Appeal dismissed; debt recovery order appeal barred by missed deadline and improper appeal against non-appealable ruling.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appeal regarding the rejection of the debtor's request to restore the deadline for filing a protest against the notary's ruling, deeming it inadmissible as such decisions are not appealable under the Civil Procedure Code. The appeal against the enforcement order was rejected as unfounded because the debtor missed the statutory one-week deadline, having already received notice of the seizure of her wages. The court held that the debtor's failure to read the enforcement notice with due diligence precluded her from claiming ignorance of the proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 394 § 1 kpc; Art. 398 § 22 kpc: Appeals against decisions rejecting requests to restore deadlines are inadmissible; appeals against enforcement orders must be filed within one week from receipt of the enforcement notice.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III Cz 732/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Magdalena Hupa - Dębska Sędziowie: SO Lucyna Morys - Magiera SR (del.) Roman Troll (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2014 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzycielki (...) Spółki Akcyjnej we W. przeciwko dłużniczce A. K. o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu na skutek zażalenia dłużniczki od postanowienia Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 2 stycznia 2014 r., sygn. akt I Co 3100/12 postanawia:
1) odrzucić zażalenie co do punktu 1 zaskarżonego postanowienia, 2) oddalić zażalenie w pozostałym zakresie. SSR (del.) Roman Troll SSO Magdalena Hupa – Dębska SSO Lucyna Morys - Magiera Sygn. akt III Cz 732/14
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 2 stycznia 2014 r. Sąd Rejonowy w Zabrzu odrzucił wniosek dłużniczki o przywrócenie terminu do złożenia skargi na orzeczenie referendarza sądowego (pkt 1) oraz odrzucił jej skargę na orzeczenie referendarza sądowego (pkt 2). Zażalenie na to postanowienie w całości złożyła dłużniczka wnosząc o jego uchylenie oraz przyjęcie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na orzeczenie referendarza sądowego. W uzasadnieniu wskazała, że błędnie odczytała korespondencję przesłaną przez komornika i myślała, że dotyczy ona jej byłego męża.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 394 § 1 kpc w związku z art. 13 § 2 kpc zażalenie przysługuje tylko na wymienione w tejże normie postanowienia sądu i zarządzenia przewodniczącego. Zaskarżenie punktu 1 postanowienia z dnia 2 stycznia 2014 r. nie jest dopuszczalne, albowiem na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu nie jest zaskarżalne (nie zostało wymienione w art. 394 § 1 kpc w związku z art. 13 § 2 kpc). Zaskarżyć można zaś postanowienie o odrzuceniu środka zaskarżenia podnosząc w treści uzasadnienia zarzuty dotyczące nieprawidłowości w odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu.
Odnośnie zaskarżonego punktu drugiego postanowienia należy wskazać, że zgodnie z art. 398 22 § 4 kpc w związku z art. 13 § 2 kpc na orzeczenie referendarza sądowego co do nadania klauzuli wykonalności, przysługuje skarga w terminie tygodniowym od dnia jego doręczenia. Przy czym z uwagi na przepis art. 795 § 2 kpc dłużnikowi zaczyna biec termin do zaskarżenia takiego postanowienia od dnia doręczenia zawiadomienia o wszczęciu egzekucji. W rozpoznawanej sprawie dłużniczka została zawiadomiona o wszczęciu postępowania egzekucyjnego dnia 26 sierpnia 2013 r. (pozostawienie dwukrotnie awizowanej przesyłki w aktach egzekucyjnych ze skutkiem doręczenia na ten dzień /k. 7 akt Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Zabrzu J.
Z. – zastępca M. B. o sygn. akt Km 563/13/) i od tego dnia biegnie dla niej termin do zaskarżenia postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności. Termin ten upłynął bezskutecznie z dniem 2 września 2013 r. Jednocześnie w dniu 13 września 2013 r. dłużniczka odebrała osobiście nadesłane przez komornika zajęcie jej wynagrodzenia za pracę (k. 19 i 21 akt Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Zabrzu J. Z. – zastępca M. B. o sygn. akt Km 563/13), a więc już wówczas na pewno wiedziała o toczącym się przeciwko niej postępowaniu egzekucyjnym, ale wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na czynności referendarza sądowego złożyła dopiero 2 października 2013 r. /k. 32 – 33/ łącznie z tą skargą nazwaną zażaleniem /k. 34 – 35/.
Tłumaczenie w zażaleniu, że dłużniczka nieprawidłowo odczytała pismo przesłane przez komornika sądząc, że to nie o jej zobowiązania chodzi nie jest wystarczające, albowiem oprócz wierzyciela to właśnie dłużniczka została wymieniona z imienia, nazwiska, adresu zamieszkania i numeru PESEL w treści tegoż zajęcia. Dlatego też to dłużniczkę obciąża okoliczność, iż nie dołożyła należytej staranności w odczytaniu przesłanego jej pisma, z którego wprost wynika, że ma zadłużenie i przeciwko niej toczy się postępowanie egzekucyjne.
Czynność podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 167 kpc w związku z art. 13 § 2 kpc). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w ciągu tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybienia (art. 169 § 1 kpc w związku z art. 13 § 2 kpc). Termin ten dla dłużniczki upłynął bezskutecznie najpóźniej z dniem 20 września 2013 r., bo dnia 13 września 2013 r. odebrała ona zawiadomienie o zajęciu jej wynagrodzenia za pracę – musiała więc wówczas mieć wiedzę o toczącym się postępowaniu, gdyż na tym zajęciu komornik umieścił informację o dłużniczce i tytule wykonawczym.
Jednocześnie należy zauważyć, że termin do złożenia zażalenia upłynął dłużniczce z dniem 2 września 2013 r., bo nie odebrała ona dwukrotnie awizowanej przesyłki komornika zawiadamiającej o wszczęciu przeciwko niej postępowania egzekucyjnego. Dlatego też postanowienie wydane przez Sąd Rejonowy w Zabrzu w zakresie odrzucenia skargi dłużniczki na orzeczenie referendarza sądowego z dnia 5 kwietnia 2013 r. jest prawidłowe. Mając powyższe na uwadze, w oparciu: a. o art. 370 kpc w związku z art. 397 § 1 i 2 kpc i art. 13 § 2 kpc, zażalenie co do punktu 1 zaskarżonego postanowienia należało odrzucić jako niedopuszczalne, b. o art. 385 kpc w związku z art. 397 § 1 i 2 kpc i art. 13 § 2 kpc oraz art. 398 22 § 4 kpc, zażalenie w pozostałym zakresie (co do punktu 2 zaskarżonego postanowienia) jako bezzasadne należało oddalić.
SSR(del.) Roman Troll SSO Magdalena Hupa-Dębska SSO Lucyna Morys-Magiera