Criminal appeal dismissed; court upheld conviction for fighting with dangerous weapons causing serious injury.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Ostrołęka dismissed the defendant's appeal, upholding the first-instance conviction for participating in a fight with dangerous weapons. The defense argued factual errors regarding the defendant's specific role in causing injuries, but the appellate court found the evidence sufficient to establish participation. The court ruled that the first instance correctly assessed the free evaluation of evidence and the statutory nature of the crime did not require identifying the specific perpetrator of each injury.
Legislator headnote
AI generatedArt. 157 § 1 kk; Art. 424 k.p.k.: Participation in a fight causing serious injury is established by evidence of joint dangerous conduct; the appellate court may uphold the first instance judgment if the free evaluation of evidence is logical and the statutory elements of the crime are met without needing to identify the specific cause of each victim's injury.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt : II Ka 229/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 sierpnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce w II Wydziale Karnym w składzie Przewodniczący : SSO Anna Łaszczych sędziowie : SSO Jerzy Pałka /spr/ SSO Artur Bobiński protokolant: Marlena Achcińska w obecności prokuratora: Tomasza Mierzejewskiego po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2014 r. sprawy : A. K. oskarżonego z art. 157 § 1 i inne kk z powodu apelacji obrońcy oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrołęce z dnia 21 lutego 2014 r. sygn. akt II K 29/13 Orzeka: 1/ Zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy uznając apelację za oczywiście bez-zasadną. 2/ Zasądza od oskarżonego A. K. kwotę 360 zł z tytułu opłaty są- dowej za II instancję oraz obciąża go kosztami postępowania odwoławczego w kwocie 20 zł. Sygn. Akt II Ka 229/14
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Ostrołęce wyrokiem z dnia 21 lutego 2014 r. w sprawie II K 29/13 2013 r. uznał oskarżonych W. G. , A. G. , A. K. i J. K. za winnych tego , że w dniu 7 lipca 2012 r. w m. Olszyny gm. M. na posesji nr (...) wraz z ustaloną małoletnią osobą wzięli udział w bójce , w trakcie której bili się wzajemnie rękoma po ciele a nadto A. G. używał gumowej pałki zaś A. K. i J. K. używali niebezpiecznych przedmiotów w postaci odpowiednio- metalowego pręta i siekiery oraz metalowej rury ,narażając się wzajemnie na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutki określonego w art. 156 § 1 kk lub w art. 157 § 1 kk : następstwem której był ciężki uszczerbek na zdrowiu małoletniego P. G. , który doznał obrażeń ciała w postaci ostrego krwiaka nadtwardówkowego nad prawą półkulą mózgu / wymagającego prawostronnej kraniotomii w trybie pilnym / złamania kości ciemieniowej i skroniowej prawej , złamania podstawy czaszki po stronie prawej oraz rany tłuczonej głowy powodujących stan realnie zagrażający życiu w myśl art. 156 § 1 pkt 2 kk zaś pozostali uczestnicy doznali obrażeń : - W.
G. – stłuczenia kciuka ręki lewej , rany kolana lewego i krwiaka okolicy łokcia prawego powodujących naruszenie czynności narządów ciała na czas poniżej 7 dni - A. G. – złamania kości ciemieniowej lewej i rany tłuczonej głowy powodujących naruszenie czynności narządów ciała na czas powyżej 7 dni - J. K. – krwiaka okularowego wokół oka lewego , podbiegnięć krwawych w okolicy skroniowej prawej , rozległych podbiegnięć krwawych w okolicy pachowej prawej i pachwinowej prawej , licznych drobnych podbiegnięć krwawych na ramieniu lewym i krwiaka okolicy potylicznej powodujących naruszenie czynności narządów ciała na czas poniżej 7 dni - A.
K. – stłuczenie nasady nosa , obrzęku w okolicy jarzmowej lewej , stłuczenia ,podbiegnięć krwawych w okolicy potylicznej i licznych drobnych podbiegnięć krwawych na ramieniu i przedramieniu prawym oraz otarcia naskórka w okolicy policzka lewego powodujących naruszenie czynności narządów ciała na czas poniżej 7 dni tj. czynu z art. 158 § 2 kk wobec oskarżonych W. G. i A. G. oraz czynu z art. 158 § 2 kk w zb z art. 159 kk wobec oskarżonych A. K. i J. K. i za to sąd skazał oskarżonych na mocy w/w przepisów: - W. G. na karę 1 roku pozbawienia wolności - A.
G. na karę 1 roku pozbawienia wolności - A. K. na karę 2 lat pozbawienia wolności -J. K. na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk art. 70 § 1 pkt. 1 art. 70§ 2 kk i art. 73 § 2 kk wykonanie orzeczonych kar sąd warunkowo zawiesił na okres próby wobec : W. G. na 2 lata , A. G. na 3 lata / oraz dozór kuratora sądowego w okresie próby /i J. K. na 2 lata , A. K. na 4 lata Na zasadzie art. 71 § 1 kk orzekł wobec oskarżonych kary grzywny w wysokości : 30 stawek dziennych po 30 złotych jedna wobec W.
G. i A. K. i 30 stawek dziennych po 10 zł jedna wobec J. K.. Wyrok uprawomocnił się wobec oskarżonych W. i A. G. oraz J. K. – oskarżeni ci nie składali apelacji. Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca oskarżonego A. K. zaskarżając wyrok w całości. Skarżący zarzucił : 1/ -obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia poprzez dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób dowolny z przekroczeniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego – skutkiem czego było uznanie , iż A.
K. wziął udział w bójce i używać miał niebezpiecznych narzędzi. - nieuwzględnienie przy wydaniu orzeczenia całokształtu okoliczności ujawnionych na rozprawie a przemawiających na korzyść oskarżonego z jednoczesnym ominięciem zeznań świadka M. S. i nieprzeprowadzenie dowodu z uzupełniającej opinii biegłego lekarza 2 / błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie wbrew zgromadzonym dowodom iż A. K. dopuścił się popełnienia czynu mu zarzuconego Obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego A.
K. od popełnienia czynu mu zarzucanego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego była niezasadna i nie została przez sąd odwoławczy uwzględniona. Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe co pozwoliło mu na dokonanie jednoznacznych ustaleń w sprawie. Ocena zgromadzonych dowodów jest swobodna i nie wykazuje jakiejkolwiek dowolności. W niniejszej sprawie postawiono zarzuty 4 oskarżonym – udział w bójce przy użyciu niebezpiecznych narzędzi. Sąd Rejonowy orzeczeniem z dnia 21 lutego 2014 r. skazał wszystkich oskarżonych tj. W. i A. G. , A. K. i J. K.. Sąd I instancji w obszernym uzasadnieniu wskazał wszystkie okoliczności jakie legły u podstaw przedmiotowego orzeczenia.
Oskarżony A. K. i jego obrońca – kwestionują ustalenia sądu co do udziału tego pierwszego w zajściu. Analizując tak apelację skarżącego jak i postawę oskarżonego w trakcie składania przez niego wyjaśnień trudno ustalić co właściwie oskarżony kwestionuje. Sam skarżący przyznaje , iż A. K. nie zaprzeczał swego udziału w bójce przyznając się do czynu / w postępowaniu przygotowawczym/. Wbrew twierdzeniom skarżącego sąd I instancji nie dokonywał ustaleń w zakresie : czyje i jakie zachowania któregoś z oskarżonych powodowało określone obrażenia .
Sąd Rejonowy skazując poszczególnych oskarżonych określił który z nich brał udział i w jakim zakresie i czy posługiwał się niebezpiecznym narzędziem w trakcie bójki. Charakter przedmiotowego czynu nie musi wskazywać na to który z oskarżonych spowodował poszczególne obrażenia. Tak art. 158 i art. 159 kk mówi o udziale w bójce której skutek może nastąpić a może także istnieć tylko narażenie na możliwość powstania przedmiotowego skutku. Sąd Rejonowy ocenił całość materiału dowodowego – ocenił nie tylko wyjaśnienia wszystkich oskarżonych ale także szereg zeznań świadków / którzy zeznawali i na korzyść i na niekorzyść poszczególnych oskarżonych w zależności z którą stroną byli związani/.
Skarżący wskazuje , iż sąd powinien przeprowadzić dowód z uzupełniającej opinii biegłego lekarza przyznając , iż nikt takiego wniosku dowodowego w trakcie rozprawy nie zgłaszał. Słusznie sąd I instancji uznał , iż w/w opinia jest pełna i nie nasuwa żadnych wątpliwości. Wbrew twierdzeniom skarżącego sąd I instancji ocenił materiał dowodowy także w zakresie motywów działania poszczególnych oskarżonych w tym także oskarżonego A. K.. Sąd I instancji nie pominął dowodu z zeznań świadka M. S. / wbrew twierdzeniom skarżącego / a jedynie dokonał oceny tych zeznań odmiennie - wbrew oczekiwaniom oskarżonego A.
K.. Sąd odwoławczy nie znalazł żadnych podstaw nie tylko do uniewinnienia oskarżonego A. K. ale także do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznani. Sąd Rejonowy zgromadził w całości materiał dowodowy poddał go analizie a obszerne uzasadnienie spełnia wszelki wymogi określone art. 424 kpk. Orzeczona kara wobec oskarżonego A. K. spowoduje , iż w przyszłości nie wejdzie on w konflikt z prawem i pozwoli by zrozumiał swe naganne zachowanie.