Legislator Case Law & Legislation
VII P 1681/11 AI generated

Employer dismissed union member without consent; court awarded damages for illegal termination violating collective agreement.

Case Number VII P 1681/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court ruled that the employer's termination of the plaintiff, a former trade union secretary, violated a collective agreement prohibiting dismissal without union consent. Although the union council was absent due to procedural gaps in re-election, the employer was legally obligated to establish the necessary procedures to allow such consent. Consequently, the plaintiff was awarded damages for the illegal termination, while claims for pre-service interest were dismissed.

Legislator headnote

AI generated

§ 4 of the collective agreement; Art. 10 and Art. 11 ust. 1 of the Act on Informing Employees and Conducting Consultations: An employer is bound by a collective agreement restricting dismissal of union members and must establish procedures to secure union consent; failure to do so renders the dismissal illegal and warrants damages.

Keywords

AI generated
illegal termination collective agreement trade union member dismissal consent damages award employer obligation procedural defect

Cited Legislation

AI generated
§ 4 of the collective agreement
Art. 10 of the Act on Informing Employees and Conducting Consultations
Zgodnie bowiem z art. 10 w/w ustawy skład i zasady powoływania oraz tryb działania komisji wyborczej określa regulamin ustalony przez pracodawcę i uzgodniony z pracownikami wyłonionymi w trybie przyjętym u danego pracodawcy.
Art. 11 ust. 1 of the Act on Informing Employees and Conducting Consultations
( cztery lata po wyborze – art. 11 ust.1 ustawy z dnia 7 kwietnia 2006 r.
Art. 58 of the Code of Civil Procedure
Art. 477 § 2 k.p.c.
Na podstawie art. 477 2 § 1 k.p.c.
Art. 113 of the Act on Court Costs in Civil Matters
art.58 k.p
W konsekwencji należało zasądzić na rzecz powoda odszkodowanie w kwocie 14430 zł brutto – na podstawie art.58 k.p.

Cited Case Law

AI generated
S.N. III PZP 3/03 publ. OSNP 2004/5/74

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VII P 1681/11

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 21 października 2011 r. skierowanym przeciwko (...) sp. z o.o. w W. powód W. K. wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego kwoty 14430 zł wraz z ustawowymi od dnia 29 września 2011 r. do dnia zapłaty – tytułem odszkodowania za rozwiązanie umowy o pracę ( pozew k. 2, sprecyzowany stanowiskiem na rozprawie w dniu 14 czerwca 2012 r. ). Pozwany (...) sp. z o.o. w W. w odpowiedzi na pozew, a następnie konsekwentnie w toku postępowania wnosił o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie na jego rzecz od powoda kosztów procesu ( odpowiedź na pozew k. 13-15, stanowisko na rozprawie w dniu 14 czerwca 2012 r. ).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Powoda W. K. i pozwanego (...) sp. z o.o. w W. od dnia 2 stycznia 2003 r. łączyła umowa o pracę zawarta na czas nieokreślony ( umowa k.3). W dniu 2 marca 2007 r. przeprowadzone zostały u pozwanego wybory członków rady pracowniczej, w wyniku których powód został wybrany na stanowisko sekretarza. Pierwsze zebranie rady pracowniczej zostało przeprowadzone w dniu 21 marca 2007 r. ( sprawozdanie k. 21, zeznania powoda k.31-32). W dniu 19 kwietnia 2007 r. pozwany zawarł z radą pracowników porozumienie.

Zgodnie z § 4 przedmiotowego porozumienia strony zastrzegły, że pracodawca nie może bez zgody rady wypowiedzieć ani rozwiązać stosunku pracy z pracownikiem będącym jej członkiem oraz przez rok od zakończenia członkostwa ( porozumienie k. 7-10) Od dnia 2 listopada 2010 r. do 2 maja 2011 r. powód był niezdolny do świadczenia pracy na rzecz pozwanego pobierając w tym okresie wynagrodzenie za czas choroby, a następnie zasiłek chorobowy. Po upływie tego okresu powód był nadal niezdolny do pracy , pobierając w tym czasie świadczenie rehabilitacyjne , aż do dnia 29 września 2011 ( okoliczności bezsporne).

Oświadczeniem z dnia 10 października 2012 r. pozwany rozwiązał z powodem umowę o prace bez zachowania okresu wypowiedzenia, wskazując jako przyczynę swojej czynności niezdolność powoda do pracy wskutek choroby trwającą dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy, zasiłku chorobowego oraz świadczenia rehabilitacyjnego , który upłynął z dniem 29 września 2011 r. ( oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę k.5). Pozwany nie występował do rady pracowniczej o wyrażenie zgody na rozwiązanie z powodem umowy o pracę, albowiem w związku z upływem kadencji rady wybranej w marcu 2007 r. i nie przeprowadzeniem kolejnych wyborów brak było tegoż organu w zakładzie pracy ( okoliczność bezsporna).

Wynagrodzenie powoda w czasie zatrudnienia u pozwanego obliczone jak ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy wynosiło 4810 zł brutto miesięcznie ( zaświadczenie k.20). Powyższy stan faktyczny był miedzy stronami bezsporny i Sąd ustalił go na podstawie wiarygodnego materiału dowodowego w postaci zeznań powoda oraz dokumentów złożonych do akt niniejszej sprawy.

Sąd zważył co następuje :

Czynność pozwanego w postaci rozwiązania z powodem umowy o pracę jest niezgodna z prawem. Zgodnie z zawartym z radą pracowników porozumieniem (§ 4) pozwany zobowiązał się do nierozwiązywania bez zgody rady nie tylko stosunków pracy członków rady w okresie trwania kadencji ale również przez rok od jej zakończenia. W przypadku powoda jego kadencja upłynęła w dniu 2 marca 2011 r. ( cztery lata po wyborze – art. 11 ust.1 ustawy z dnia 7 kwietnia 2006 r. o informowaniu pracowników i przeprowadzania z nimi konsultacji – Dz.U z dnia 10 maja 2006 r.

– wraz z późniejszymi zmianami). Objęty było on więc ochroną wynikającą z postanowień porozumienia z dnia 19 kwietnia 2007 r. do 2 marca 2012 r. Do tego dnia pozwany nie mógł rozwiązać z powodem umowy o pracę bez zgody rady. Pozwany takiej zgody nie otrzymał. W żaden sposób nie może usprawiedliwiać pozwanego okoliczność, iż w chwili kiedy podjął decyzję o rozwiązaniu umowy o pracę z powodem nie działała u niego rada bowiem nie została powołana rada na kolejna kadencję. Zgodnie bowiem z art. 10 w/w ustawy skład i zasady powoływania oraz tryb działania komisji wyborczej określa regulamin ustalony przez pracodawcę i uzgodniony z pracownikami wyłonionymi w trybie przyjętym u danego pracodawcy.

W przypadku nieuzgodnienia regulaminu w terminie 30 dni od dnia jego przekazania regulamin ustala pracodawca, uwzględniając ustalenia dokonane w trakcie jego uzgadniania. To pracodawca więc zobligowany jest do zapewnienia procedur umożliwiających wybór pierwszej i kolejnych rad. N. takich procedur zobligowany jest do ponoszenia tego konsekwencji, w tym związanych z brakiem możliwości ubiegania się o zgodę na rozwiązanie umowy o pracę z byłym członkiem rady. W konsekwencji należało zasądzić na rzecz powoda odszkodowanie w kwocie 14430 zł brutto – na podstawie art.58 k.p. Od powyższej kwoty zasądził odsetki ustawowe od dnia 31 października 2011 r. ( tj od dnia doręczenia pozwanemu odpisu pozwu) do dnia zapłaty.

Rozstrzygnięcie to Sądu znajduje potwierdzenie w ugruntowanym orzecznictwie min. w wyroku S.N. z dnia 6 marca 2003 r. ( sygn. akt III PZP 3/03 publ. OSNP 2004/5/74) w którym wskazano, że „ustawowe odsetki od odszkodowania przysługującego pracownikowi z tytułu niezgodnego z prawem rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia stają się wymagalne w dniu doręczenia pracodawcy odpisu pozwu zawierającego żądanie zapłaty tego odszkodowania”. W pozostałej części, tj. w zakresie odsetek za okres przed dniem doręczenia odpisu pozwu pozwanemu powództwo nie było zasadne.

Na podstawie art. 477 2 § 1 k.p.c. Sąd Rejonowy z urzędu nadał wyrokowi przy jego wydaniu rygor natychmiastowej wykonalności w części nie przekraczającej pełnego jednomiesięcznego wynagrodzenia powoda. Zgodnie z art.113 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) Sąd nakazał pobrać od pozwanego kwotę 722 złotych tytułem opłaty od pozwu. Biorąc powyższe Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.