Legislator Case Law & Legislation
IV Cz 103/13 AI generated

Appeal court reduced alimentary support costs because the defendant was not liable for alimony. The lower court incorrectly applied the higher fee schedule. The appeal was allowed, and the cost award was adjusted accordingly.

Case Number IV Cz 103/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appeal court modified the lower court's decision to reduce the cost award from 3,017 zł to 677 zł. The appellant argued that the regional court incorrectly applied the higher fee schedule intended for the obligor of alimony, which did not apply to the defendant. The court agreed, ruling that since the defendant was not liable for alimony, the lower fee rate must be used, thereby overturning the excessive cost order.

Legislator headnote

AI generated

§ 7 ust. 1 pkt 11; § 7 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu: In alimentary proceedings, the higher fee schedule based on the value of the dispute applies only when the cost liability falls upon the person obligated to pay alimony; otherwise, the standard fee schedule applies.

Keywords

AI generated
alimentary proceedings legal fees advocate remuneration costs of proceedings appeal court fee schedule alimony obligation

Cited Legislation

AI generated
art. 98 kpc
W uzasadnieniu wyroku sąd wskazał jedynie podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach procesu, powołując się na treść art. 98 kpc, 99 kpc i 108 kpc, art.
art. 99 kpc
art. 108 kpc
art. 16 ust. 2 i 3 Prawo o adwokaturze
98 kpc, 99 kpc i 108 kpc, art. 16 ust. 2 i 3 Prawo o adwokaturze, § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r.
§ 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
2 i 3 Prawo o adwokaturze, § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i art.
art. 13 ust. 1 stawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i art. 13 ust. 1 stawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
§ 7 ust. 1 pkt 11 i § 7 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
art. 386 § 1 kpc
Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy orzekł, jak w sentencji, na podstawie przepisów art. 386 § 1 kpc w zw.
art. 397 § 2 kpc
z art. 397 § 2 kpc , zmieniając zaskarżone orzeczenie.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Cz 103/13 POSTANOWIENIE Dnia 6 marca 2013r. Sąd Okręgowy w Słupsku, IV Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Mariusz Struski Sędziowie SO: Andrzej Jastrzębski, Mariola Watemborska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2013r. w Słupsku na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa S. P. przeciwko G. P. o uchylenie obowiązku alimentacyjnego na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Słupsku XVII Zamiejscowego Wydziału Rodzinnego i Nieletnich z siedzibą w Miastku, zawarte w pkt 2 wyroku tego sądu z dnia 15.01.2013r., sygn. akt XVII RC 33/13 postanawia:

1. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądzić od pozwanego G. P. na rzecz powoda S. P. kwotę 677 zł (sześćset siedemdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu;

2. nakazać pobrać od powoda S. P. na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Słupsku kwotę 117 zł (sto siedemnaście złotych) tytułem nieuiszczonej opłaty od zażalenia, której pozwany nie miał obowiązku uiszczać.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem zawartym w punkcie 2 wyroku Sąd Rejonowy w Słupsku XVII Zamiejscowy Wydział Rodzinny i Nieletnich z siedzibą w Miastku zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3017 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu wyroku sąd wskazał jedynie podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach procesu, powołując się na treść art. 98 kpc, 99 kpc i 108 kpc, art. 16 ust. 2 i 3 Prawo o adwokaturze, § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i art. 13 ust. 1 stawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł pozwany domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia i zasądzenia od niego na rzecz powoda kwoty 677 zł. Skarżący podniósł, iż sąd orzekający, ustalając wysokość kosztów procesu naruszył § 7 ust. 1 pkt 11 i § 7 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, gdyż koszty zastępstwa procesowego w sprawie alimentacyjnej winny być uwzględnione w wysokości zależnej od wartości przedmiotu sporu tylko w sytuacji, gdy obowiązek zwrotu kosztów obciąża stronę zobowiązaną do alimentów.

Taka zaś sytuacja nie dotyczy pozwanego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie pozwanego zasługuje na uwzględnienie. Zgodzić się bowiem należy ze skarżącym, że rozstrzygając o kosztach procesu Sąd Rejonowy niewłaściwie zastosował § 7 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zgodnie z w/w przepisem jedynie w sytuacji, gdy w sprawie o alimenty obowiązek zwrotu kosztów obciąża osobę zobowiązaną do alimentów stawkę minimalną wynagrodzenia adwokata ustala się od wartości przedmiotu sporu tj. w niniejszej sprawie stawka minimalna wynosiłaby zgodnie z § 6 ust. 5 w/w rozporządzenia 2.400 zł ( tak jak przyjął Sąd I instancji).

Nie może być jednak wątpliwości, że pozwany G. P. nie był osobą zobowiązaną do alimentów, wobec czego, sąd ustalając wysokość wynagrodzenia należnego adwokatowi reprezentującemu stronę powodową winien je ustalić w oparciu o treść § 7 ust. 1 pkt 11 w/w rozporządzenia tj. na kwotę 60 zł. Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy orzekł, jak w sentencji, na podstawie przepisów art. 386 § 1 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc , zmieniając zaskarżone orzeczenie. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 kpc i 108 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc uznając, że skoro zażalenie pozwanego zostało uznane za zasadne, powód winien ponieść koszty związane ze złożeniem zażalenia tj. uiścić na rzecz Skarbu Państwa nieuiszczoną przez skarżącego opłatę od zażalenia.