Appeal dismissed; lack of sufficient evidence that child can support themselves precludes suspension of enforcement.

Sygn. akt II Cz 459/14 POSTANOWIENIE K., dnia 26 sierpnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt – spr. Sędziowie: SSO Jacek Chmura SSO Marian Raszewski po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa J. M. przeciwko N. M. o ustalenie ustania obowiązku alimentacyjnego w przedmiocie zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Jarocinie z dnia 3 czerwca 2014 r., III RC 59/14 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2014 r. Sąd Rejonowy w Jarocinie oddalił wniosek powoda J. M. o udzielenie zabezpieczenia powództwa o ustalenie ustania obowiązku alimentacyjnego względem córki N. M. poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwko niemu przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Jarocinie J. K. pod sygn. akt. Kpm 14/14. Od powyższego postanowienia powód wniósł zażalenie zaskarżając je w całości i wnosząc o jego zmianę poprzez uwzględnienie wniosku, przynajmniej poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego z nieruchomości położonej w miejscowości L., dla której Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych w J. prowadzi księgę wieczystą Nr KW (...).

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że od czasu ustalenia wysokości obowiązku alimentacyjnego wobec pozwanej jego sytuacja materialna i życiowa uległa znacznemu pogorszeniu – powód ma dodatkowo na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci, a przy tym cierpi na liczne choroby i dolegliwości i z tego tytułu pobiera świadczenie rentowe. Tymczasem pozwana ukończyła Technikum Hotelarskie i podjęła staż w Przedszkolu w P., co oznacza, że jest się w stanie samodzielnie utrzymać.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu Rejonowego, że nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku powoda o udzielenie zabezpieczenia roszczenia o ustalenie ustania obowiązku alimentacyjnego wobec pozwanej N. M. z uwagi na brak należytego uprawdopodobnienia roszczenia. Jak zasadnie wskazał Sąd I instancji, samo osiągnięcie przez dziecko pełnoletniości, a nawet uzyskiwanie przez nie środków finansowych z tytułu pracy zawodowej, czy też innych źródeł, nie pociąga za sobą automatycznie ustania obowiązku alimentacyjnego ciążącego na rodzicach.

Analiza dokumentów zgromadzonych w niniejszej sprawie wskazuje, że pozwana urodziła się w (...) r. W 2013 r. ukończyła szkołę średnią. W roku tym nie osiągnęła żadnych dochodów. Dopiero z końcem 2013 r. podjęła staż w placówce oświatowej w P., a jednocześnie podjęła studia niestacjonarne w Wyższej Szkole (...) w P., na kierunku pedagogika specjalna. Z tego tytułu ponosi koszty czesnego w kwocie 1.950 zł za semestr. Oprócz tego pozwana opłaca czynsz najmu w P. w kwocie 1.250 zł plus opłaty podzielony na cztery osoby.

Z powyższego wynika, że wbrew stanowisku powoda nie można uznać, iż powód uprawdopodobnił w wystarczającym stopniu istnienie roszczenia będącego przedmiotem niniejszej sprawy. Nie przesądzając ostatecznego wyniku sprawy, nie mogło ujść uwadze Sądu Okręgowego, że pozwana nadal pobiera naukę w szkole wyższej i to w zwykłym toku czynności życiowych, a z tego tytułu zobowiązana jest do uiszczania opłat za studia i ponoszenia wydatków na utrzymanie się w mieście akademickim. W tym stanie rzeczy nie można stwierdzić, że została uprawdopodobniona przesłanka uzyskania możliwości samodzielnego utrzymania się przez pozwaną, konieczna do uprawdopodobnienia istnienia roszczenia o ustalenie ustania obowiązku alimentacyjnego jej rodziców, nawet przy założeniu, że pozwana osiąga dochód z tytułu podjęcia stażu.

W tej sytuacji należy uznać, że przedstawione przez powoda okoliczności na uzasadnienie wniosku mogłyby uprawdopodobniać roszczenie o obniżenie obowiązku alimentacyjnego, które jednak nie jest przedmiotem niniejszego postępowania. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.