Legislator Case Law & Legislation
II K 84/14 AI generated

Joint sentencing request dismissed because the second crime occurred after the first judgment became final.

Case Number II K 84/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the defendant's request for a joint sentencing order, ruling that the legal conditions for combining punishments were not met. The defendant argued for a combined sentence, but the court found that the crime forming the basis of the second judgment occurred after the first judgment had already become final. Consequently, the procedural requirement under Article 569 of the Criminal Procedure Code was not satisfied, leading to the rejection of the joint sentencing request.

Legislator headnote

AI generated

Art. 569 § 1 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k.; A joint sentencing order may only be issued when the perpetrator committed two or more crimes before the first judgment became final, regardless of whether that judgment was lawful.

Keywords

AI generated
joint sentencing order final judgment requirement temporal sequence of crimes Criminal Procedure Code combined punishment

Cited Legislation

AI generated
Art. 569 § 1 k.p.k.
Art. 85 k.k.
Art. 632 pkt 2 k.p.k.
§ 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IIK 84/14 POSTANOWIENIE dnia 9 września 2014r. Sąd Okręgowy w Koszalinie, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Robert Mąka protokolant: sekr. sąd. Przemysław Paszkowski przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Koszalinie Tomasza Bodo w sprawie A. L. z wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w przedmiocie umorzenia postępowania na podstawie art.572kpk, art.632pkt2kpk, §14ust.5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu p o s t a n a w i a 1) umorzyć postępowanie o wydanie wyroku łącznego, 2) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. F. R. 147,60 (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) w tym VAT, tytułem wynagrodzenia za wykonaną obronę z urzędu, 3) stwierdzić, że koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Skazany złożył wniosek o orzeczenie kary łącznej w wyroku łącznym, obejmującym kary pozbawienia wolności orzeczone w sprawie IIK 17/14 Sądu Okręgowego w Koszalinie oraz w sprawie VIIK 316/13 Sądu Rejonowego w Białogardzie VII Zamiejscowego Wydziału Karnego w Ś..

Sąd zważył co następuje:

Wniosek skazanego nie może być uwzględniony albowiem brak jest w sprawie warunków do wydania wyroku łącznego. Zgodnie z treścią art.569§1kpk w zw. z art.85kk Sąd orzeka karę łączną tylko w takich sytuacjach, gdy sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw. W niniejszej sprawie te okoliczności nie zachodzą. Pierwszy wyrok zapadł w sprawie VIIK 316/13 Sądu Rejonowego w Białogardzie VII Zamiejscowego Wydziału Karnego w Ś., w dniu 3 lipca 2013r. za czyn popełniony w okresie od lipca 2012r. do 9 stycznia 2013r.

Natomiast wyrok w sprawie IIK 17/14 został wydany przez Sąd Okręgowy w Koszalinie w dniu 3 kwietnia 2014r., za czyn popełniony w dniu 5 września 2013r. Analiza w/w wyroków prowadzi do wniosku, że przestępstwo objęte wyrokiem Sądu Okręgowego w Koszalinie, wydanym w sprawie IIK 17/14 zostało popełnione po ogłoszeniu wyroku w sprawie VIIK 316/13 Sądu Rejonowego w Białogardzie VII Zamiejscowego Wydziału Karnego w Ś.. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art.632pkt2kpk a o wynagrodzeniu za obronę z urzędu w oparciu o §14ust.5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie.