Social security court dismisses disability pension appeal due to insufficient contribution periods in the last decade.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the insured's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to grant a disability pension. The insured argued that childcare years should count toward the required contribution periods, but the court found these periods were already included in the official records. Consequently, the court ruled that the insured failed to meet the mandatory five-year contribution requirement within the ten years preceding the disability onset.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 57 ust. 1; Art. 58 ust. 2; The court established that the right to a disability pension requires proof of at least five years of contribution and non-contribution periods within the ten years preceding the disability, and any periods already accounted for in official records cannot be double-counted to meet this threshold.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VI U 3431/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Janusz Madej Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Hańc po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 r. w Bydgoszczy na rozprawie odwołania I. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z dnia 11 października 2013 r. znak (...) w sprawie: I. W. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o rentę z tytułu niezdolności do pracy oddala odwołanie. Na oryginale właściwy podpis. Sygn. akt VI U 3431/13
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 11 października 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. – po rozpoznaniu wniosku I. W. z dnia 15 lipca 2013r. – odmówił wnioskodawczyni (ubezpieczonej) prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu swego stanowiska organ rentowy wskazał, iż orzeczeniem z dnia 19 września 2013r. Lekarz Orzecznik ZUS stwierdził, że ubezpieczona jest częściowo niezdolna do pracy (okresowo do stycznia 2014r.) lecz niezdolność ta powstała 1 maja 2013r., to jest przed dniem 1 lipca 2013r., a w dziesięcioleciu liczonym od 2 maja 2003r. do 1 maja 2013r. ubezpieczona udowodniła 4 lata i 8 miesięcy okresów składkowych i nieskładkowych, zamiast wymaganych w art. 57 w zw. z art. 58 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych 5 lat.
Organ rentowy podał także wszystkie okresy składkowe ( przypadające w ostatnim 10-leciu przed powstaniem niezdolności do pracy), które zaliczył do oceny uprawnień rentowych ubezpieczonej. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła ubezpieczona domagając się jej zmiany poprzez przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy. Uzasadniając swoje żądanie powoływała się ona na swój zły stan zdrowia oraz podnosiła, iż według posiadanych przez nią informacji opiekę nad niepełnosprawnym dzieckiem – którą sprawowała w latach 1998-2003 – zalicza się do wymaganych okresów składkowych i nieskładkowych.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania ponownie argumentując, iż w dziesięcioleciu liczonym przed powstaniem niezdolności do pracy ubezpieczona nie udokumentowała wymaganego okresu ubezpieczenia.
Sąd Okręgowy ustalił i rozważył, co następuje:
Ubezpieczona I. W. ( urodz. (...)) w dniu 15 lipca 2013r. złożyła w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddziale w B. wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy. Orzeczeniem z dnia 28 sierpnia 2013r. Lekarz Orzecznik ZUS ustalił, iż ubezpieczona jest częściowo niezdolna do pracy do 31 stycznia 2014r. oraz iż niezdolność ta powstała przed 1 lipca 2013r. Na wniosek organu rentowego z dnia 16 września 2013r. o podanie dokładnej daty powstania u ubezpieczonej częściowej niezdolności do pracy Lekarz Orzecznik ZUS orzeczeniem z dnia 19 września 2013r. ponownie ustalił, iż ubezpieczona jest częściowo niezdolna do pracy do 31 stycznia 2014r. oraz iż niezdolność ta powstała 1 maja 2013r., to jest przed 1 lipca 2013r. (dowody: orzeczenie Lekarza Orzecznika oraz pozostałe dokumenty w aktach organu rentowego).
Ubezpieczona nie zaskarżyła powyższych orzeczeń Lekarza Orzecznika ZUS mimo prawidłowego pouczenia jej przez organ rentowy o możliwości wniesienia sprzeciwu do Komisji Lekarskiej ZUS w terminie 14 dni od doręczenia jej tych orzeczeń Lekarza Orzecznika (potwierdzenie odbioru orzeczeń Lekarza Orzecznika wraz z pouczeniem – k. 39 i zwrotne potwierdzenie odbioru dołączone do orzeczenia z dnia 19 września 2013r. – w aktach organu rentowego). W dziesięcioleciu liczonym przed powstaniem niezdolności do pracy (orzeczonej przez Lekarza Orzecznika na dzień 1 maja 2013r.) ubezpieczona posiadała okres ubezpieczeniowy (suma okresów składkowych i nieskładkowych) w wymiarze 4 lat i 8 miesięcy.
Suma okresów składkowych i nieskładkowych posiadanych przez ubezpieczoną wynosi 20 lat i 13 dni, w tym samych okresów składkowych 13 lat 9 miesięcy i 10 dni. (dowody: dokumenty w aktach organu rentowego, w tym raporty ustalenia uprawnień do świadczenia k. 36 i karta przebiegu zatrudnienia- k.46). Okolicznością niesporną między stronami było to, iż ubezpieczona I. W. nie posiadała okresu składkowego w wymiarze co najmniej 25 lat. Na tle wyżej ustalonych okoliczności faktycznych spór w sprawie nie dotyczył kwestii czy ubezpieczona jest niezdolna do pracy (gdyż tę niezdolność stwierdzały wydane w sprawie orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS) lecz spełnienia przez ubezpieczoną koniecznego warunku nabycia prawa do renty wynikającego z art. 57 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 58 ust. 1 pkt 5 i ust.2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j.
Dz.U. z 2013r. poz. 1440 ze zm. – dalej oznaczanej jako ustawa emerytalna). Zgodnie z tymi unormowaniami renta z tytułu niezdolności do pracy przysługująca ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:
1) jest niezdolny do pracy, 2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, 3) niezdolność do pracy powstała w okresach, wskazanych w punkcie 3 ust.1 art. 57 albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. W przypadku ubezpieczonego, u którego niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat (a do tej kategorii ubezpieczonych zalicza się I. W.), warunek posiadania wymaganego okresu składkowego uważa się za spełniony, gdy osiągnął on okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 5 lat, przy czym okres tych 5 lat powinien przypadać w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed złożeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy.
Ubezpieczona złożyła wniosek o rentę w dniu 15 lipca 2013r., natomiast data powstania jej niezdolności do pracy ustalona została w sposób wiążący także dla Sądu orzekającego w niniejszej sprawie na dzień 1 maja 2013r. orzeczeniem Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 19 września 2013r., od którego nie wniosła ona sprzeciwu do Komisji Lekarskiej ZUS. Brak zaskarżenia przez ubezpieczoną tego orzeczenia powodował, iż w procesie wszczętym na skutek jej odwołania, data powstania jej częściowej niezdolności do pracy nie mogła być już kwestionowana (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21.05.2010r.
I UK 23/10 – opublikowany w systemie informacji prawnej LEX pod nr 604207). Okolicznością istotną dla rozstrzygnięcia sporu było w tej sytuacji ustalenie czy ubezpieczona w dziesięcioleciu liczonym przed dniem złożenia wniosku o rentę albo przed dniem powstania niezdolności do pracy posiadała wymagany w art. 57 ust.1 pkt 2 okres składkowy i nieskładkowy w wymiarze co najmniej 5 lat (art.58 ust.1 pkt 5 w związku z ust. 2 tego przepisu ustawy emerytalnej). Zebrany w sprawie materiał dowodowy (w szczególności dokumenty dotyczące zatrudnienia ubezpieczonej oraz jej okresów nieskładkowych) wskazywały, iż ubezpieczona nie spełnia powyższego warunku nabycia prawa do świadczenia albowiem w okresie od 2 maja 2003r. do 1 maja 2013r. legitymowała się okresami składkowym i nieskładkowym w wymiarze 4 lat i 8 miesięcy (karta przebiegu zatrudnienia – k. 46 akt rentowych oraz raport ustalenia uprawnień do świadczenia k. 36 akt rentowych).
W odwołaniu ubezpieczona domagała się zaliczenia do powyższego tego okresu 4 lat i 8 miesięcy, opieki nad swoim niepełnosprawnym synem, którą sprawowała w latach 1998 – 2003. Z powyższych dokumentów, jak również z treści zaskarżonej decyzji wynika, iż do okresów uwzględnionych przez organ rentowy przy ocenie uprawnień rentowych ubezpieczonej zaliczony został okres nieskładkowy od 1 maja 2003r. do 16 października 2003r. Okoliczności tej ubezpieczona nie dostrzegła przy formułowaniu zarzutu odwołania, co do nieuwzględnienia przez organ rentowy jej wniosku o rentę.
W toku procesu ubezpieczona powoływała się też na zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu wydane przez Starostę T. (k. 17 akt sprawy), dokumentujące iż w okresach od 1 czerwca 2008r. do 2 listopada 2008r. oraz od 4 listopada 2008r. do 30 listopada 2008r. pobierała ona zasiłek szkoleniowy- stypendium. Na rozprawie oświadczyła też do protokołu, iż nie dysponuje innymi dokumentami, niż te które złożyła w sprawie i które dotyczyłyby posiadania przez nią dalszych okresów składkowych i nieskładkowych nieuwzględnionych przez organ rentowy (e-protokół rozprawy k. 25 oraz skrócony protokół rozprawy k. 24-25 a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił w tej kwestii, iż okresy składkowe wskazane w treści powyższego zaświadczenia Starosty T. zostały zaliczone przez organ rentowy do posiadanego przez ubezpieczoną okresu składkowego i nieskładkowego w wymiarze 4 lat i 8 miesięcy, co wynika zarówno z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, jak i z karty przebiegu zatrudnienia ubezpieczonej i raportu ustalenia uprawnień do świadczenia (k. 36 i 46 akt rentowych) oraz zaświadczenia Starosty T. z dnia 3 lipca 2013r. (k. 17 akt rentowych). Powyższe ustalenia wskazują zatem na niespełnienie przez ubezpieczoną koniecznego warunku nabycia prawa do renty - posiadania co najmniej 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych w ostatnim dziesięcioleciu przed powstaniem niezdolności do pracy.
Wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego ubezpieczona nie posiadała także w dziesięcioleciu przed złożeniem wniosku o rentę gdyż według raportu ustalenia uprawnień do świadczenia (k. 36 akt rentowych) suma tych okresów na dzień 1 lipca 2013r. wynosiła tylko 4 lata 4 miesiące i 14 dni. Ubezpieczona nie posiadała także okresu składkowego w wymiarze co najmniej 25 lat, co uniemożliwiło zastosowanie wobec niej przepisu art. 58 ust. 4 ustawy emerytalnej przewidującego, możliwość niestosowania ust. 2 art. 58 tej ustawy do tych ubezpieczonych, którzy udowodnili okres składkowy, o którym mowa w art. 6, wynoszący co najmniej 25 lat w przypadku kobiety.
Przedstawione wyżej motywy uzasadniały zatem oddalenie odwołania na podstawie art. 477 14§1 kodeksu postępowania cywilnego, gdyż nie było podstaw do jego uwzględnienia w powołanych wyżej przepisach prawa materialnego. Na oryginale właściwy podpis.