Court vacates conditional dismissal for theft, remanding case to lower court to reclassify as misdemeanor due to value changes.

Sygnatura akt IV Ka 477/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 sierpnia 2014 roku. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący : SSO Waldemar Majka Protokolant : Marta Synowiec przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu dnia 29 sierpnia 2014 roku sprawy Ł. M. syna M. i B. z domu D. ur. (...) w Ś. oskarżonego z art. 284 § 1 i 3 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 5 marca 2014 roku, sygnatura akt III K 1043/13 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sygnatura akt IV Ka 477/14

UZASADNIENIE

Prokurator Rejonowy w Wałbrzychu występując z wnioskiem o warunkowe umorzenie postępowania oskarżył Ł. M. o to, że dniu 23 grudnia 2012 roku w W. w woj. (...) przywłaszczył sobie znaleziona rzecz w postaci telefonu komórkowego marki N. (...) o wartości 300 złotych działając na szkodę G. D., to jest o przestępstwo z art. 284 § 1 i 3 kk Wyrokiem z dnia 5 marca 2014 roku (sygnatura akt III K 1043/13) Sąd Rejonowy w Wałbrzychu: I. na podstawie art. 66 § 1 kk postępowanie karne wobec oskarżonego Ł. M. o popełnienie zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku warunkowo umorzył tytułem próby na okres lat 1 (jednego) roku;

II. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki poniesione przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania w wysokości 90 zł i wymierzył mu opłatę w wysokości 60 (sześćdziesięciu) zł. Wyrok powyższy zaskarżony został apelacją Prokuratora Rejonowego w Wałbrzychu w całości na korzyść oskarżonego, a skarżący wyrokowi temu zarzucił obrazę prawa materialnego polegającą na niesłusznym uznaniu, że zarzucony podejrzanemu czyn wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 284 § 1 i 3 kk podczas gdy wartość przywłaszczonego telefonu uzasadniała przyjęcie, że Ł.

M. dopuścił się wykroczenia z art. 119 § 1 kw, a podnosząc wskazany zarzut wniósł o zmianę orzeczenia poprzez przyjęcie, iż czyn oskarżonego wyczerpał znamiona wykroczenia z art. 119 § 1 kw i wymierzenie mu kary według norm wynikających z przepisów kodeksu wykroczeń.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

apelacja jest zasadna. Sąd I instancji dopuścił się wskazanego w apelacji naruszenia prawa materialnego, co też i sam zauważył na etapie redakcji uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Zamiana przepisu art.119§1 kw, która weszła w życie z dniem 9 listopada 2013 roku doprowadziła do „przepołowienia” przestępstwa i wykroczenia przywłaszczenia na poziomie ¼ minimalnego wynagrodzenia jeśli chodzi o wartość przedmiotu przywłaszczenia. Obecnie przywłaszczenia, których wartość nie przekracza 420 złotych stanowią wykroczenia z art.119§1 kw nie zaś przestępstwo z art.284§1 kk.

W świetle powyższego apelacja zasługuje na uwzględnienie, bowiem sąd I instancji przy zastosowaniu art.4§1 kk i art.400§1 kpk winien orzekać o ukaraniu oskarżonego za wykroczenie. Sąd odwoławczy nie mógł jednak uwzględnić wniosku apelacji, ponieważ sprzeciwia się temu brzmienie art.454§1 kpk mającego również zastosowanie w postępowaniu w sprawach o wykroczenia (art.109§2 kpw). Nie jest bowiem dopuszczalne ukaranie sprawcy wykroczenia w postępowaniu odwoławczym, jeśli w pierwszej instancji umorzono postępowanie, lub umorzono warunkowo jak w niniejszym postępowaniu.

W świetle powyższego zaskarżony wyrok nie mógł podlegać zmianie w zakresie postulowanym w apelacji, dlatego podlegał uchyleniu zaś sprawa wymaga ponownego rozpoznania (art.437§1 kpk).