Legislator Case Law & Legislation
IV P 74/14 AI generated

Labor court dismisses employee's claim for vacation pay during notice period as employer has unilateral right to grant or deny it.

Case Number IV P 74/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The labor court dismissed the plaintiff's claim for vacation compensation for days not taken during the three-month notice period. The plaintiff argued the employer failed to utilize remaining leave despite objections, while the employer contended it granted eight days of leave voluntarily. The court ruled that under Polish labor law, the employer holds unilateral authority to decide on vacation usage during notice periods, making the plaintiff's demand for compensation invalid.

Legislator headnote

AI generated

Art. 167 § 1 Kodeksu pracy; Art. 36 § 1 pkt 3 Kodeksu pracy: During the notice period of employment termination, the employer has the unilateral right to grant or deny vacation leave to the employee, and the employee cannot claim compensation for unused leave if the employer has provided it.

Keywords

AI generated
vacation leave notice period unilateral employer decision unused vacation compensation labor law Poland employment termination notice

Cited Legislation

AI generated
Art. 167 § 1 Kodeksu pracy
Zgodnie z art. 167 1 kp w okresie wypowiedzenia umowy o pracę pracownik jest obowiązany wykorzystać przysługujący mu urlop, jeżeli w tym okresie pracodawca udzieli mu urlopu.
Art. 36 § 1 pkt 3 Kodeksu pracy
Okres wypowiedzenia – po myśli art. 36 § 1 pkt 3 kp w przypadku powoda wynosił 3 miesiące, tj.
Art. 129 § 1 Kodeksu pracy
92 dni kalendarzowe a 60 dni roboczych (zgodnie z art. 129 § 1 kp – w 40 godzinnym w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV P 74/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 lipca 2014 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Teresa Maślukiewicz Protokolant: Katarzyna Zych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2014 roku w Ś. sprawy z powództwa P. R. przeciwko Towarzystwu Pomocy im. (...).(...) A. K. w Ś. o ekwiwalent za urlop powództwa oddala.

UZASADNIENIE

P. R. wniósł pozew przeciwko Towarzystwu Pomocy im. (...).(...) A. K. w Ś. domagając się zasądzenia ekwiwalentu za 5 dni urlopu 2013r. i 3 dni urlopu za 2014r. uzasadniając to m.in. tym, że mimo, iż nie wykorzystał w 2014r. urlopu a z 2013r. pozostało mu do wykorzystania 5 dni pracodawca pomimo dwukrotnego sprzeciwu na piśmie ani nie uwzględnił ich ani nie odpowiedział. Towarzystwo Pomocy im. (...) (...) A. K. w Ś. w odpowiedzi na pozew podało, że powodowi został udzielony urlop w okresie trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia w dniach: - (...) - (...) i wniosło o oddalenie żądania w całości.

Sąd ustalił: P. R. zatrudniony był w Towarzystwie Pomocy im. (...).(...) A. K. w Ś. na podstawie umowy o pracę zawartej (...) na stanowisku Kierownika Jadłodajni na okres próby trzech miesięcy do (...)W dniu (...)strony zawarły umowę o pracę na czas określony do (...)– umowę o pracę na czas nieokreślony na stanowisku Kierownika Schroniska. Od (...) wynagrodzenie powoda wynosiło(...)wg. kategorii XIII. Od(...) strony łączyła umowa o odpowiedzialności materialnej. Dowód: - umowy o pracę z (...) aneks do umowy o pracę z (...)., umowa o odpowiedzialności majątkowej – w aktach osobowych powoda – w załączeniu.

Pod koniec października (...)odbyło się zebranie Zarządu Koła. Było to rutynowe zebranie, które odbywało się co miesiąc. Na to zebranie przeszedł też powód, chociaż nie był zaproszony. Omawiano bieżące sprawy. W pewnym momencie powód powiedział, że ma dość i że chce odejść z pracy. Nie podał konkretnych przyczyn. Wszyscy obecni byli tym oświadczeniem powoda zaskoczeni bo nikt nie spodziewał się tego. Prezes Zarządu K. G. K. (1) powiedziała, aby powód złożył wypowiedzenie. Powód powiedział, że nie złoży wypowiedzenia za to Towarzystwo ma mu wypowiedzieć umowę o pracę, że źle mu się pracuje, że nie chce tu pracować.

Oświadczył też, że jak dostanie wypowiedzenie to się pożegna i nie będzie odwoływał się do Sądu. G. K. w dniu (...) wręczyła powodowi pismo zawiadamiające o wypowiedzeniu umowy o pracę z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia ze skutkiem na (...) i na żądanie powoda zwolniła go z obowiązku świadczenia pracy. Pismem z (...) strona pozwana udzielił powodowi – w okresie wypowiedzenia – urlopu wypoczynkowego za 2013r. w dniach (...), czemu powód sprzeciwił się pismem z 03.02.2014r. W dniu(...) (...). doręczono powodowi świadectwo pracy.

Powód wystąpił do pracodawcy o sprostowanie świadectwa pracy w części dotyczącej wykorzystania 3 dni urlopu wypoczynkowego, na co pozwany nie zareagował. Dowód: - wypowiedzenie z (...), pismo pozwanej z (...), pismo powoda z (...) świadectwo pracy z (...). – w aktach osobowych powoda – w załączeniu - częściowe przesłuchanie powoda, k. 23 - przesłuchanie pozwanych: - G. K. (1), k. 23-24 - M. H., k. 50 - M. O., k. 50v - K. C., k. 50v - Z. D., k. 50v-51 - J. P., k. 51 - J. R., k. 59-60 Sąd zważył: Powództwo jest bezzasadne. Zgodnie z art. 167 1 kp w okresie wypowiedzenia umowy o pracę pracownik jest obowiązany wykorzystać przysługujący mu urlop, jeżeli w tym okresie pracodawca udzieli mu urlopu.

Bezsporne w sprawie było, że na żądanie powoda w dniu (...) pozwany wypowiedział powodowi umowę o pracę z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia i zwolnił go z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia. Niesporne też było, że w dniu wypowiedzenia umowy o prace powód miał prawo do 5 dni urlopu wypoczynkowego za 2013r., a od (...)– prawo do proporcjonalnego urlopu za 2014r. w wymiarze 3 dni oraz, że pismem z dnia (...). pozwany udzielił powodowi urlopu wypoczynkowego zaległego – w dniach (...)i bieżącego – w dniach (...) Przepis art. 167 1 kp w sposób nie budzący wątpliwości precyzuje, że to pracodawca udziela pracownikowi urlopu wypoczynkowego w okresie wypowiedzenia.

Zatem – to czy pracownik będzie mógł skorzystać z urlopu wypoczynkowego w okresie wypowiedzenia zależy wyłącznie od woli pracodawcy, który może ale nie musi udzielić pracownikowi takiego urlopu. Brak zgody pracownika na udzielenie mu przez pracodawcę takiego urlopu nie ma żadnego znaczenia. W art. 167 1 kp ustawodawca przyznał pracodawcy jednostronną kompetencję do decydowania o wykorzystaniu przez pracownika urlopu wypoczynkowego w okresie wypowiedzenia oraz zwolnienia pracodawcy z obowiązku udzielenia tego urlopu w terminie ustalonym w planie urlopów lub indywidualnie.

Po stronie pracownika powoduje to powstanie obowiązku jego wykorzystania. Dotyczy to nie tylko urlopu przysługującego za dany rok kalendarzowy proporcjonalnie ale także urlopu zaległego w całości. Zatem decyzja pozwanego z 18.12.2013r. o udzieleniu powodowi w okresie wypowiedzenia łącznie 8 dni urlopu wypoczynkowego była prawidłowa i nie naruszała przepisu art. 167 1 kp. Okres wypowiedzenia – po myśli art. 36 § 1 pkt 3 kp w przypadku powoda wynosił 3 miesiące, tj. 92 dni kalendarzowe a 60 dni roboczych (zgodnie z art. 129 § 1 kp – w 40 godzinnym w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy).

Pozwany udzielił więc powodowi w okresie wypowiedzenia łącznie 8 dni urlopu wypoczynkowego, a z 52 dni roboczych (84 kalendarzowych) zwolnił z obowiązku świadczenia pracy. Za cały okres wypowiedzenia, w tym za urlop wypoczynkowy, pozwany wypłacił powodowi całość należnego mu wynagrodzenia. Sąd w całości dał wiarę zeznaniom pozwanych albowiem znajdują potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych w aktach osobowych powoda, korelują ze sobą i wzajemnie się uzupełniają. Powodowi Sąd dał wiarę tylko w części. Pozwani zeznali, że to powód w obecności wszystkich członków Zarządu K. oświadczył, że nie chce już pracować i wymusił na Prezesie Zarządu K. pismo z (...)mimo, że to on podjął decyzję o zakończeniu stosunku pracy z pozwanym.

Powód przyznał (k. 23v), że żądał od pozwanego zwolnienia go z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia. W tej sytuacji trudno uznać za prawdziwe zeznania powoda, że prosił a nie żądał by to pozwany wypowiedział mu umowę o pracę. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.