Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 552/14 AI generated

Court partially allows appeal to extend ban duration from one to three years due to recidivism.

Case Number IV Ka 552/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court partially upheld the prosecutor's appeal against a first-instance judgment sentencing a defendant for driving under the influence. While the court found the one-year ban disproportionately lenient given the defendant's high blood alcohol level and prior convictions, it rejected the request for a monetary fine due to the defendant's poor financial situation. Consequently, the ban was extended to three years, but the original sentence regarding the fine remained in effect.

Legislator headnote

AI generated

Art. 178a § 4 k.k.; Art. 53 § 1, 2 kk; Art. 56 kk: When a repeat offender commits a traffic offense with significant intoxication, the court must extend the driving ban beyond the statutory minimum to ensure special and general prevention, but may decline additional fines if the defendant lacks the financial capacity to pay.

Keywords

AI generated
driving under influence recidivism aggravation ban duration extension proportionality of penalty financial inability fine

Cited Legislation

AI generated
Art. 178a § 4 k.k.
oskarżonego z art. 178a § 4 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 4 lutego 2014 roku, sygnatura akt II K 864/13 I.
Art. 42 § 2 k.k.
Nadto, zważywszy na treść art. 42§2 kk orzeczono wobec K.
Art. 53 § 1, 2 kk
w art. 53§1 i 2 kk ( art.
Art. 56 kk
53§1 i 2 kk ( art. 56 kk).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt IV Ka 552/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 sierpnia 2014 roku. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący : SSO Mariusz Górski Protokolant : Ewa Ślemp przy udziale Władysławy Kunickiej-Żurek Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu dnia 20 sierpnia 2014 roku sprawy K. G. syna K. i K. z domu S. urodzonego (...) w K. oskarżonego z art. 178a § 4 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 4 lutego 2014 roku, sygnatura akt II K 864/13 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że okres zakazu prowadzenia pojazdów, a zawarty w punkcie II dyspozycji podwyższa do lat 3 (trzech); II. w pozostałym zakresie tenże wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt IV Ka 552/14

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem K. G. uznany został za winnego, że: w dniu 14 listopada 2013 roku w B. w województwie (...), o godz. 18.35 na ulicy (...), kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym marki A. o numerze rejestracyjnym (...) będąc w stanie nietrzeźwości wynoszącym I- 0,88 mg/l, II- 0,88 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sadu Rejonowego w Kłodzku z dnia 26 października 2009 roku, sygn.akt VIII K 894/09 z art. 178a§1 kk, tj. za winnego popełnienia czynu z art. 178a§4 kk i za to na mocy powołanego przepisu wymierzono oskarżonemu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności.

Nadto, zważywszy na treść art. 42§2 kk orzeczono wobec K. G. roczny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Wyrok powyższy zaskarżył prokurator zarzucając: Rażącą niewspółmierność kary – środków karnych wymierzonej K. G., wyrażającą się w odstąpieniu od orzeczenia w wyroku wobec oskarżonego świadczenia pieniężnego w kwocie 500 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitecnjarnej oraz orzeczenie wobec oskarżonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres jedynie 1 roku, a nie 5 lat o co wnosił oskarżyciel publiczny w sytuacji, gdy zachowanie oskarżonego wskazuje na rażące lekceważenie przez niego porządku prawnego, co przejawia się w wysokim stężeniu alkoholu w wydychanym powietrzu, a okoliczność ta powinna wpłynąć na zaostrzenie odpowiedzialności karnej oskarżonego i tym samym uwzględniać zasady prewencji indywidualnej oraz ogólnej poprzez kształtowanie świadomości społecznej, iż tego rodzaju zachowanie niesie za sobą odpowiednio surową i odczuwalną dolegliwość dla sprawcy, zwłaszcza, że oskarżony był już wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości.

Tym samym apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec K. G. środków karnych w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat oraz dodatkowo świadczenia pieniężnego w kwocie 500 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Sąd Okręgowy zważył: Apelacja zasługuje na częściowe uwzględnienie. I tak, rację ma apelujący, iż orzeczenie wobec oskarżonego jedynie rocznego ( a zatem najniższego z możliwych ) zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych razi swą łagodnością i nie odzwierciedla w żaden sposób konieczności nie tylko tzw. prewencji szczególnej ale i ogólnej.

I tak, uwadze Sądu Rejonowego umknęło to, że stan nietrzeźwości sprawcy był znaczny ( ok. 1,8% ), to nadto K. G. jest sprawcą wyjątkowo niepoprawnym bowiem już wcześniej był dwukrotnie karany za czyny z art. 178a§1 kk i z art. 178a§2 kk ( obecnie art. 87§2 kk). Te rozstrzygnięcia nie stanowiły dla oskarżonego jakiegokolwiek ostrzeżenia. Przeciwnie, łaskawość sądów orzekających w tych sprawach zachęciły go do kolejnego popełnienia czynu tego samego rodzaju. Już tylko powyższe, w powiązaniu z koniecznością oddziaływania na innych potencjalnych nietrzeźwych kierujących –nakazało oczywiście wydłużyć okres zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.

Orzeczono go na 3 lata jako zdaniem Sądu Okręgowego spełniający zasady wyrażone w art. w art. 53§1 i 2 kk ( art. 56 kk). Sad Okręgowy nie znalazł jednak podstaw dla orzeczenia świadczenia pieniężnego, a to przede wszystkim z uwagi na sytuację materialną oskarżonego, której w żadnej mierze nie sposób uznać za dobrą. Z uwagi na powyższe – zdecydowano jak w wyroku.