Court reformed sentence to add financial compensation due to clear clerical error, not procedural violation. Appeal dismissed with modification.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court reformed the first-instance judgment to include a financial compensation of 100 zloty, which was omitted due to a clerical error rather than a procedural violation. The prosecutor appealed, arguing the court failed to rule on the agreed-upon financial penalty as required by law. The court determined the omission was an obvious mistake evident in the trial protocol, not a deliberate breach of procedure, thus allowing the appeal by modifying the verdict instead of remanding the case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 343 § 7 k.p.k.; Art. 49 § 2 k.k.: A failure to rule on a prosecutor's request for financial compensation in summary proceedings constitutes an obvious clerical error if the agreement is documented, warranting reform of the judgment rather than remand.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt IV Ka 481/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 sierpnia 2014 roku. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący : SSO Ewa Rusin Protokolant : Ewa Ślemp przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu dnia 6 sierpnia 2014 roku sprawy K. G. syna E.i I.z domu D. ur. (...)w Ś. oskarżonego z art. 178 a § 1 kk. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 11 kwietnia 2014 roku, sygnatura akt II K 149/14 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawie art. 49 § 2 k.k. orzeka wobec oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 100 (stu) złotych; II. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa. Sygn.akt IV Ka 481 / 14
UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy w Świdnicy oskarżył K. G. o to, że: w dniu 02 lutego 2014 r. na Al. (...) w S. woj. (...), będąc w stanie nietrzeźwości i posiadając 0,46 miligrama alkoholu w litrze wydychanego powietrza, prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki B. nr rej. (...), tj. o czyn z art. 178a§1 kk. Jednocześnie na zasadzie art.335 kpk za zgodą oskarżonego wniósł o wydanie wyroku wobec K. G. oskarżonego o czyn z art. 178a§1 kk bez przeprowadzania rozprawy i wymierzenie:
1) kary grzywny w wysokości 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych, jedna stawka w kwocie 10 (dziesięciu) złotych, 2) na podstawie art. 42§2 kk środka karnego w postaci: -. - zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres jednego roku - na podstawie art. 49§2 kk świadczenia pieniężnego w wysokości 100 ( stu) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej. Sąd Rejonowy w Świdnicy wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2014r. sygn. akt II K 149 /14: uwzględniając wniosek : I. Oskarżonego K. G. uznał za winnego zarzucanego mu czynu, tj. występku z art. 178 a § 1 kk, za który na podstawie powołanego przepisu wymierzył mu 60 (sześćdziesiąt) stawek grzywny, wyznaczając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;
II. na podstawie art. 42§2 kk i art. 43§1 kk orzekł wobec oskarżonego na okres roku zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym; III. na podstawie art. 63§2 kk na poczet orzeczonego w pkt II części dyspozytywnej wyroku środka karnego zaliczył okres zatrzymania prawa jazdy oskarżonego od dnia 02 lutego 2014 roku do dnia 11 kwietnia 2014 roku; IV. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki powstałe od chwili wszczęcia postępowania w kwocie 90 złotych tytułem opłaty. Z wyrokiem tym w całości nie pogodził się prokurator, wnosząc apelację na niekorzyść oskarżonego.
Apelujący na podstawie art. 438 pkt 2 kpk wyrokowi temu zarzucił: obrazę przepisów postępowania, mających wpływ na treść orzeczenia, to jest art. 343§7 kpk w zw. z art. 335§1 kpk, polegającą na nie orzeczeniu wobec oskarżonego K. G. środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego w wysokości 100 złotych, który to środek został zawarty we wniosku prokuratora o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy i uzgodnionym z oskarżonym, podczas gdy przepis art. 343§7 kpk, w przypadku uwzględnienia wniosku prokuratora, nakłada na Sąd orzekający obowiązek rozstrzygnięcia zgodnie z treścią wniosku, złożonego przez oskarżyciela publicznego w trybie art. 335 kpk.
Podnosząc powyższe zarzuty i powołując się na przepis art. 437§1 i 2 kpk wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy w Świdnicy. Na rozprawie odwoławczej apelujący zmodyfikował wniosek końcowy apelacji w ten sposób, że wniósł o zmianę wyroku przez orzeczenie wnioskowanego w trybie art. 335 kpk środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego na podstawie art. 49 § 2 kk. Sąd Okręgowy zważył co następuje; Apelacja jest oczywiście zasadna, ale nie musi skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do jej ponownego rozpoznania, wystarczająca będzie zmiana wyroku w postępowaniu odwoławczym.
W zaskarżonym wyroku brakło uzgodnionego pomiędzy prokuratorem i oskarżonym rozstrzygnięcia o środku karnym w trybie art. 49 § 2 kk w postaci świadczenia w kwocie 100 zł na rzecz Funduszu Pomocy na rzecz Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej. Jednakże ów brak jawi się jako oczywista omyłka, a nie zamierzona przez Sąd Rejonowy modyfikacja wniosku złożonego w trybie art. 335 kpk. Wniosek taki wynika wprost z treści protokołu posiedzenia z dnia 11 kwietnia 2014r. w przedmiocie wydania wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy ( k. 28 akt), z którego wynika, że Sąd Rejonowy postanowił cyt.” na podstawie art. 343 § 6 kpk uwzględnić wniosek Prokuratora bez przeprowadzenia rozprawy, ponieważ okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości, a cele postepowania zostaną osiągnięte mimo nie przeprowadzenia rozprawy”.
Także z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku nie wynika, by nieorzeczenie przedmiotowego środka karnego stanowiło złamanie normy art. 343 § 7 kpk, nakazującej sprawę rozpoznać na zasadach ogólnych w razie niepodzielenia przez Sąd I instancji słuszności wniosku prokuratora o skazanie bez rozprawy. Z przytoczonych względów zaskarżony wyrok należało zreformować. O kosztach sądowych postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 636 § 1 kpk i art. 624 § 1 kpk uznając, iż względy słuszności uzasadniają zwolnienie oskarżonego od ich ponoszenia.