Legislator Case Law & Legislation
IV Cz 108/13 AI generated

Appeal dismissed because wife missed deadline; husband failed to prove power of attorney for joint action.

Case Number IV Cz 108/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against a first-instance judgment, ruling the appeal was time-barred. The plaintiff argued that her husband's request for the judgment's reasoning should have extended the appeal deadline for her under marital community principles. The court held that since the claim was for a divisible monetary sum, the spouses acted independently, and the husband failed to prove he had a power of attorney to act on her behalf.

Legislator headnote

AI generated

Art. 369 k.p.c.; Art. 73 § 1 k.p.c.; Art. 87 § 1 k.p.c.; Art. 89 § 1 k.p.c.; Art. 370 k.p.c.; Art. 378 § 2 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: In civil proceedings, where a claim is divisible, each co-plaintiff acts independently; failure to prove a power of attorney means the other co-plaintiff missed the appeal deadline.

Keywords

AI generated
civil procedure appeal time limit expiration power of attorney joint ownership claim divisible monetary sum marital community representation independent action

Cited Legislation

AI generated
Art. 369 k.p.c.
akt I C 626/12 wskazując, iż powódka nie zażądała uzasadnienia wyroku, zatem zgodnie z art. 369 § 1 i § 2 k.p.c.
Art. 370 k.p.c.
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Chojnicach na podstawie art. 370 k.p.c. odrzucił apelację powódki K.
Art. 378 § 2 k.p.c.
Nadto zgodnie z art. 378 § 2 k.p.c. w granicach zaskarżenia sąd drugiej instancji może z urzędu rozpoznać sprawę także na rzecz współuczestników, którzy wyroku nie zaskarżyli, gdy będące przedmiotem zaskarżenia prawa lub obowiązki są dla nich wspólne.
Art. 385 k.p.c.
Wobec powyższego zażalenie powódki na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. podlegało oddaleniu.
Art. 73 § 1 k.p.c.
W realiach niniejszej sprawy obowiązek wniesienia apelacji osobno przez każdego ze współmałżonków wynika z przepisu art. 73 § 1 k.p.c., w myśl którego każdy współuczestnik działa w imieniu własnym.
Art. 87 § 1 k.p.c.
Co się natomiast tyczy kwestii działania w charakterze pełnomocnika, zważyć należy, iż małżonek rzeczywiście może być pełnomocnikiem w postępowaniu sądowym, co wprost wynika z treści art. 87 § 1 k.p.c., jednakże stosownie do treści art.
Art. 89 § 1 k.p.c.
87 § 1 k.p.c., jednakże stosownie do treści art. 89 § 1 zdanie 1 k.p.c., pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
art. 370 k.p.c
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Chojnicach na podstawie art. 370 k.p.c.
art. 369 k.p.c
akt I C 626/12 wskazując, iż powódka nie zażądała uzasadnienia wyroku, zatem zgodnie z art. 369 § 1 i § 2 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Cz 108/13 POSTANOWIENIE Dnia 6 marca 2013 r. Sąd Okręgowy w Słupsku IV Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Mariusz Struski Sędziowie SO: Andrzej Jastrzębski (spr.), M. W. po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2013 roku w Słupsku na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa R. G. i K. G. przeciwko P. Z. i J. Z. o zapłatę na skutek zażalenia powódki K. G. od postanowienia Sądu Rejonowego w Chojnicach z dnia 11 stycznia 2013 r., sygn. akt I C 626/12 postanawia: oddalić zażalenie. Sygn. akt IV Cz 108/13

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Chojnicach na podstawie art. 370 k.p.c. odrzucił apelację powódki K. G. od wyroku Sądu Rejonowego w Chojnicach z dnia 20 listopada 2012 roku, sygn. akt I C 626/12 wskazując, iż powódka nie zażądała uzasadnienia wyroku, zatem zgodnie z art. 369 § 1 i § 2 k.p.c. liczony dla niej termin do wniesienia apelacji upłynął bezskutecznie z dniem 11 grudnia 2012 roku. Wobec powyższego apelację powódki wniesioną w dniu 24 grudnia 2011 roku uznać należało za spóźnioną. Zażalenie od powyższego orzeczenia wywiodła powódka K. G., wnosząc o jego uchylenie i nadanie apelacji dalszego biegu. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazała, że w jej ocenie dla skuteczności odrzucenia złożonej przez nią apelacji konieczna była – w jej ocenie – zgoda drugiego z powodów, a zarazem jej małżonka R. G.. Według skarżącej wynikać to ma ze „wspólności małżeńskiej i reprezentacji rodzinnej”. Rozpoznając złożone zażalenie

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, kwestię terminu na wniesienie apelacji normuje przepis art. 369 k.p.c., stosownie do treści którego apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem (§ 1), a jeżeli strona nie zażądała uzasadnienia wyroku w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji, termin do wniesienia apelacji biegnie od dnia, w którym upłynął termin do żądania uzasadnienia (§ 2). Takiej treści pouczenie zostało udzielone powodom na rozprawie w dniu 20 listopada 2012 roku, o czym świadczy treść protokołu z tejże rozprawy (k. 120 akt sprawy).

W realiach niniejszej sprawy obowiązek wniesienia apelacji osobno przez każdego ze współmałżonków wynika z przepisu art. 73 § 1 k.p.c., w myśl którego każdy współuczestnik działa w imieniu własnym. Jedynie w wypadku, gdy z istoty spornego stosunku prawnego lub z przepisu ustawy wynika, że wyrok dotyczyć ma niepodzielnie wszystkich współuczestników (współuczestnictwo jednolite), czynności procesowe współuczestników działających są skuteczne wobec nie działających (§ 2). Nadto zgodnie z art. 378 § 2 k.p.c. w granicach zaskarżenia sąd drugiej instancji może z urzędu rozpoznać sprawę także na rzecz współuczestników, którzy wyroku nie zaskarżyli, gdy będące przedmiotem zaskarżenia prawa lub obowiązki są dla nich wspólne.

W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. Powodowie bowiem wywiedli powództwo o zapłatę wskazując, iż wraz z pozwanymi są współwłaścicielami tarasu usytuowanego w budynku mieszkalnym przy ul. (...) w C., w konsekwencji czego ci ostatni powinni również partycypować w kosztach jego konserwacji. Wprawdzie małżonkowie G. - na podstawie stosunku współwłasności - są współuprawnieni do dochodzenia od pozwanych określonego w pozwie świadczenia, jednakże podzielny charakter tegoż świadczenia (kwota pieniężna) przesadza o tym, że nie mamy tu do czynienia z współuczestnictwem jednolitym, o którym mowa w art. 73 § 1 k.p.c. Tym samym złożenie wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem czy też wniesienie apelacji przez jednego z małżonków G. nie wywołało skutku wobec drugiego z nich.

Co się natomiast tyczy kwestii działania w charakterze pełnomocnika, zważyć należy, iż małżonek rzeczywiście może być pełnomocnikiem w postępowaniu sądowym, co wprost wynika z treści art. 87 § 1 k.p.c., jednakże stosownie do treści art. 89 § 1 zdanie 1 k.p.c., pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. R. G. składając wniosek o doręczenie mu odpisu wyroku z uzasadnieniem nie dołączył dokumentu pełnomocnictwa, uprawniającego go do działania w imieniu żony, ani nawet nie wskazał, iż działa jako jej pełnomocnik.

We wniosku tym (por. k. 123 akt sprawy) brak jakiekolwiek wzmianki o powódce, która mogłaby sugerować, iż żądanie doręczenie uzasadnienia orzeczenia Sądu Rejonowego pochodzi także od niej. Mając na względzie powyższe, należy zgodzić się z poglądem Sądu I instancji, iż dla K. G. termin na wniesienie apelacji rozpoczął swój bieg z dniem 27 listopada 2012 roku i upłynął bezskutecznie z dniem 11 grudnia 2012 roku. Tym samym apelacja powódki – wniesiona w dniu 24 grudnia 2012 roku – złożona została z przekroczeniem terminu, co skutkowało jej odrzuceniem z mocy art. 370 k.p.c. Wobec powyższego zażalenie powódki na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. podlegało oddaleniu.