Court allows pension claim by recognizing sick leave periods count towards special conditions work tenure.
Legislator summary
AI generatedThe court granted the insured's pension claim, overturning the Social Insurance Institution's refusal based on insufficient tenure. The insured argued that a prior judgment recognized 14 years and 9 months of special conditions work, while the insurer denied additional periods including sick leave. The court ruled in favor of the insured by applying Supreme Court precedents that mandate counting sick leave periods towards the required tenure for special conditions work.
Legislator headnote
AI generatedArt. 32 ust. 2 i 4 ustawy o emeryturach i rentach z FUS; § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach: periods of sick leave are included in the calculation of work tenure for special conditions work requirements.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 2471/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 lipca 2014 r. Sąd Okręgowy/Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Częstochowie Wydział IV w składzie: Przewodniczący SSO Marek Przysucha Protokolant Ewelina Trojanowska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2014 r. w Częstochowie sprawy R. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. o prawo do emerytury na skutek odwołania R. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 20 listopada 2013 r. Nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje ubezpieczonemu R. S. prawo do emerytury poczynając od 1 listopada 2013r. Sygn. akt IV U 2471/13
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 20 listopada 2013 roku organ rentowy odmówił ubezpieczonemu R. S. prawa do emerytury, powołując się na art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z FUS (Dz.U. 2013, poz. 1440) oraz § 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz.U. z 1983r.,nr 8, poz. 43 ze zm.). Uzasadniając w/w decyzję organ rentowy wskazał, iż na dzień 1 stycznia 1999 roku ubezpieczony nie udowodnił wymaganego 25 letniego okresu podlegania ubezpieczeniu i nie legitymuje się on wymaganym 15 letnim okresem pracy w warunkach szczególnych.
W odwołaniu wniesionym do Sądu ubezpieczony wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie prawa do emerytury podnosząc, iż wyrokiem z dnia 21 marca 2013 r sygn. akt IV U 2088/12 Sąd Okręgowy w Częstochowie uznał, iż udowodnił on staż pracy w warunkach szczególnych 14 lat 9 m-cy i 14 dni przyjmując okresy do tego zaliczenia od 4 maja 1982 r do 30 września 1984 roku, do 1 października 1984 roku do 11 lipca 1985 r i od 1 lipca1987 r do 31 grudnia 1998 r przy odliczeniu 5 miesięcy i 4 dni zwolnień chorobowych. Odwołujący podniósł, iż dysponuje świadectwem pracy z Cementowni (...) w O., z którego jednoznacznie wynika, że w okresie od 31 stycznia 1972 roku do dnia 24 kwietnia 1972 roku jako ślusarz, a praca wykonywana była w warunkach szczególnych - wykaz A Dział XIV poz. 2 załącznika nr 1 do zarządzenia nr 9 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 1.08.1983 r w sprawie wykazu stanowisk pracy w zakładach pracy podległych Ministrowi Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie, powołując się na okoliczności podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wniósł o jego oddalenie. Rozpoznając odwołanie
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Wniosek ubezpieczonego był przedmiotem uprzedniej decyzji ZUS z dnia 2012 roku, nadto odwołanie od tejże decyzji odmawiającej prawa do emerytury było także przedmiotem rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Częstochowie w sprawie – sygn. akt IV U 2088/12. Sąd uprzednio rozpoznając sprawę wskazał, iż organ rentowy uwzględniając ubezpieczonemu do stażu pracy w warunkach szczególnych okres od 1 lipca 1987r. do 31 grudnia 1998r. wyłączył z niego okresy zwolnień chorobowych przypadające po 14 listopada 1991r. w łącznym wymiarze 5 miesięcy i 4 dni.
Tymczasem okres pracy w warunkach szczególnych od 1 lipca 1987r. do 31 grudnia 1998r. winien zostać uwzględniony bez wyłączania okresów zasiłków chorobowych, bowiem wykazanie w dniu 1 stycznia 1999r. określonego w art. 184 ustawy z 1998r. o emeryturach i rentach z FUS okresu wykonywania pracy w szczególnych warunkach wyłącza ponowne ustalenie tego okresu po osiągnięciu wieku emerytalnego, według zasad wynikających z art. 32 ust. 1a pkt 1 obowiązujących po dniu 1 lipca 2004r. czyli z pominięciem okresów zasiłków chorobowych (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 kwietnia 2010r., sygn.
II UK 313/09, Lex nr 604213; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 2011r., sygn. I UK 12/11, Lex nr 989126). Zatem udowodniony przez ubezpieczonego – w postępowaniu sygn. akt IV U 2088/12 - staż pracy w warunkach szczególnych wyniósł 14 lat, 9 miesięcy i 14 dni. W niniejszej sprawię ubezpieczony powołał się na okoliczności wcześniej nie wskazywane, tj. staż pracy w warunkach szczególnych w Cementowni (...) w O. w okresie od 31 stycznia 1972 roku do dnia 24 kwietnia 1972 roku jako ślusarz – Bieżąca konserwacja agregatów i urządzeń oraz prace budowlano – montażowe, remontowe na oddziale będących w ruchu w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie.
Prace stale i bezpośrednio, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy jako ślusarz wymienionym w wykazie A dziale XIV pozycja 25 (zaświadczenie zakładu pracy k. -13). Analiza przedłożonej dokumentacji stażowej skutkowała, iż Sąd Okręgowy doszedł do wniosku, iż ubezpieczony legitymuje się stażem w wymiarze ponad 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Przedłożył on bowiem zaświadczenie z zakładu pracy (...) S.A. w K., iż w okresie od 31 stycznia 1972 roku do dnia 24 kwietnia 1972 roku pracował jako ślusarz remontowy. Stan faktyczny ustalono na postawie akt rentowych ubezpieczonego i dokumentacji zawartej w aktach o sygn.
IV U 2088/12. Sąd Okręgowy uznał przedłożony przez ubezpieczonego dokument z zaświadczenia k. – 13, za wiarygodny, jego rzetelności nie podważała żadna ze stron. Zgodnie z art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009r., nr 153, poz. 1227) dalej zwaną ustawą: ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27. (ust.
1) Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Art. 27 ustawy stanowi, iż ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r. przysługuje emerytura, jeżeli spełnili łącznie następujące warunki: 1)osiągnęli wiek emerytalny wynoszący co najmniej 60 lat dla kobiet i co najmniej 65 lat dla mężczyzn, 2)mają okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Natomiast zgodnie art.
32. ust. 1 ustawy ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1. Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w ust. 1, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia (ust 2 art. 32 ustawy).
Wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych. Wyżej wskazany wiek emerytalny określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 z póź. zm.) - art. 32 ust 2 i 4 ustawy, dalej zwanym rozporządzeniem. Zgodnie z treścią § 1 ust. 1 rozporządzenie stosuje się do pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, wymienione w § 4 -15 rozporządzenia oraz w wykazach stanowiących załącznik do rozporządzenia.
Okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy (§ 2 ust. 1 rozporządzenia). Okresy pracy, o których mowa w ust. 1, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy (§ 2 ust. 2 rozporządzenia).
Za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczanymi do okresów zatrudnienia. (§ 3 rozporządzenia). Na podstawie § 4 ust. 1 rozporządzenia pracownik, który wykonywał pracę w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn oraz ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
W sprawie spornym był okres zatrudnienia ubezpieczonego w szczególnych warunkach. W ocenie Sądu na podstawie przeprowadzonych dowodów należy uznać, iż ubezpieczony legitymuje się ponad - 15 letnim stażem pracy w warunkach szczególnych i 25 letnim stażem ogólnym. Podkreślenia wymaga, iż Sąd orzekający w niniejszej sprawie miał w szczególności na uwadze wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 kwietnia 2010r., sygn. II UK 313/09, Lex nr 604213 i wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 2011r., sygn. I UK 12/11, Lex nr 989126, z których to wynika, iż do stażu wykonywania pracy w szczególnych warunkach wlicza się także okresy zasiłków chorobowych.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury poczynając od dnia 1 listopada 2013 roku. Orzeczono na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. oraz przepisów wskazanych w treści uzasadnienia.