Legislator Case Law & Legislation
II Cz 856/14 AI generated

Civil court allows claimant to recover litigation costs when opposing heirs have conflicting interests in probate proceedings.

Case Number II Cz 856/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Świdnica partially allowed an appeal against a lower court's decision regarding litigation costs in a probate dispute. The appellant argued that Article 520 § 2 of the Civil Procedure Code should apply due to conflicting interests between the claimant and the opposing heirs. The appellate court agreed, noting that the claimant initiated proceedings to enforce debts against heirs who had not acted since 2012, creating a conflict of interest that justified cost recovery. Consequently, the court ordered the opposing heirs to pay the appellant's procedural costs while reducing the appeal costs based on the actual expenses incurred.

Legislator headnote

AI generated

Art. 520 § 1, 520 § 2 k.p.c.; When opposing parties in a probate proceeding have conflicting interests regarding the outcome, the general rule of equal cost bearing does not apply, and the party initiating the action may be awarded litigation costs.

Keywords

AI generated
probate proceedings litigation costs conflicting interests civil procedure code heir liability costs of appeal enforcement of debt

Cited Legislation

AI generated
Art. 520 § 1 k.p.c.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r., Sąd Rejonowy w pkt II ustalił, że wnioskodawcy i uczestnicy ponoszą koszty związane ze swoim udziałem w sprawie, a swoje rozstrzygnięcie oparł o treść przepisu art. 520 § 1 kpc.
Art. 520 § 2 k.p.c.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r., Sąd Rejonowy w pkt II ustalił, że wnioskodawcy i uczestnicy ponoszą koszty związane ze swoim udziałem w sprawie, a swoje rozstrzygnięcie oparł o treść przepisu art. 520 § 1 kpc.
Art. 386 § 1 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawie art. 386 § 1 kpc w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 kpc i art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
397 § 2 kpc i art. 13 § 2 kpc, zmienił zaskarżone postanowienie /pkt I/.
Art. 89 § 1 k.p.c.
Zarówno bowiem przepisy postępowania cywilnego /art. 89 § 1 kpc/, jak i postępowania administracyjnego /art.
Art. 33 § 3 k.p.a.
89 § 1 kpc/, jak i postępowania administracyjnego /art. 33 § 3 kpa/, przyznają pełnomocnikom będącym m.in.
§ 12 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 8 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie SN z 9 grudnia 1999 r., III CKN 497/98
postanowienie SN z 9 grudnia 1999 r., III CKN 497/98, wyd./el.
postanowienie SN z 16 września 2011 r., IV CZ 47/11

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 856/14 POSTANOWIENIE Dnia 8 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anatol Gul Sędziowie: SO Piotr Rajczakowski SO Aleksandra Żurawska po rozpoznaniu w dniu 8 września 2014 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym zażalenia wnioskodawczyni (...)w G.na pkt II postanowienia Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I Ns 200/14 w sprawie przy udziale K. B., B. G., B. L. i E. T. o stwierdzenie nabycia spadku po F. B. p o s t a n a w i a:

1. zmienić zaskarżone postanowienie w pkt II w ten sposób, że zasądzić od uczestniczek B. G.i E. T.na rzecz wnioskodawczyni (...)w G.kwotę 277 zł tytułem kosztów postępowania;

2. oddalić dalej idące zażalenie, 3. II. zasądzić od uczestniczek B. G.i E. T.na rzecz wnioskodawczyni (...)w G.90 zł kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r., Sąd Rejonowy w pkt II ustalił, że wnioskodawcy i uczestnicy ponoszą koszty związane ze swoim udziałem w sprawie, a swoje rozstrzygnięcie oparł o treść przepisu art. 520 § 1 kpc. W zażaleniu na powyższe postanowienie, wnioskodawczyni zaskarżając je w części tj. w zakresie pkt II zarzuciła mu naruszenie art. 520 kpc, poprzez jego błędną interpretację i przyjęcie, że nie zachodzą przesłanki do nie zasądzenia na rzecz wnioskodawczyni kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż w sprawie powinien znaleźć zastosowanie art. 520 § 2 kpc, bowiem interesy wnioskodawczyni oraz uczestników postępowania były sprzeczne, a także zachodził różny stopień zainteresowania uczestników wynikiem postępowania.

Mając na uwadze powyższe, skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego pkt II postanowienia poprzez zasądzenie od uczestników, solidarnie kosztów postępowania w wysokości 362 zł. Sąd Okręgowy zważył: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy na samą błędną sentencję rozstrzygnięcia wydanego w zaskarżonym pkt II postanowienia Sądu Rejonowego. Sąd bowiem, mimo wniosku skarżącej „ustalił, że wnioskodawca i uczestnicy ponoszą koszty związane ze swoi udziałem w sprawie”. Orzeczenie to nie stanowi natomiast rozstrzygnięcia o zgłoszonym przez wnioskodawczynię żądaniu zasądzenia kosztów postępowania, a stanowi jedynie zbędne powtórzenie ogólnej zasady ustanowionej w art. 520 § 1 kpc.

Jak wskazuje się w orzecznictwie oraz piśmiennictwie prawniczym, zgłoszenie przez wnioskodawcę, czy też uczestnika wskazanego wyżej żądania, w przypadku braku przesłanek uzasadniających odstąpienie od zasady ponoszenia kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie, winno skutkować oddaleniem tego wniosku. Błędna jest natomiast praktyka orzekania o „wzajemnym zniesieniu kosztów postępowania” lub o „poniesieniu kosztów postępowania przez każdego uczestnika stosownie do jego udziału w sprawie” /zob. postanowienie SN z 9 grudnia 1999 r., III CKN 497/98, wyd./el.

Lex nr 39175; postanowienie SN z 16 września 2011 r. IV CZ 47/11, wyd./el. Lex nr 1147786/. Pomimo powyższego, zauważyć należy, że jakkolwiek pomiędzy uczestnikami postępowania nieprocesowego co do zasady nie istnieje obowiązek zwrotu kosztów, co uzasadnione jest niezależnością i samodzielnością udziału w tym postępowaniu każdego jego uczestnika, który ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, to zasada ta, ujęta w art. 520 § 1 kpc, jest nienaruszalna w sytuacji, w której uczestnicy są w równym stopniu zainteresowani wynikiem postępowania lub - mimo braku tej równości - ich interesy są wspólne.

Jednakże sytuacja taka w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi. Należy bowiem w tym względzie zgodzić się ze skarżącą, że orzekając o kosztach Sąd Rejonowy winien był przyjąć istnienie sprzeczności interesów wnioskodawczyni i uczestników postępowania, wynikającą z faktu, że postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku zostało wszczęte na wniosek wierzyciela spadkodawcy i w takiej sytuacji powinien znaleźć zastosowanie przepis art. 520 § 2 kpc. Zdaniem Sądu Okręgowego, w okolicznościach niniejszej sprawy, zainicjowanie postępowania przez wnioskodawczynię nie mogło oznaczać, iż uczestnicy nie poniosą żadnych kosztów związanych z tym postępowaniem.

Należy mieć przy tym na uwadze, że wierzyciel wniósł o wszczęcie postępowania o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym, którego to postępowania spadkobiercy nie przeprowadzili od 2012 roku. W sytuacji zaś, gdy wnioskodawczyni była zmuszona wnieść sprawę do Sądu, aby wyegzekwować swoje należności od spadkobierców dłużnika i poniosła w związku z tym koszty, należy jej się ich zwrot od tych spadkobierców. Na zasądzone koszty składa się opłata od wniosku w kwocie 50 zł, koszty zastępstwa prawnego w wysokości 60 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł, opłata w kwocie 62 zł tytułem kosztów wniosku o wskazanie następców prawnych oraz kwota 110 zł tytułem kosztów uzyskania aktów stanu cywilnego /łącznie 299 zł/.

Koszty te ponoszą uczestniczki B. G.i E. T.jako spadkobiercy zmarłego, które nabyły spadek na podstawie ustawy w częściach po (...) każda z nich, gdyż pozostałe uczestniczki spadek ten odrzuciły. Nie było natomiast podstaw do zwrotu skarżącej kwoty sześciu, zbędnie poniesionych opłat od pełnomocnictw w kwotach po 17 zł., udzielonych występującej w imieniu wnioskodawczyni radcy prawnej, skoro wystarczające było udzielenie jednego pełnomocnictwa i za zasadnie poniesione koszty postępowania uznać należało koszt jednej takiej opłaty /17 zł/.

Zarówno bowiem przepisy postępowania cywilnego /art. 89 § 1 kpc/, jak i postępowania administracyjnego /art. 33 § 3 kpa/, przyznają pełnomocnikom będącym m.in. adwokatami lub radcami prawnymi, uprawnienie do samodzielnego uwierzytelnienia odpisu udzielonego im pełnomocnictwa, a zatem bez dodatkowych kosztów urzędowego poświadczenia podpisu mocodawcy. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawie art. 386 § 1 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc i art. 13 § 2 kpc, zmienił zaskarżone postanowienie /pkt I/. O kosztach postępowania zażaleniowego (pkt II) Sąd orzekł również na podstawie art. 520 § 2 w zw. z art. 391 § 1 i art. 397 § 2 kpc, a na koszty te składała się opłata od zażalenia w kwocie 30 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w postępowaniu zażaleniowym w wysokości 60 zł - § 12 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 8 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu /tekst jedn.:

Dz. U. z 2013r., poz. 490/.