Court convicted driver of driving under influence of cannabis and imposed fine plus one-year driving ban.
Legislator summary
AI generatedThe court convicted the defendant of driving under the influence of cannabis and imposed a fine of 500 zloty along with a one-year driving ban. Although the defense challenged the expert opinion regarding the blood test results and claimed passive smoking, the court found the expert's assessment of notoriety and the defendant's tolerance of passengers smoking to be valid. Consequently, the court rejected the defense's arguments and upheld the conviction and the specific penalties based on the established facts.
Legislator headnote
AI generatedArt. 87 § 1 kw; Art. 87 § 3 kw: Driving under the influence of cannabis constitutes a misdemeanor punishable by a fine and a driving ban; the court may impose a one-year ban when the defendant shows notoriety in drug use and endangers public safety.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II W 507/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 czerwca 2014 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSR Marek Żurawski Protokolant Katarzyna Małolepsza po rozpoznaniu dnia 04.04.2014r., 07.05.2014r. i 09.06.2014r. sprawy o wykroczenie M. M. (1) urodzonego (...) w Ś. syna M. i B. z domu P. obwinionego o to, że: w dniu 6 kwietnia 2013r. o godz. 18/40 w Ś., woj. (...) na ul. (...) kierował samochodem osobowym V. (...) znajdując się w stanie po użyciu niedozwolonego środka tetryhydrokannabinolu o stężeniu porównywalnym do obecności alkoholu w organizmie określonym kodeksowo jako „stan po użyciu alkoholu”, tj. o wykroczenie z art. 87 § 1 kw I. obwinionego M.
M. (1) uznaje za winnego czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. wykroczenia z art. 87 § 1 kw i za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę grzywny w wysokości 500 (pięciuset) złotych; II. na podstawie art. 87 § 3 kw orzeka wobec obwinionego M. M. (1) zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku; III. na podstawie art. 627 kpk w zw. z art. 119 kpw i art. 118 § 1 kpw zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 100 (stu) złotych, w tym zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie 50 (pięćdziesięciu) złotych oraz na podstawie art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.
U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 ze zm.) opłatę w kwocie 50 (pięćdziesięciu) złotych.
UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 06 kwietnia 2013r w Ś. w (...), M. M. (1) kierował samochodem osobowym V. (...). Około godziny 18 : 40 M. M. (1) został zatrzymany do kontroli drogowej przez patrol policji w składzie (...). W związku z nerwowym zachowaniem się mężczyzn znajdujących się w samochodzie zostali oni wylegitymowani, byli to M. M. (1) i P. C.. Przy M. M. (1) znaleziono susz roślinny koloru zielonego a sam M. M. (1) wykazywał objawy sugerujące, iż może on znajdować się pod wpływem środków odurzających.
Na pytanie policjanta M. M. (1) wyjaśnił, iż dzień wcześniej palił marihuanę. W tym stanie rzeczy zatrzymano M. M. (1) i przeprowadzono stosowne czynności procesowe polegające na zważeniu znalezionego suszu roślinnego oraz pobrania krwi od M. M. (1). W trakcie pobierania krwi badający stwierdził do protokołu pobrania krwi, iż badany może być pod wpływem substancji psychotropowych lub odurzających. W trakcie zatrzymania ustalono, iż M. M. (1) nie posiadał uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi za co został ukarany mandatem w wysokości 500 zł.
W dopuszczonej na potrzeby sprawy opinii z dnia 22 lipca 2013r biegli z Instytutu Ekspertyz Sądowych w K. stwierdzili, m.in. że stężenie we krwi M. M. (1) substancji (...) w ilości 12,3 ng/ml świadczy o przyjmowaniu przez M. M. (1) środków odurzających w postaci przetworów konopi. Środek ten jest bardzo szybko metabolizowany i najczęściej jego stężenia we krwi mierzalne są do około 6-8 godzin a w skrajnych przypadka 12 godzin po zażyciu. Stężenia zaś (...) poniżej 2,5 ng/ml są porównywalne do tych które mogą występować pod działaniem alkoholu poniżej 0,5 promila.
Biegły z zakresu medycyny sądowej w opinii z dnia 10.08.2013 stwierdził, że zawartość 1,9 delta tetryhydrokannabionlu we krwi obwinionego upośledza psychofizyczne funkcje organizmu ludzkiego porównywalnie do obecności alkoholu w organizmie jak w kodeksowo określonym stwierdzeniu – odpowiada stanowi „po użyciu” alkoholu. Natomiast stężenie 11 nor 9 delta tetryhydrokannabionlu we krwi M. M. (1) świadczy o tym, iż obwiniony używa środka odurzającego w sposób przewlekły i może to wpływać na jego zachowanie a szczególnie na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych w przyszłości.
Dowody: Notatka urzędowa k; 5, Protokół zatrzymania k; 7, Zeznania P. S. k; 10,56, Protokół pobrania krwi k; 12, Wykaz dowodów rzeczowych k. 15, Opinia biegłych k; 17-20, Opinia biegłego z zakresu medycyny sądowej k; 22, Protokół pobrania krwi k; 12, Obwiniony M. M. (1) przyznał się do zarzutu prowadzenia pojazdu mechanicznego pozostając pod wpływem tetryhydrokannabinolu w stężeniu porównywalnym do obecności w organizmie alkoholu w stopniu określanym jako „stan po użyciu” alkoholu i wyjaśnił, że zapalił marihuanę kilka dni wcześniej niż został zatrzymany i nie wiedział, że stężenie środka niedozwolonego będzie utrzymywało się przez kilka dni.
Przed sądem obwiniony wyjaśnił, że palił marihuanę przed położeniem się spać a więc co najmniej na 10 godzin przed zajęciem miejsca za kierownicą. W trakcie kierowania pojazdem został zatrzymany przez policję. M. M. (1) wyjaśnił, że nie zgadza się z opinią biegłych uzyskaną na potrzeby postępowania, albowiem przeczytał w internecie, że marihuana w organizmie może utrzymywać się kilka tygodni. Jakby oskarżony o tym wiedział, jak oświadczył to nie wsiadłby za kierownicę. Na pytanie sądu obwiniony wyjaśnił, że marihuanę palił o czwartej rano a krew do badania pobrano mu o godzinie 21 a wiec po upływie piętnastu godzin.
Po odczytaniu opinii biegłych obwiniony zakwestionował je i przeczył aby nadużywał marihuany notorycznie. Jego zdaniem narażony jest on na wdychanie dymu marihuany albowiem pasażerowie których wozi palą marihuanę w jego samochodzie. Dowody: Wyjaśnienia M. M. k; 8, 46, Sąd zważył, co następuję: Sąd nie miał żadnych wątpliwości co do sprawstwa i winy M. M. (1), który zresztą wyjaśniał zgodnie z ustalonym stanem faktycznym . Sąd ustalenia stanu faktycznego oparł częściowo na wyjaśnienia obwinionego lecz przede wszystkim na opiniach biegłych oraz zeznaniach policjanta P. S..
Sąd uznaje opinie biegłych za rzetelne i w pełni wiarygodne. Opinia instytutu (...) w K. jest wydana przez jednostkę o niekwestionowanej renomie naukowej. Zarówno tej opinii jak i opinii biegłego z zakresu medycyny sadowej obrona nie potrafiła skutecznie w ocenie sądu zarzucić ich niejasności lub niepełności. W tym stanie rzeczy sąd uznał te opinie jak i wnioski z nich wypływające na w pełni miarodajne. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego w całości lecz jedynie w pewnej części. Wysoce niewiarygodna a wręcz pokrętna jest ta część wyjaśnień w których M.
M. (1) usiłuje przekonać sąd, że gdyby wiedział o tym czego dowiedział się w intrenecie na temat pozostawania związków zawartych w marihuanie w organizmie ludzki to nie wsiadł by za kierownicę. Po pierwsze zważyć należy, iż brak wiedzy w tym zakresie nie uwalnia od winy nikogo tym bardziej kierowcy przewożącego osoby trzecie. Osoba wykonująca zawód kierowcy powinna dochowywać szczególnej staranności przy spożywaniu środków odurzających i alkoholu, wcześniej zapoznając się z ich charakterystyką i czasem rozkładu w organizmie.
A jeżeli już środki takie zażyła w niebezpiecznej bliskość potrzeby kierowania samochodem – odmówić prowadzenia pojazdu. W związku z tym, iż obrona kwestionowała treść opinii biegłych i biegłego z zakresu medycyny sądowej sąd dodatkowo wysłuchał biegłego na rozprawie umożliwiając zadanie biegłemu wszelkich pytań przez obronę i obwinionego. Biegły w całości podtrzymał swoje zaprezentowane w opinii stanowisko i dodał, iż nie istnieje możliwość aby w organizmie M. M. (1) znajdowała się marihuana w takim stężeniu jaki stwierdzono w badaniach, jedynie na skutego „biernego palenia” jak chce tego obwiniony.
Biegły dopuszczał możliwość aby bierny palacz był narażony na działanie substancji znajdujących się w marihuanie ale zdaniem biegłego było by to stężenie nie przekraczające 0,5 nanograma na mililitr. Biegły podtrzymał także swoje stanowisko, iż stężenie 11 nor 9 delta tetryhydrokannabionlu we krwi M. M. (1) świadczy o tym, iż obwiniony używa środka odurzającego notorycznie. Zważyć należy, iż wysoce nagannym było tolerowanie przez zawodowego kierowcę przewożącego osoby trzecie jakim opowiadał się obwiniony, palenia marihuany w jego obecności jako kierującego, chociażby mając na uwadze, iż osoby te mogły popełniać przestępstwo posiadania narkotyku, jak również mogą w sposób szkodliwy / chociaż nie mierzalny / oddziaływać na organizm kierującego.
Wymierzając oskarżonemu karę sąd brał pod uwagę jako okoliczności obciążające, fakt niefrasobliwości obwinionego, który tolerował w swojej obecności podczas przewożenia osób trzecich palenie marihuany przez pasażerów i to w stopniu, co do którego M. M. (1) twierdził, że mógł przez to zostać „biernym palaczem” marihuany, a przede wszystkim stwierdzone przez biegłych okoliczności wskazujące na notoryczne zażywanie przez obwinionego narkotyku. Fakt ten w powołanych opiniach oceniono jako mogący mieć wpływ na „zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych w przyszłości”.
Okoliczności łagodzących poza dotychczasową niekaralnością sąd nie stwierdził. Trudno bowiem uznać za takowe częściowe przyznanie się do sprawstwa i winy przy zaprzeczaniu przez obwinionego okolicznościom zażywania narkotyku. Przy stwierdzonej przewadze okoliczności obciążających sąd uznał, iż karą adekwatną do stopnia zawinienia sprawcy i całokształtu okoliczności sprawy będzie kara grzywny w kwocie 500 zł oraz środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres jednego roku. Sąd nie widział możliwości orzeczenia środka karnego na krótszy okres z uwagi na okoliczności podniesione wyżej, a przede wszystkim na potencjalne zagrożenia jakie może powodować M.
M. (1) za kierownicą - jeżeli nie zaprzestanie używania narkotyków. Sąd nie uwzględnił wniosków obwinionego co do jego łagodnego ukarania, u podstaw którego miał lec zły stan zdrowia jego ojca, a co za tym idzie „konieczność wożenia go” przez obwinionego na rehabilitację. Jak ustalono ojciec obwinionego nie posiada orzeczenia o konieczności opieki nad nim sprawowanej przez osobę trzecią, okoliczność taka nie wynika również z orzeczenia o stopniu niepełnosprawności gdzie wyraźnie stwierdzono, iż M. M. (2) „nie wymaga pomocy innych osób w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji” / k – 40, 46 /.
O kosztach postępowania orzeczono z uwzględnieniem sytuacji rodzinnej i majątkowej oskarżonego.