Legislator Case Law & Legislation
IV U 141/14 AI generated

Social security court partially allows appeal suspending mandatory insurance for a business owner receiving a pension.

Case Number IV U 141/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court partially allowed the appellant's appeal, modifying the social security office's decision regarding mandatory insurance obligations. While the appellant admitted to suspending business operations during specific periods, the court found that the lack of formal notification to the social security authority was excusable due to the appellant's ignorance of the new reporting requirements. Consequently, the court ruled that the appellant was not subject to mandatory insurance during the suspension periods but dismissed the appeal for the remaining time when business was active.

Legislator headnote

AI generated

Art. 83 ust. 1 pkt. 1 i 3, art. 6 ust. 1 pkt. 5, art. 9 ust. 4a, art. 12 ust. 1, art. 13 pkt. 4, art. 18 ust. 8, art. 20 ust. 1, art. 32, art. 123 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; If a person receiving a pension suspends business operations without knowledge of the obligation to notify the social security authority, the suspension is recognized as valid, exempting them from mandatory insurance during that period.

Keywords

AI generated
social security insurance business suspension pension recipient mandatory contribution burden of proof social security office legal notification

Cited Legislation

AI generated
art. 83 ust. 1 pkt. 1 i 3, art. 6 ust. 1 pkt. 5, art. 9 ust. 4a, art. 12 ust. 1, art. 13 pkt. 4, art. 18 ust. 8, art. 20 ust. 1, art. 32, art. 123 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
na podstawie art. 83 ust. 1 pkt. 1 i 3, art. 6 ust. 1 pkt. 5, art. 9 ust. 4a, art. 12 ust. 1, art. 13 pkt. 4, art. 18 ust. 8, art. 20 ust. 1, art. 32, art. 123 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.
art. 104 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
1585 ze zm.), art. 104 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn.
art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych
6740, art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jednolity Dz.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 141/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 lipca 2014 roku Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Kazimierz Kostrzewa Protokolant: protokolant sądowy Marta Bartusiak po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2014 roku w Tarnowie na rozprawie sprawy z odwołania K. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 9 grudnia 2013 roku nr (...) w sprawie K. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o ustalenie obowiązku ubezpieczenia I. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że stwierdza, że odwołujący K.

S. w okresie od 01 stycznia 2008 roku do dnia 31 marca 2008 roku oraz w okresie od dnia 01 stycznia 2009 roku do dnia 31 marca 2009 roku nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej; II. w pozostałej części oddala odwołanie. Sygn. akt IVU 141/14 Uzasadnianie wyroku z dnia 8 lipca 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. decyzją z dnia 09.12.2013 r. na podstawie art. 83 ust. 1 pkt. 1 i 3, art. 6 ust. 1 pkt. 5, art. 9 ust. 4a, art. 12 ust. 1, art. 13 pkt. 4, art. 18 ust. 8, art. 20 ust. 1, art. 32, art. 123 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.

U. z 2009 r., Nr 205, poz. 1585 ze zm.), art. 104 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 6740, art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.) stwierdził, że K. S. jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowym oraz wypadkowemu w okresie od 01.01.2008 r. do 17.04.2009 r. i ustalił podstawę wymiaru składek oraz kwotę składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne za ten okres oraz podstawę wymiaru składek na Fundusz Pracy.

W szczególności organ rentowy wskazał, że odwołujący od 17.12.1991 r. pobierał rentę, a od 18.04.2009 r. pobiera emeryturę. Od 01.01.2008 r. odwołujący nie zgłosił się do ubezpieczenia społecznego i zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Odwołujący został objęty wymienionymi na wstępie obowiązkowymi ubezpieczeniami społecznymi we wskazanym okresie, ponieważ od dnia 01.01.2008 r. osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych, mające ustalone prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym do czasu ustalenia prawa do emerytury.

Podstawę wymiaru składek dla osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarcza stanowi zadeklarowana kwota, nie niższa jednak niż 60% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w poprzednim kwartale. K. S. w odwołaniu od powyższej decyzji wnosił o jej zmianę i ustalenie, że w okresie wskazanym w decyzji nie podlegał wymienionym w niej ubezpieczeniom i nie ma obowiązku uiścić wskazanych w niej składek. Odwołujący podniósł, ze organ rentowy nie wziął pod uwagę faktu zawieszenia przez niego działalności gospodarczej, o czym informował organ skarbowy i nie płacił za te okresy podatku dochodowego od prowadzonej działalności gospodarczej za miesiące zawieszenia świadczenia usług.

Prowadzi usługi z zakresu ślusarstwa i kowalstwa i zawsze wygłaszał działalność w okresie zimowym, bo nie było zainteresowania usługami na co dołączył kserokopie pism kierowanych do organu podatkowego. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: K. S. od dnia 17.12.1991 r. pobierał rentę z tytułu niezdolności do pracy, a od dnia 18.04.2009 r. pobiera emeryturę. /okoliczności bezsporne/ Odwołujący od dnia 02.05.1991 r. zarejestrował pozarolniczą działalność gospodarczą z data rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej od 27.07.1994 r. w zakresie usług ślusarskich i usług kowalskich.

Odwołujący zgłosił w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w T. zawieszenie działalności gospodarczej między innymi w okresach: od 01.01.2008 r. do 01.04.2008 r. i od 01.01.2009 r. do 31.03.2009 r. Nie informował o tym organu rentowego. Od prowadzonej działalności gospodarczej opłacał podatek w formie karty podatkowej. W okresie zimowym zawieszał działalność, bo nie było klientów, nie prowadził wtedy żadnej działalności gospodarczej. Dowód: pismo Naczelnika Pierwszego US w T. z dnia 28.04.2014 r. –k. 21 as, kserokopie pism odwołującego o zawieszeniu działalności –k. 5-6 as, zeznania odwołującego –k. 30 as, Powyższe okoliczności Sąd ustalił w oparciu o zeznania odwołującego i dokumenty urzędowe.

Sad dal wiarę w całości zeznaniom odwołującego, ponieważ był szczere, logiczne i korespondowały z pozostałym dowodami w szczególności z pismem Naczelnika Pierwszego US w T. z dnia 28.04.2014 r. oraz kserokopią pism odwołującego o zawieszeniu działalności. Dokumenty urzędowe stanowiące stosownie do art. 244 § 1 kpc dowód tego co zostało w nich urzędowo zaświadczone, dokumenty te nie były nadto w żaden sposób kwestionowane przez strony, dlatego też zostały w całości uznane przez Sąd za wiarygodne i prawdziwe.

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie zasługuje na uwzględnienie częściowo. Objęcie K. S. z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej następującymi ubezpieczeniami: ubezpieczeniem emerytalnym, rentowymi i wypadkowym w okresie od 01.01.2008 r. do 31.03.2008 r. oraz w okresie od 01.01.2009 r. do 31.03.2009 r. nie było zasadne. Zgodnie z art. 13 pkt. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w brzmieniu obowiązującym do dnia 20.09.2008 r. obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu podlegają osoby prowadzące działalność pozarolniczą - od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności.

Od dnia 20.09.2008 r. art. 13 pkt. 4 stanowi, że obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu podlegają osoby prowadzące pozarolniczą działalność - od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. Stosownie do treści art. 9 ust. 4c ustawy systemowej osoby prowadzące pozarolniczą działalność, o której mowa w art. 8 ust. 6 pkt 1, mające ustalone prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym do czasu ustalenia prawa do emerytury.

W myśl art. 36a ust. 2 ustawy systemowej od dnia 20.09.2008 r. zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej wywiera skutki prawne w zakresie ubezpieczeń społecznych od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym przedsiębiorca dokonał zgłoszenia zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej, do ostatniego dnia miesiąca, w którym przedsiębiorca dokonał zgłoszenia wznowienia wykonywania działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 7b ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. prawo działalności gospodarczej obowiązującym od 20.09.2008 r. (Dz.

U. Nr 101, poz. 1178 z poźn. zm) wpisowi do ewidencji działalności gospodarczej podlega informacja o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej oraz o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej. Artykuł 7d ust. 1 ustawy prawo o działalności gospodarczej stanowi, że przedsiębiorca jest obowiązany zgłaszać organowi ewidencyjnemu zmiany stanu faktycznego i prawnego odnoszące się do przedsiębiorcy i wykonywanej przez niego działalności gospodarczej, w zakresie danych zawartych w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 7b ust. 2, powstałe po dniu dokonania wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, w terminie 14 dni od dnia powstania tych zmian, a także informację o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej.

Do zgłoszenia zmian stosuje się odpowiednio przepisy art. 7b ust. 1-3 oraz art. 7c. Zgodnie z art. 14a ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095 z późn. zm.) obowiązującym od dnia 20.09.2008 r. przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 1 miesiąca do 24 miesięcy. Po zmianie od dnia 31.03.2009 r. w artykule 14a dodano ust. 5, zgodnie z którym zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej oraz wznowienie wykonywania działalności gospodarczej następuje na wniosek przedsiębiorcy.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku w wyroku z dnia 11 lutego 2014 r. III AUa 658/13 wyjaśnił, że jeżeli pomimo formalnego figurowania w ewidencji działalności gospodarczej, wnioskodawczyni nie wykonywała żadnych usług lub sprzedaży, czy też innych czynności, które wchodzą w zakres przedmiotowy działalności gospodarczej ujawnionej w ewidencji, ani nawet nie podejmowała czynności związanych z działalnością gospodarczą, jak zamawianie towarów, rekrutacja pracowników, poszukiwanie kontrahentów itp., to w konsekwencji należy uznać, że nie do utrzymania jest domniemanie wynikające z wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, iż działalność tę wnioskodawczyni wykonuje (rozpoczęła jej prowadzenie).

To zaś nie może prowadzić do objęcia jej ubezpieczeniem społecznym w myśl art. 6 ust. 1 pkt 5 oraz art. 13 pkt 4 u.s.u.s. (LEX nr 1425351, por. też wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 01.10.2013 r. III AUa 355/13 LEX nr 1381480) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 4 grudnia 2007 r. VII SA/Wa 1578/07 wyraźnie wskazał, że:

1. Wpis do ewidencji działalności gospodarczej daty jej rozpoczęcia utożsamiono z datą podjęcia takiej działalności w rozumieniu faktycznym i jej prowadzeniem, aż do dnia wykreślenia tego wpisu. Nadawanie takiego znaczenia wykazanemu w ewidencji okresowi prowadzenia działalności gospodarczej, bez możliwości skorygowania tego okresu na podstawie ustaleń dokonanych w postępowaniu dowodowym, nie jest zasadne.

2. Zgłoszenie i wpis do ewidencji działalności gospodarczej stanowi tylko podstawę rozpoczęcia działalności gospodarczej w rozumieniu jej legalizacji i nie jest zdarzeniem, ani czynnością utożsamianą z podjęciem takiej działalności. Z tego powodu wpisowi nadawano zawsze charakter deklaratoryjny, a nie - konstytutywny.

3. Określanie przez samego przedsiębiorcę daty rozpoczęcia działalności gospodarczej wpisywanej do ewidencji powoduje istnienie domniemania faktycznego, że z tą datą działalność gospodarcza została podjęta i była prowadzona aż do czasu jej wykreślenia z ewidencji. Domniemanie faktyczne ma znaczenie dowodowe i może być obalone. Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która wywodzi z niego skutki prawne. ( LEX nr 496344). W sprawie bezspornym jest, że K. S. w okresach miedzy innymi od 01.01.2008 r. do 01.04.2008 r. i od 01.01.2009 r. do 31.03.2009 r. nie prowadził działalności gospodarczej, ale zgłosił to zawieszenie jedynie w urzędzie skarbowym.

Nie zgłaszał tego faktu w organie rentowym. Kierując się zasadą zaufania obywateli do państwa należy stwierdzić, że najważniejszy był fakt zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej. Bezsporne w sprawie było, że odwołujący w spornym okresie od 01.01.2008 r. do 01.04.2008 r. i od 01.01.2009 r. do 31.03.2009 r. nie prowadził działalności gospodarczej, co przyznał organ rentowy. Bezsporne było również to, że odwołujący nie zgłosił tego faktu w organie rentowym ani w wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi nie zgłosił zawieszenia organowi prowadzącemu ewidencję działalności gospodarczej.

Nie zrobił tego, ponieważ nie wiedział o powstaniu takiego obowiązku, a druki EDG-1 pojawiły się od 01.04.2009 r. W spornym okresie organy ewidencyjne same tworzyły formularz zgłoszeniowe i były one dostępne, ale odwołujący nie miał świadomości tego faktu. Od dnia 20.09.2008 r. ustawodawca wyraźnie określił warunki w jakich może nastąpić zawieszenie prowadzonej działalności gospodarczej. Odwołujący tylko w okresach od 01.01.2008 r. do 01.04.2008 r. i od 01.01.2009 r. do 31.03.2009 r. zgłosił w urzędzie skarbowym zawieszenie działalności gospodarczej.

Odwołująca wykazał, że w okresach od 01.01.2008 r. do 01.04.2008 r. i od 01.01.2009 r. do nie prowadził działalności gospodarczej. Wpisy w ewidencji działalności gospodarczej powodują istnienie domniemania faktycznego, że z tą datą działalność gospodarcza została podjęta i była prowadzona aż do czasu jej wykreślenia z ewidencji – nie można z tej grupy wyłączyć wpisów dotyczących zawieszenia prowadzonej działalności gospodarczej. Domniemanie faktyczne ma znaczenie dowodowe i może być obalone. Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która wywodzi z niego skutki prawne.

Odwołujący wykazał, że w okresach od 01.01.2008 r. do 01.04.2008 r. i od 01.01.2009 r. do 31.03.2009 r. zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej tj. rzeczywiście jej nie wykonywał - co przyznał zresztą organ rentowy. Z powyższych względów odwołanie – jako zasadne w tym zakresie podlegało uwzględnieniu - na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. i Sąd w pkt. I wyroku zmienił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej objęcia K. S. ubezpieczeniem społecznym w okresie od 01.01.2008 r. do 01.04.2008 r. i od 01.01.2009 r. do 31.03.2009 r. i stwierdził, że w tym okresie odwołujący nie podlegał z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu.

Odwołujący nie wykazał, iż poza tym dwoma okresami wskazanymi wyżej w spornym okresie od 01.01.2008 r. do 17.04.2009 r., kiedy prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą i był uprawniony do renty z tytułu niezdolności do pracy - nie prowadził działalności gospodarczej, zatem w pozostałym zakresie jego odwołanie podlegało oddaleniu na podstawie powołanych przepisów i art. 477 14 § 1 k.p.c. o czym Sad wyrzekł w pkt. II wyroku