też 5 letni termin do wznowienia postępowania – zgodnie z art. 408 kpc – upłynął w dniu 12 grudnia 2000 r., natomiast 3 miesięczny termin określony w art. 407 § 1 kpc – w dniu 12 marca 1995 r., ponieważ skarżący o treści wyroku dowiedzial się w dniu jego ogłoszenia, czyli 10 stycznia 1995 r.. W zażaleniu skarżący zarzucił, że wyrok został uzyskany za pomocą przestępstwa, co uzasadnia podstawę z art. 403 § 1 pkt. 2 kpc, natomiast sąd pierwszej instancji odrzucił skargę o wznowienie postępowania niezgodnie z art. 407 § 1 kpc i art. 408 kpc.
Wskazał także , że w toku postępowania został pozbawiony możności działania przez sąd i prokuraturę, a ponadto był nienależycie reprezentowany przez swojego pełnomocnika. Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Okręgowy zważył : Zażalenie nie podlega uwzględnieniu, a podniesione przez skarżącgo liczne okoliczności są w istocie jedynie powtórzeniem po raz kolejny tych samych zarzutów, wielokrotnie już podnoszonych przez skarżącego we wcześniejszych skargach o wznowienie postępowania.
Tymczasem skarga została prawidłowo odrzucona przez sąd pierwszej instancji jako wniesiona po upływie przepisanych terminów, które zostały trafnie wskazane w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, wobec czego nie konieczności powtarzania tych samych kwestii. Tylko dodatkowo należy zwrócić uwagę na następujące okoliczności: - z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów / art. 404 kpc /, lecz takie sytuacje nie miały miejsca; -nie może być także mowy o pozbawieniu skarżącego możności działania , jeśli brał on udział w procesie, składał wnioski dowodowe oraz wniósł rewizję od wyroku sądu pierwszej instancji; - także nienależyte - według skarżącego – działanie ustanowionego przez niego pełnomocnika procesowego nie stanowi podstawy wznowienia postępowania przez pozbawienie strony mozności działania, ponieważ czynności pełnomocnika uważane są za czynności strony.
Pozostałe obszerne i dowolne uwagi skarżącego - jako nie mające żadnego znaczenia dla prawidłowości rozstrzygnięcia - nie wymagały zajmowania stanowiska. Z tych przyczyn zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw zostało oddalone / art. 385 kpc w zw. z art.