Court vacates payment order for unperformed goods while dismissing plaintiff's withdrawal due to prior enforceable judgment.

Sygn. akt II C 265/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 czerwca 2014 roku Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie Wydział II Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Bogdan Wolski Protokolant: Justyna Kowalik po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014 roku w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. przeciwko Szpital (...) im. (...) Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w W. o zapłatę 1. uchyla nakaz zapłaty Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 20 grudnia 2013 roku w części dotyczącej kwoty 1150,08 zł (tysiąc sto pięćdziesiąt złotych i osiem groszy) i odsetek od tej kwoty oraz oddala powódlztwo w tym zakresie;

2. nie obciąża powódki obowiązkiem zwrotu kosztów sadowych na rzecz pozwanego. Sygn. akt II C 265/14

UZASADNIENIE

I. Stanowiska stron.

1. Powódka (...) sp. z o.o. z siedzibą w B. wytoczyła powództwo przeciwko Szpitalowi (...) im. (...) o zapłatę kwoty 482.475,01 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty. 1.1. Uzasadniając żądanie powódka wskazała, iż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarła umowy zgodnie z którymi dostarczyła na rzecz pozwanego sprzęt medyczny. W związku z brakiem zapłaty powódka wezwała pozwanego pismem z dnia 2 października 2013 r. do dobrowolnej zapłaty, a następnie pismem z dnia 29 października do przedstawienia propozycji spłaty swojego zadłużenia. Przedmiotowe wezwania pozostały jednak bezskuteczne, gdyż do dnia wytoczenia powództwa pozwany nie zadośćuczynił przedmiotowemu wezwaniu w całości. W niniejszym postępowaniu powódka dochodzi od pozwanego kwoty 482.475,01 zł na którą składa się kwota 419.634,24 zł należności głównej i kwota 62.840,77 zł tytułem należnych odsetek wyliczonych na dzień 5 grudnia 2013 r.

2. Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu nakazowym pozwany został zobowiązany do zapłaty na rzecz powódki kwoty 482.475,01 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 9 grudnia 2013 r. do dnia zapłaty oraz kwoty 31.341 zł tytułem kosztów procesu.

3. W zarzutach od nakazu zapłaty pozwany zaskarżył nakaz w części dotyczącej kwoty 1150,08 zł i wniósł o uchylenie nakazu zapłaty w zaskarżonej części i oddalenie powództwa co do kwoty 1150,08 zł. 3.1. W uzasadnieniu zarzutów pozwany zakwestionował zasadność nakazu w zakresie kwoty 1150,08 zł. Na powyższą kwotę składa się kwota 998,96 zł tytułem należności głównej oraz kwota 151,12 zł tytułem skapitalizowanych odsetek. Zakwestionowanie zasadności powództwa wynika z faktu, iż powódka żądała od pozwanego zapłaty za faktury, które faktycznie nie zostały zrealizowane albowiem leki, których dotyczyły, decyzją producenta zostały zwrócone przez pozwanego do hurtowni. Powódka wystawiła pozwanemu w tym zakresie faktury korygujące.

4. W piśmie procesowym z 20 maja 2014 r. powódka złożyła oświadczenie o cofnięciu pozwu co do kwoty 1150,08 zł z uwagi na wystawione faktury korygujące i oświadczenie o cofnięciu pozwu w zakresie kwoty 481.324,93 zł oraz wystąpiła o umorzenie postępowania w tym zakresie. Ponadto powódka wniosła o utrzymanie w mocy nakazu zapłaty w zakresie kwoty 141,14 zł, która to kwota stanowi odsetki ustawowe od dnia wniesienia powództwa. Powódka przy tym oświadczyła, iż pozwany zapłacił należność główną wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu, a także kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego wynikającymi z nakazu zapłaty.

Do zapłaty pozostaje kwota 141,14 zł będąca częścią należności odsetkowych od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. II. Podstawa faktyczna rozstrzygnięcia. (...) sp. z o.o. z siedzibą w B. zawarła ze Szpitalem (...) im. (...) umowy sprzedaży artykułów medycznych. Z tego tytułu Szpital pozostawał w opóźnieniu w zapłacie kwoty 481.324,93 zł przy uwzględnieniu odsetek ustawowych do dnia 5 grudnia 2013 r. Sprzedawca wystawił nadto faktury na kwotę 998,96 zł dotyczące sprzedanych leków, jednakże leki te zostały przez Szpital zwrócone do producenta w związku z czym sprzedawca wystawił faktury korygujące. (okoliczności bezsporne) III.

Ocena zasadności powództwa z wyjaśnieniem podstawy prawnej rozstrzygnięcia.

1. Nakaz zapłaty w zaskarżonej części podlegał uchyleniu, gdyż powództwo co do kwoty 1150,08 zł było niezasadne, co skutkowało jego oddaleniem.

2. Uzasadniając wydane w sprawie rozstrzygnięcie Sąd na wstępie stwierdza, iż stanowisko pozwanego co do niezasadności powództwa o zapłatę kwoty 1150,08 zł nie zostało zakwestionowane przez powódkę. Natomiast nakaz zapłaty w pozostałej części, z uwagi na ograniczenie przez pozwanego zakresu zaskarżenia tego orzeczenia, stał się prawomocny, co wynika z art. 494 § 2 k.p.c. Oznacza to nie tylko bezprzedmiotowość złożenia oświadczenia o cofnięciu pozwu co do żądania zapłaty kwoty 481.324,93 zł, ale i nieskuteczność cofnięcia pozwu w tej części z uwagi na dyspozycję art. 333 § 2 k.p.c. w zw. z art. 353 2 k.p.c.

3. Odnosząc się do żądania powódki co do żądania utrzymania w mocy nakazu zapłaty o zapłatę kwoty 141,14 zł Sąd ponownie zauważa, iż nakaz zapłaty uprawomocnił się niezaskarżonej części, co prowadzi do niedopuszczalności wyrokowania w tym zakresie w toku dalszego postępowania. Sąd dostrzega w tym miejscu pewną niejasność i niekonsekwencję wynikającą z twierdzeń powódki zawartych w piśmie z 20 maja 2014 r. Powódka jednocześnie bowiem oświadcza, iż pozwany zapłacił należność główną wraz odsetkami i koszty procesu, ale jednocześnie żąda zapłaty kwoty 141,14 zł tytułem odsetek od dnia wniesienia pozwu pozostałych do zapłaty. Odnosząc się do tego żądania Sąd wskazuje, iż nakaz zapłaty w niezaskarżonej części stał się prawomocny, co stanowi podstawę do żądania wykonania prawomocnego orzeczenia, także w zakresie należnych odsetek. Gdyby natomiast żądanie zapłaty powyższej kwoty wykraczało poza zakres żądania pozwu, to takie rozszerzenie żądania byłoby niedopuszczalne, o czym stanowi art. 495 § 2 k.p.c.

4. Wobec powyższego Sąd orzekł na podstawie art. 496 k.p.c., jak w pkt. 1 wyroku. O kosztach Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 100 k.p.c., gdyż powódka faktycznie uległa co do nieznacznej części swego żądania, co wynika z porównania wysokości należności ujętej w prawomocnym nakazie zapłaty i kwoty co do której powódka niezasadnie wytoczyła powództwo.