Social court dismissed appeal against ZUS pension revaluation decision regarding calculation errors and deductions.

Sygn. akt: III U 380/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 czerwca 2014r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR del. do SO Monika Obrębska Protokolant: sekretarz sądowy Emilia Kowalczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2014r. w O. sprawy z odwołania H. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w W. o waloryzcję emerytury na skutek odwołania H. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w W. z dnia 05.03.2013r. znak (...) orzeka: oddala odwołanie

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 05.03.2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w W. dokonał waloryzacji renty H. J., określając jej wysokość od dnia 01.03.2013r. na kwotę 764,98zł. Dodatkowo w decyzji wskazano, że świadczenie ulega zmniejszeniu z powodu egzekucji administracyjnej o kwotę 191,24zł. H. J. decyzję powyższą zaskarżyła, wnosząc od niej odwołanie. W uzasadnieniu odwołania wskazała, że ZUS nie zastosował przy przeliczaniu wielokrotnym jej renty art. 133 ust. 1 pkt. 2 usatwy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Podniosła też, że ZUS nieprawidłowo ustalił wskaźnik wysokości podstawy wymiaru i kwoty bazowej, jak tez dokonał nieprawidłowego zmniejszenia jej renty. Zaskarżonej decyzji zarzuciła też brak wyliczenia wynagrodzeń i premii z tytułu pracy w (...) w W. zgodnie ze świadectwem pracy i legitymacją ubezpieczeniową, jak też brak wyliczenia premii z tyt. pracy w Wytwórni (...) w W., zgodnie ze świadectwem pracy i legitymacją ubezpieczeniową. W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział I w W. wniósł o oddalenie odwołania podnosząc, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o art. 88 i 89 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i jest faktycznie oraz prawnie uzasadniona.

Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych ustalił i zważył, co następuje: Odwołanie jest niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie podkreślić należy, że zgodnie z ugruntowanym i jednolitym orzecznictwem Sądu Najwyższego, w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych przedmiot rozpoznania sprawy przez sąd wyznacza decyzja organu rentowego, od której wniesiono odwołanie (vide postanowienie Sądu Najwyższego z 20.01.2010r., sygn. akt. II UZ 49/09, LEX 583831). Przedmiotem niniejszej sprawy była więc jedynie ocena formalnej poprawności i merytorycznej zasadności decyzji organu rentowego z dnia 05.03.2013r. o waloryzacji renty, bowiem taki był tylko zakres zaskarżonej decyzji.

Podstawą prawną wydania zaskarżonej decyzji jest art. 88 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, zgodnie z którym emerytury i renty podlegają corocznie waloryzacji od dnia 1 marca (art. 88 ust. 1 ). Waloryzacja polega na pomnożeniu kwoty świadczenia i podstawy jego wymiaru przez wskaźnik waloryzacji (art. 88 ust. 2). Waloryzacji podlega kwota świadczenia i podstawa jego wymiaru w wysokości przysługującej ostatniego dnia lutego roku kalendarzowego, w którym przeprowadza się waloryzację (art. 88 ust. 3).

W przekonaniu Sądu przedmiotowa waloryzacja została przez organ rentowy dokonana prawidłowo, poprzez pomnożenie kwoty świadczenia przysługującego na dzień 28.02.2013r. tj. 735,56 złotych poprzez wskaźnik waloryzacji 104,00 %. W myśl komunikatu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 13 lutego 2013 roku w sprawie wskaźnika waloryzacji emerytur i rent w 2013r. (M.P. z dnia 14.02.2013r. poz.

78) wskaźnik waloryzacji emerytur i rent w 2013 roku wynosi 104,00 %. Zasadnie więc wysokość zwaloryzowanej emerytury została określona na kwotę 764,98zł. Prawidłowo też została określona w decyzji kwota potrąceń z tytułu egzekucji administracyjnej na kwotę 191,24 zł, która stanowi 25% wysokości świadczenia. Stosownie bowiem do treści art. 140 ust. 1 potrącenia, o których mowa w art. 139, mogą być dokonywane, z zastrzeżeniem art. 141, w następujących granicach: 1)świadczeń alimentacyjnych, o których mowa w art. 139 ust. 1 pkt 3 - do wysokości 60% świadczenia; 2)należności egzekwowanych związanych z: a)odpłatnością za pobyt w domach pomocy społecznej, b)odpłatnością za pobyt w zakładach opiekuńczo-leczniczych, c)odpłatnością za pobyt w zakładach pielęgnacyjno-opiekuńczych, do wysokości 50% świadczenia;

3) innych egzekwowanych należności - do wysokości 25% świadczenia. Z odwołania H. J. wynika, że zaskarżonej decyzji zarzuca ona również nieuwzględnienie premii uzyskanych w trakcie zatrudnienia w Wytwórni (...) według świadectwa pracy i legitymacji ubezpieczeniowej oraz wynagrodzeń i premii z tytułu pracy w (...), wskazanych w świadectwie i legitymacji ubezpieczeniowej. Kwestie te były już przedmiotem decyzji ZUS z dnia 15.10.2012r., od której H. J. nie złożyła odwołania (vide k. 335-336 a.r.). Ponadto, jak wskazano wyżej, Sąd w niniejszym postępowaniu był uprawniony jedynie do weryfikacji prawidłowości decyzji ZUS w przedmiocie waloryzacji przysługującego odwołującej świadczenia i określenia wysokości kwoty należnych potrąceń gdyż, tylko tych kwestii dotyczyła zaskarżona decyzja ZUS. Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej argumenty, Sąd Okręgowy uznając, iż zaskarżona decyzja ZUS z dnia 05.03.2013r. odpowiada prawu, działając na zasadzie art. 477 14 § 1 kpc, oddalił wniesione od niej odwołanie.