Court dismissed appeal against partial exemption from expert witness advance payment due to lack of financial hardship. The court ruled that the defendants failed to prove inability to pay and lacked diligence in gathering funds. The appeal was rejected because the remaining payment is temporary and recoverable if they lose the case.

Sygn. akt VI Gz 212/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 sierpnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anna Harmata Protokolant: sekr. sądowy Joanna Stafska po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa P.H. (...) Sp. z o.o. w J. przeciwko E. M. i M. S. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Rejonowego w Krośnie V Wydziału Gospodarczego z dnia 9 maja 2014 r., sygn. akt V GC 267/13 postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 maja 2014r.Sąd Rejonowy w Krośnie zwolnił pozwanych M. S. i E. M. od zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego w ½ części, oddalając wniosek w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu niniejszego wskazał, iż pozwani M. S. i E. M. domagali się zwolnienia ich od kosztów sądowych w zakresie wydatków – zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego w wysokości 2 000zł., wskazując iż nie są w stanie jej uiścić bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swoich rodzin. Z oświadczenia złożonego przez pozwanego M.

S. wynikało, iż nie jest on właścicielem żadnej nieruchomości, nie posiada żadnych cennych ruchomości ani innych zasobów materialnych, prowadzi gospodarstwo domowe wraz z matką, jest osobą bezrobotną, nie uzyskuje żadnych świadczeń ani dochodów a utrzymuje się dzięki pomocy rodziny. Wnioskodawca oświadczył ponadto, iż posiada zaległości względem ZUS oraz Urzędu Skarbowego. Matka pozwanego wraz z bratem uzyskują dochód w postaci renty rodzinnej w łącznej wysokości 1 235,06 zł Pozwana E. M. nie posiada żadnych nieruchomości, żadnych cennych ruchomości ani innych zasobów materialnych.

Prowadzi gospodarstwo domowe wraz z rodzicami i bratem, jest osobą bezrobotną. Jej rodzice uzyskują dochody z tytułu wynagrodzenia za prace oraz emerytury w łącznej wysokości 2 800 zł. W ocenie Sądu Rejonowego przedmiotowy wniosek zasługiwał na uwzględnienie w części dotyczącej zwolnienia pozwanych od uiszczenia zaliczki w ½ część, której uiszczenie w całości byłoby dla nich znacznie utrudnione lub całkowicie niemożliwe. Jednakże nie można uwzględnić przedmiotowego wniosku w całości, ponieważ pozwani są osobami młodymi, zdolnymi do podjęcia zatrudnienia a ponadto pozostają na utrzymaniu rodziców, przez co ich sytuacja materialna i rodzinna nie jest na tyle niezadowalająca, żeby można było zastosować zwolnienie od kosztów sądowych w całości.

Dlatego też nie można zaliczyć ich do grona osób ubogich, dla których to głównie przeznaczona jest instytucja zwolnienia od kosztów sądowych. Zażalenie na powyższe postanowienie w zakresie pkt II złożyli pozwani, zarzucając błędne ustalenia faktyczne będące podstawą zapadłego rozstrzygnięcia , a to polegające na przyjęciu , iż pozwani mają możliwość odłożenia środków finansowych na wydatki , że winni wykazać ,że ich zły stan majątkowy nie jest wynikiem zawinionego przez nich zachowania , oraz że są w stanie bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego i rodziny uiścić zaliczkę na wydatki , a także że są przedsiębiorcami.

Stąd żalący wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia , poprzez uwzględnienie wniosku o zwolnienie ich od ponoszenia wydatków w całości. W uzasadnieniu dla niniejszego pozwani wskazali , iż zmuszeni byli zakończyć działalność z uwagi na zamkniecie ich sklepu przez powódkę , jako dorośli korzystają jedynie z minimalnego wsparcia rodziny , zaś brak środków nie jest jednoznacznie zawiniony przez pozwanych bowiem zamknięcie ich działalności było spowodowane czynnikami zewnętrznymi tj. działaniem powódki , która zmusiła ich do zamknięcia sklepu.

Wszelkie zaś środki pieniężne „wolne” , nawet gdyby udało im się znaleźć źródło zarobkowania - winni przeznaczyć w pierwszej kolejności na spłatę zadłużenia fiskalnego i wobec ZUS, gdyż inne zachowanie jest działaniem na szkodę wierzycieli.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Zażalenie pozwanych nie jest uzasadnione. Podkreślić należy , iż Sąd Rejonowy w połowie zwolnił pozwanych od wydatków na zawnioskowaną przez nich opinię biegłego, pozostawiając po ich stronie obowiązek uiszczenie jedynie połowy zaliczki na te wydatki w kwocie 1000 zł przypadającej od dwojga pozwanych, co przy przyjęciu części równych daje kwotę w wysokości po 500 zł, udział zaś w procesie również po stronie pozwanych wymaga podjęcia staranności dla uzyskania minimalnych środków pozwalających na realizacje swego prawa przed sądem.

Wnioski o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych zostały złożone przez pozwanych w sprzeciwie – w dniu 29 maja 2013r. Od tego czasu , w ciągu ponadrocznego okresu pozwani , zresztą reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, winni byli wiedzieć, iż zawnioskowany przez nich dowód wymaga zaliczki, a w konsekwencji podjąć czynności zmierzające do zgromadzenia potrzebnej kwoty. Z wniosku pozwanych nie wynika by jakiekolwiek czynności w tym zakresie podjęli wykazując się minimalna w tym zakresie starannością..Ze złożonych przez nich oświadczeń nie wynika by istniały przeszkody zdrowotne lub inne dla podjęcia pracy przez pozwanych i uzyskiwania dochodu.

Sąd Okręgowy również nie podziela argumentacji , iż gdyby nawet w/w osiągnęli dochód w pierwszej kolejności winni go przeznaczyć na zaspokojenia zadłużenia fiskalnego i ZUS. Koszty sądowe są bowiem dochodem Skarbu Państwa i brak podstaw dla ich drugorzędnego traktowania , co zdają się twierdzić pozwani. W końcu wskazać należy, iż przedmiotowa kwota stanowi jedynie wydatek o charakterze tymczasowym , co oznacza , iż w przypadku wygrania przez nich procesu kwota ta zostanie im zwrócona przez stronę przeciwną, zgodnie z orzeczeniem wydanym stosownie do wyniku sprawy.

Stąd tez orzeczono jak w sentencji na mocy art. 385 kpc w zw. z art. 397 par. 2 kpc. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...)