Regional court dismisses disability appeal, upholding expert opinion that applicant has only mild disability.
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court dismissed the applicant's appeal against the Provincial Disability Assessment Team's decision to classify him as having only a mild disability. The applicant argued that his condition required daily assistance, warranting a moderate disability status, while the opposing party requested the appeal be rejected. The court relied on the independent judicial experts' opinions, which found no basis for a moderate classification, and upheld the original ruling based on these medical findings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych; Art. 233 § 1 k.p.c.: The court must evaluate expert opinions based on logic, common knowledge, and the expert's qualifications, rejecting appeals where the medical evidence clearly supports a lower disability classification than claimed by the applicant.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: XU-421/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 lipca 2014r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący: SSR Barbara Bonczar Protokolant: Grażyna Mazurkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym w dniu 29 lipca 2014r. we Wrocławiu sprawy z odwołania R. Z. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w województwie (...) z dnia 18 maja 2013r. znak: (...). (...) w sprawie R. Z. przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w województwie (...) o ustalenie stopnia niepełnosprawności uzupełnia wyrok tutejszego Sądu z dnia 12 czerwca 2014r. w ten sposób, że w pozostałym zakresie odwołanie oddala. Sygn. akt X U 421/13
UZASADNIENIE
Wnioskodawca R. Z. wniósł odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w województwie (...) z dnia 18 maja 2013r., który utrzymał w mocy orzeczenie (...) do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności we W. z dnia 04 lutego 2013r. (...) do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności na posiedzeniu w dniu 04 lutego 2013r. nie zaliczył wnioskodawcy do osób niepełnosprawnych. We wniesionym od tego orzeczenia odwołaniu wnioskodawca wnosił o zmianę orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu i ponowną ocenę stanu zdrowia dla celów ustalenia umiarkowanego stopnia niepełnosprawności.
W uzasadnieniu odwołania podniósł, że umiarkowany stopień niepełnosprawności oddaje aktualny stan jego zdrowia, gdyż wymaga on pomocy osób drugich w czynnościach dnia codziennego. Strona pozwana w udzielonej odpowiedzi na odwołanie wniosła o jego oddalenie. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawca R. Z. ur. (...), w dniu 04 stycznia 2013r. wystąpił do (...) do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności we W. o wydanie orzeczenia w związku z wygaśnięciem terminu ważności poprzedniego orzeczenia. Wnioskodawca do dnia 31 stycznia 2013r. posiadał orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, symbol 05-R i 06-E. W uzasadnieniu wniosku podał, że ubiega się o dalsze orzeczenie o stopniu niepełnosprawności dla celów korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji i korzystania z ulg i uprawnień w tym zasiłku stałego.
Na posiedzeniu w dniu 04 lutego 2013r. (...) ds. Orzekania o Niepełnosprawności we W. wnioskodawca nie został zaliczony do osób niepełnosprawnych. Z wydanym orzeczeniem wnioskodawca nie zgodził się i wniósł odwołanie do Wojewódzkiego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w woj. (...). Na skutek wniesionego odwołania Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) na posiedzeniu w dniu 18 maja 2013r. orzeczenie (...) ds. Orzekania o Niepełnosprawności we W. utrzymał w mocy. Dowód: akta WZON. 9531/ 1067/2013.
Postanowieniem z 13 lipca 2013r. Sąd na zasadzie art.468 § 1 i § 2 pkt 4 i § 4 kpc podjął czynności wyjaśniające przez zasięgnięcie opinii biegłego sądowego neurologa i psychiatry na okoliczność ustalenia czy wnioskodawca R. Z. może zostać zaliczony do osób niepełnosprawnych i do jakiego stopnia w rozumieniu art. 3 i 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych – t.j. Dz.U. z 2011r., Nr 127, poz.721 oraz § 3 pkt 2 rozp. (...) z dnia 15 lipca 2003r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności – Dz.U.139, poz.1328.
W wydanej w dniu 13 września 2013r. opinii, biegły sądowy psychiatra rozpoznał u wnioskodawcy min. osobowość dyssocjacyjną, uzależnienie od leków z grupy (...) i wydał opinię, że wnioskodawca jest osobą niepełnosprawna w stopniu lekkim na stałe. Dowód: opinia biegłego sądowego z dnia 13.09.2013r. - k. 12 akt. W wydanej w dniu 05 listopada 2013r. opinii, biegły sądowy neurolog rozpoznał u wnioskodawcy min. padaczkę, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa lędźwiowego z dyskopatią L/3 – S/1 i wydał opinię, że wnioskodawca jest osobą niepełnosprawna w stopniu lekkim na stałe. Dowód: opinia biegłego sądowego neurologa z dnia 05.11.2013r.
– k. 20 as. Z wydanymi w sprawie opiniami wnioskodawca nie zgodził się, gdyż jego zdaniem stan jego zdrowia pogarsza się i w dalszym ciągu odczuwa dolegliwości związane z kręgosłupem. Wnioskodawca nie wniósł merytorycznych zastrzeżeń do wydanej w sprawie opinii biegłych sądowych. Strona pozwana nie wniosła zastrzeżeń do wydanych opinii w sprawie. Postanowieniem z 28 stycznia 2014r. Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego chirurga ortopedy i neurologa na okoliczność ustalenia czy wnioskodawca może zostać zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności w rozumieniu art. 3 i 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych – t.j.
Dz.U. z 2011r., Nr 127, poz.721 oraz § 3 pkt 2 rozp. (...) z dnia 15 lipca 2003r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności – Dz.U.139, poz.1328. W wydanej w dniu 17 marca 2014r. opinii biegły sądowy chirurg ortopeda i neurolog rozpoznali u wnioskodawcy min. padaczkę, zmiany zwyrodnieniowo - dyskopatyczne kręgosłupa lędźwiowo - krzyżowego i wydali opinię, że wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną w stopniu lekkim na stałe. Dowód: opinia biegłych sądowych z dnia 17.03.2014r. - k. 34 akt. Z wydaną w sprawie opinią wnioskodawca nie zgodził się, gdyż jego zdaniem stan jego zdrowia pogarsza się i w dalszym ciągu odczuwa dolegliwości związane z kręgosłupem.
Wnioskodawca nie wniósł merytorycznych zastrzeżeń do wydanej w sprawie opinii biegłych sądowych. Zdaniem wnioskodawcy lekki stopień niepełnosprawności nie jest adekwatny do stwierdzonych schorzeń i nie pozwala mu na uzyskanie żadnych świadczeń. W dalszym ciągu domagał się ustalenia umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Strona pozwana nie wniosła zastrzeżeń do wydanej opinii w sprawie.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie wnioskodawcy zasługuje na częściowe uwzględnienie z następujących powodów: Dokonując ustaleń stanu faktycznego Sąd oparł się na aktach strony pozwanej, dokumentacji lekarskiej w nich zawartej oraz na opinii biegłych sądowych chirurga ortopedy, neurologa i psychiatry. Sąd dał wiarę tym dowodom, gdyż brak było podstaw do podważenia ich wiarygodności a żadna ze stron nie wniosła do nich merytorycznych zastrzeżeń. Kwestią sporną w sprawie było ustalenie czy wnioskodawca może zostać zaliczony do jednego ze stopni niepełnosprawności , a w szczególności do stopnia umiarkowanego.
Zgodnie z art.2 pkt.10 i art.3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych –Dz.U. z 2011r, Nr 127, poz.721, niepełnosprawność oznacza trwałą lub okresową niezdolność do wypełniania ról społecznych z powodu stałego lub długotrwałego naruszenia sprawności organizmu, w szczególności powodującą niezdolność do pracy. Ustala się trzy stopnie niepełnosprawności: znaczny, umiarkowany i lekki. W art.4 cyt. ustawy ustawodawca zawarł definicję stopni niezdolności do pracy i tak min. do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych.
Do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych. Dla oceny stanu zdrowia wnioskodawcy i ustalenia stopnia niepełnosprawności wydane zostały w sprawie opinie biegłych sądowych chirurga ortopedy, neurologa i psychiatry. Zdaniem biegłych sądowych wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną w stopniu lekkim na stałe, brak jest podstaw do zaliczenia wnioskodawcy do osób niepełnosprawnych w stopniu umiarkowanym.
Zdaniem biegłych sądowych aktualnie w stanie zdrowia wnioskodawcy występują głębokie zaburzenia osobowości i zachowania, padaczka o rzadkich napadach, co uzasadnia zaliczenie wnioskodawcy do osób niepełnosprawnych w stopniu lekkim. Z tego powodu brak jest podstaw do podwyższenia stopnia niepełnosprawności i zaliczenia wnioskodawcy do stopnia umiarkowanego. Sąd podzielił dokonane przez biegłych sądowych ustalenia i przyjął wydane w sprawie opinie za podstawę swego rozstrzygnięcia. Biegli sądowi, którzy wydali opinię w niniejszej sprawie są specjalistami o dużej wiedzy merytorycznej i praktycznej, są lekarzami niezależnymi od stron.
Zgodnie z art.282 § 2 kpc w związku z art.283 § 2 kpc biegły wydający opinię w sprawie złożył przed objęciem funkcji przysięgę, którą jest związany i Sąd nie znalazł podstaw do zanegowania bezstronności biegłego jak i jego rzetelności przy wydaniu opinii. Opinia biegłego sądowego podlega ocenie przy zastosowaniu art.233 §1 kpc – na podstawie właściwych dla jej przymiotów kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażanych w niej wniosków.
Skoro wydane w sprawie opinie biegłych sądowych są jasne, logiczne w zasadzie nie podważane przez wnioskodawcę poprzez merytoryczne zastrzeżenia, Sąd przyjął je za podstawę swojego orzeczenia. Wnioskodawca nie spełnia więc kryteriów niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym o jakim mowa w art.4 ust.2 cyt. ustawy z 27.08.1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Mając więc na uwadze treść opinii wydanych przez biegłych sądowych, oraz przeprowadzone wyżej rozważania Sąd uznał, że wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną w stopniu lekkim na stałe od 01 lutego 2013r., symbol przyczyny niepełnosprawności 02-P, 06-E i 05-R o czym orzekł jak w wyroku z dnia 12 czerwca 2014r.
W związku z tym iż nie było podstaw do zaliczenia wnioskodawcy do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, w tym zakresie Sąd oddalił odwołanie wnioskodawcy w wyroku uzupełniającym z dnia 29 lipca 2014r. Z tych względów na zasadzie art. 477 14 § 1 i § 2 kpc należało orzec jak w orzeczeniu.