Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 840/12 AI generated

Appeal court corrects first instance for juvenile defendant, applying mandatory court guardian supervision and correct suspension statute.

Case Number VI Ka 840/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court modified the first-instance judgment regarding the sentencing of a juvenile defendant. The lower court incorrectly applied the wrong statutory basis for suspending the sentence and failed to order mandatory court guardian supervision. The court ruled that because the defendant was under twenty-one at the time of the offense, the mandatory provisions for juvenile offenders required supervision by a court guardian and the specific article for suspending sentences for minors.

Legislator headnote

AI generated

Art. 73 § 2 k.k.; Art. 69 § 1, § 2 k.k.; Art. 70 § 2 k.k.: For a juvenile offender sentenced to imprisonment with a suspended sentence, the court must apply the mandatory provision for supervision by a court guardian and cite the specific article governing suspension for minors.

Keywords

AI generated
juvenile offender court guardian supervision suspended sentence appellate review mandatory supervision

Cited Legislation

AI generated
Art. 73 § 2 k.k.
zmienia wyrok w zaskarżonej części w ten sposób, że na podstawie art. 73 § 2 k.k. w okresie próby oddaje oskarżonego P.
Art. 69 § 1 k.k.
(1) pod dozór kuratora sądowego, zaś jako podstawę prawną warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary roku pozbawienia wolności przyjmuje art. 69 § 1 i § 2 k.k.
Art. 69 § 2 k.k.
(1) pod dozór kuratora sądowego, zaś jako podstawę prawną warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary roku pozbawienia wolności przyjmuje art. 69 § 1 i § 2 k.k.
Art. 70 § 2 k.k.
69§1 i2 kk oraz art. 70§1 pkt1 kk.
Art. 115 § 10 k.k.
(1) urodził się 16 września 1992 r., odpowiadał więc w tym postępowaniu sądowym jako sprawca młodociany (art. 115§10 kk), gdyż w chwili popełnienia zarzucanych mu czynów nie ukończył 21 lat i w czasie orzekania w I instancji nie ukończył 24 lata.
Art. 437 § 1 k.p.k.
Mając to na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawie art. 437§1 kpk, zmienił wyrok w zaskarżonej części, w całości uwzględniając wnioski apelującego.
Art. 634 k.p.k.
został zwolniony od wydatków za postępowanie odwoławcze, gdyż przemawiały za tym względy słuszności – art. 634 kpk w zw.
Art. 624 § 1 k.p.k.
art. 222 § 1 k.k
22412 i 3 kk i art. 222 kk i art.
art. 157 § 1 k.k
222 kk i art. 157§1 kk w zw.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Ka 840/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 lutego 2013 roku Sąd Okręgowy w Słupsku VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Andrzej Cyganek Sędziowie: SO Jadwiga Miklińska SO Robert Rzeczkowski Protokolant Katarzyna Gill przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Mieczysława Brunke po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2013 roku sprawy P. K. (1) oskarżonego o przestępstwa z art. 224 § 2 i 3 k.k. i art. 222 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i inne z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Lęborku z dnia 9 listopada 2012 roku w sprawie II K 645/12 1. zmienia wyrok w zaskarżonej części w ten sposób, że na podstawie art. 73 § 2 k.k. w okresie próby oddaje oskarżonego P. K. (1) pod dozór kuratora sądowego, zaś jako podstawę prawną warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary roku pozbawienia wolności przyjmuje art. 69 § 1 i § 2 k.k. oraz art. 70 § 2 k.k.;

2. zwalnia oskarżonego od wydatków za postępowanie odwoławcze. VI Ka 840/12

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Lęborku wyrkiem z dnia 9 listopada 2012 r. IIK 645/12 uznał oskarżonego P. K. (1) za winnego występku z art. 22412 i 3 kk i art. 222 kk i art. 157§1 kk w zw. z art. 11§2 kk popełnionego w ten sposób, że w dniu 20 kwietnia 2012 r. w L. używając przemocy wobec funkcjonariuszy policji sierżanta B. Ś. oraz posterunkowego D. O. poprzez odpychanie, uderzanie pięściami w uda i brzuch oraz ugryzienie sierżanta B. Ś. w lewy kciuk ręki powodując ranę kąsaną naruszając czynności narządu ciała na czas powyżej 7 dni zmuszał do zaniechania podjętej czynności służbowej polegającej na interwencji związanej z zakłócaniem ciszy nocnej orz spożywaniem alkoholu w miejscu do tego niewyznaczonym.

Za tak przypisane przestępstwo Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu, na mocy art. 157§1 kk w zw. z art. 11§3 kk, karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Oskarżony P. K. został nadto uznany za winnego ciągu przestępstw z art. 226§1 kk popełnionych w ten sposób, że w dniu 20 kwietnia 2012 r. w L. na terenie przychodni (...) używając słów wulgarnych powszechnie uważanych za obelżywe znieważył funkcjonariuszy policji posterunkowego J. B. oraz posterunkowego J. H. podczas i w związku z pełnieniem przez nich czynności służbowych, w dniu 20 kwietnia 2012 r. w L. używając słów wulgarnych powszechnie uważanych za obelżywe znieważył policjantów D.

O. i B. Ś. podczas i w związku wykonywaniem przez nich obowiązków służbowych. Za ten ciąg przestępstw Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu, na mocy art. 226§1 kk w zw. z art. 91§1 kk, karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. Nadto oskarżonego uznano za winnego występku z art. 224§2 kk popełnionego w ten sposób, że w dniu 20 kwietnia 2012 r. w L. w celu zmuszenia do zaniechania prawnej czynności służbowej groził pozbawieniem życia funkcjonariuszowi policji posterunkowemu J. B., posterunkowemu D. O. , za co wymierzona mu została kara 4 miesięcy pozbawienia wolności – na podstawie art. 224§2 kk.

Na podstawie art. 91§2 kk Sąd Rejonowy wymierzył P. K. (1) karę łączną roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby 3 lat – art. 69§1 i2 kk oraz art. 70§1 pkt1 kk. Na poczet orzeczonej kary zaliczony został okres zatrzymania w dniach 20 i 21 kwietnia 2012 r. oraz 17 lipca 2012 r. P. K. został obciążony kosztami sądowymi. Apelację w części dotyczącej orzeczenia o karze, na niekorzyść oskarżonego, wniósł Prokurator Rejonowy w Lęborku. Zarzucił obrazę prawa materialnego poprzez przyjęcie jako podstawy prawnej zawieszenia kary art. 70§1 pkt 1 kk, podczas gdy oskarżony jest młodocianym sprawcą i podstawę zawieszenia kary winien stanowić art. 70§2 kk, a także obrazę prawa materialnego poprzez niezastosowanie art. 73§2 kk stanowiącego podstawę obligatoryjnego dozoru kuratora sądowego wobec młodocianego sprawcy skazanego na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, mimo iż zachodziły przesłanki określone w przepisie.

Prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie jako podstawy prawnej zawieszenia kary pozbawienia wolności art. 70§2 kk oraz zastosowanie art. 73§2 kk i oddanie oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego. Sąd Okręgowy zważył: apelacja jest w pełni uzasadniona. Rzeczywiście przeoczył Sąd Rejonowy, że oskarżony P. K. (1) urodził się 16 września 1992 r., odpowiadał więc w tym postępowaniu sądowym jako sprawca młodociany (art. 115§10 kk), gdyż w chwili popełnienia zarzucanych mu czynów nie ukończył 21 lat i w czasie orzekania w I instancji nie ukończył 24 lata.

W konsekwencji tego obowiązkiem było oddanie oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego, jako że popełnił on przestępstwa umyślne – art. 73§2 kk, zaś prawidłowo przywołana podstawa prawna warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej łącznej kary pozbawienia wolności winna brzmieć: art. 69§1 i 2 kk oraz art. 70§2 kk. Mając to na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawie art. 437§1 kpk, zmienił wyrok w zaskarżonej części, w całości uwzględniając wnioski apelującego. P. K. został zwolniony od wydatków za postępowanie odwoławcze, gdyż przemawiały za tym względy słuszności – art. 634 kpk w zw. z art. 624§1 kpk.