Appeal court modifies sentence for theft by adding a fine due to lack of reasoning in first instance.
Legislator summary
AI generatedThe appeal court partially allowed the prosecutor's appeal against the first-instance judgment regarding a defendant convicted of theft. The lower court had imposed prison sentences but failed to explicitly justify or specify the basis for the additional fine imposed under Article 33 of the Criminal Code. The appellate court found this a material and procedural violation because the reasoning was unclear and arbitrary. Consequently, the court modified the sentence to include a clearly calculated fine for each offense while upholding the rest of the original verdict.
Legislator headnote
AI generatedArt. 33 § 2 k.k.; Art. 413 § 2 pkt 2 k.p.k.; Art. 424 § 1 pkt 2 k.p.k.; When a court imposes a fine alongside imprisonment without explicitly stating the legal basis or reasoning for the fine, it violates the principle of reasoned judgment, necessitating a remand or modification to clarify the penalty structure.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Ka 396/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 05 sierpnia 2014 roku. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący SSO Tadeusz Węglarek (spr.) Sędziowie SO Agnieszka Szulc-Wroniszewska del. SR Rafał Nalepa Protokolant Dagmara Szczepanik przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim Janusza Omyły po rozpoznaniu w dniu 05 sierpnia 2014 roku sprawy S. O. oskarżonego z art. 278§1 kk w zw. z art. 12 kk, art. 284§2 kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 23 kwietnia 2014 roku sygn. akt II K 1244/13 na podstawie art.437§1 kpk, art.438 pkt 1 kpk, art.624§1 kpk i art.10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (tekst jednolity:
Dz. U. Nr 49 poz. 223 z 1983 roku z późniejszymi zmianami) zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: - na podstawie art.33§2 kk za czyny przypisane w punkcie 1 oskarżonemu S. O. wymierza karę grzywny za każdy z tych czynów po 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych, określając wysokość 1 (jednej) stawki po 10 (dziesięć) złotych; - na podstawie art.85 kk, art.86§1 kk orzeczone powyżej kary jednostkowe grzywny łączy i wymierza karę łączną grzywny w wymiarze 80 (osiemdziesięciu) stawek, określając wysokość 1 (jednej) stawki w kwocie 10 (dziesięć) złotych; - uchyla rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 4 zaskarżonego wyroku; - w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; - wymierza oskarżonemu 460 (czterysta sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty za obie instancje, zwalnia z zapłaty wydatków za postępowanie odwoławcze.
Sygn. akt IV Ka 396/14
UZASADNIENIE
S. O. został oskarżony o to że: I. w okresie od 12-14 czerwca 2013r. na terenie stacji w miejscowościach K. -Niemcy oraz na terenie Polski w S., w T. M.. i P. działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem przy użyciu powierzonej karty flotowej (...) zabrał w celu przywłaszczenia olej napędowy w ilości 370,70 I oraz pieniądze w kwocie 514,25 zł w wyniku czego powstały straty o łącznej wartości 2020,23 zł czym działał na szkodę M. B. (1) tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. II. w okresach od 20 czerwca 2013r. do 24.08.2013r. w miejscowości G.gm.
W. woj. (...)przywłaszczył powierzone pieniądze w kwocie 1300 zł oraz telefon komórkowy m-ki N.o nieustalonej wartości czym działał na szkodę M. B. (1)tj. o czyn z art. 284 § 2 k.k Sąd Rejonowy w Tomaszowie Maz. wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2014 roku w sprawie II K 1244/13 w miejsce zarzucanych mu czynów 1. oskarżonego uznał za winnego tego, że: I. w okresie od 12 do 14 czerwca 2013 roku na terenie stacji paliw w miejscowościach : M. w Belgi, K. w Niemczech, oraz na terenie Polski w S., w T. M.., P. i C. działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem przy użyciu powierzonej karty flotowej (...) zabrał w celu przywłaszczenia olej napędowy w ilości nie mniejszej niż 400 litrów oraz smar w miejscowości E. o wartości 61,40 złotych w wyniku czego powstały straty o łącznej wartości nie mniejszej niż 2.328,13 złotych, czym działał na szkodę M.
B. (2) to jest czynu z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. II. w dniu 14 czerwca 2013 roku na terenie stacji paliw w miejscowości S.przywłaszczył powierzone pieniądze w kwocie 500 złotych, oraz w okresie od 20 czerwca 2013r. do 24.08.2013r. w miejscowości G.gm. W. woj. (...)przywłaszczył powierzone pieniądze w kwocie 800 złotych oraz telefon komórkowy m-ki N.o wartości nie mniejszej niż 110 złotych z ładowarką o wartości 40 złotych czym działał na szkodę M. B. (2)to jest czynu z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za czyn opisany w punkcie 1.1 na podstawie art. 278 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego ) roku pozbawienia wolności, a za czyn opisany w punkcie 1.11 na podstawie art. 284 § 2 k.k. wymierzył mu karę 8 ( ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, 2. na podstawie art. 85 kk. i art. 86 §1 kk. wymierzył oskarżonemu S. O. za czyny opisane w punkach: 1.1 i 1.11 wyroku karę łączną 1 (jednego ) roku i 6 ( sześć) miesięcy pozbawienia wolności, 3. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił wobec oskarżonego S. O. i ustala okres próby na 3 (trzy) lata, 4. na podstawie art. 33 § 2 kk wymierzył oskarżonemu S. O. karę 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wartość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych, 5. na podstawie art. 46 § 1 kk zobowiązał oskarżonego S. O. do naprawienia szkody przez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego M.
B. (2) kwoty 3.668,30 złotych ( trzy tysiące sześćset sześćdziesiąt osiem złotych i 30/100 groszy) , 6. zasądził od oskarżonego S. O. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 460 ( czterysta sześćdziesiąt) złotych tytułem opłat oraz kwotę 1.745 ( tysiąc siedemset czterdzieści pięć ) złotych tytułem wydatków poniesionych w sprawie, Apelację od powyższego wyroku w części orzeczenia o grzywnie na niekorzyść oskarżonego S. O. wniósł prokurator. Wyrokowi z podstawy art. 438 pkt 1 i 2 kpk zarzucił : - obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 33 § 2 kk , wyrażającą się przez zastosowanie tego art. i nie wskazanie czynu za który kara grzywny została orzeczona w sytuacji gdy obydwu czynów oskarżony dopuścił się w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, - obrazę przepisów postępowania a mianowicie art. 413 kpk oraz art. 424 §1 pkt 2 kpk polegającą na braku wskazania wszystkich zastosowanych przepisów ustawy karnej a także braku wyjaśnienia w treści uzasadnienia podstawy prawnej wyroku w zakresie wymierzonej kary grzywny.
W konkluzji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie : - za czyn I na podstawie art. 33§2kk kary grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 10 zł każda. - za czyn II na podstawie art. 33§2kk kary grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 10 zł. każda i wymierzenie na podstawie art. 86§1 kk łącznej kary grzywny w wysokości 80 stawek dziennych po 10 zł każda, a w pozostałym zakresie utrzymanie wyroku w mocy SĄD OKRĘGOWY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: Apelacja okazała się zasadna. Nie kwestionując ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd I instancji w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego, które są słuszne, zasługują na uwzględnienie i nie budzą wątpliwości, jak również co do istoty wymierzonej kary łącznej pozbawiania wolności, to rację ma skarżący, że w niniejszej sprawie wyrok w części obejmującej orzeczenie o karze grzywny wydany został z rażącym naruszeniem prawa materialnego, a mianowicie art. art. 33 § 2 k.k. oraz przepisów postępowania - art. 413§2 pkt 2 kpk i art. 424 § 1 pkt 2 kpk.
S. O. został oskarżony o dwa czyny - z art. 278 § 1 k.k. w zw z art. 12 k.k oraz drugi - z art. 284 § 2 k. w zw z art. 12 k.k - przestępstwa, do których znamion należy działanie sprawcy w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Za te przestępstwa został skazany na karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata. Sąd meriti przy tym m,in: na podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 80 stawek dziennych grzywny, przyjmując wartość jednej z nich na kwotę 10 zł.
Przepis art. 33 § 2 k.k. pozwala na orzeczenie grzywny obok kary pozbawienia wolności, i to niezależnie od tego, czy karę pozbawienia wolności ukształtowano w wyroku jako karę bezwzględną, czy też warunkowo zawieszono jej wykonanie, między innymi wówczas, gdy sprawca przestępstwa działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z którą sytuacją, analizując zachowanie S. O. i podzielając słuszność stanowiska w tym zakresie sądu meriti, mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Wobec ustalenia, że oskarżony dopuścił się dwóch przestępstw, działając w każdym przypadku w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, sąd meriti wymierzył kary jednostkowe pozbawiania wolności, które kary następnie połączył.
Niezrozumiała jest dla sądu odwoławczego w tym świetle, podzielając wywody apelanta, w przypadku, gdy S. O. działał w przypadku obydwu czynów w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, a przestępstwa popełnione przez S. O. pozostają w zbiegu realnym, forma ukształtowania kary grzywny na podstawie art. 33 § 2 k.k. Sąd meriti nie zawarł w treści uzasadnienia motywów, którymi się kierował, orzekając o karze grzywny, w szczególności nie wskazał, za który czyn grzywna została wymierzona, do czego był obowiązany ( vide: art. art. 413§2 pkt 2 kpk i art. 424 § 1 pkt 2 kpk).
Nie sposób jednoznacznie stwierdzić w tej sytuacji, z jakim charakterem grzywny w istocie mamy do czynienia, a nie można w tej kwestii czynić domniemań co do intencji sądu meriti, które są w niniejszej sprawie nieuzasadnione i niezrozumiałe w zakresie ukształtowania grzywny. Podzielić więc należy zarzuty skarżącego, że do wydania wyroku w zaskarżonym zakresie doszło z rażącym naruszeniem prawa materialnego, jak również procesowego. Stwierdzenie powyższych uchybień skutkować musiało zmianą zaskarżonego wyroku w kierunku wskazanym w treści orzeczenia sądu odwoławczego, zgodnie z zarzutami skargi apelacyjnej.
Wymierzając kary jednostkowe grzywny sąd odwoławczy miał na uwadze - stopień winy, stopień społecznej szkodliwości obu czynów, charakter działania, jak również dochody sprawcy, jego stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe oraz cele grzywny, sąd odwoławczy za każdy z czynów na podstawie art.33§2 kk w stosunku do oskarżonego wymierzył kary grzywny w wysokości po 50 stawek dziennych, ustalając wysokość 1 stawki w kwocie 10 złotych i jednocześnie stosując dyrektywy z art.85 kk i art.86§1 kk w miejsce orzeczonych powyżej kar jednostkowych grzywny orzekł karę łączną grzywny w wymiarze 80 stawek dziennych, ustalając wysokość 1 stawki na poziomie 10 złotych, co w istocie odpowiada ciężarowi grzywny orzeczonej przez sąd meriti.
W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok jako słuszny i odpowiadający prawu należało utrzymać w mocy. Tak ukształtowana kara w ocenie sądu odwoławczego zrealizuje cele kary w zakresie prewencji ogólnej i indywidualnej. Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku, z uwagi na zmianę rodzaju kary grzywny. Wydatkami poniesionymi w postępowaniu odwoławczym sąd obciążył Skarb Państwa z uwagi na sytuację rodzinną i materialną skazanego oraz fakt, że do zmiany wyroku doszło jedynie na skutek ewidentnych uchybień Sądu meriti co wykazano powyżej.