Court allows prosecutor's appeal to combine freedom and liberty restriction sentences under Art. 87 k.k.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court partially allowed the prosecutor's appeal against a lower court's judgment regarding combined sentencing. The lower court incorrectly failed to apply Article 87 of the Criminal Code when merging a sentence of imprisonment with a sentence of restriction of liberty. Consequently, the court ordered the addition of the restriction of liberty sentence to the imprisonment sentence, increasing the total term to nine months, and credited the defendant's detention periods toward the final sentence.
Legislator headnote
AI generatedArt. 85 k.k.; Art. 87 k.k.; Art. 63 § 1 k.k.: When convicting for concurrent offenses resulting in both imprisonment and restriction of liberty, the court must combine the sentences into a single term of imprisonment, calculating one month of restriction of liberty as equivalent to fifteen days of imprisonment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt IV Ka 332/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 czerwca 2014 roku. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący : SSO Waldemar Majka Protokolant : Ewa Ślemp przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2014 roku sprawy F. Ż. oskarżonego z art. 190§1kk, art. 224§2kk, art. 226§1kk, art. 216§1kk w zw. z art. 57a§1kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 5 marca 2014 roku, sygnatura akt VI K 880/13 I. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie V jego dyspozycji w ten sposób, że uzupełnia podstawę rozstrzygnięcia o przepis art. 87 k.k. oraz dodatkowo łączy również karę 3 (trzech) miesięcy ograniczenia wolności wymierzoną w punkcie IV dyspozycji zaskarżonego wyroku zaś wymiar kary łącznej podwyższa do 9 (dziewięciu) miesięcy;
II. uchyla orzeczenie z punktu VIII dyspozycji zaskarżonego wyroku i na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej powyżej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres jego zatrzymania w dniu 2 października 2013 r. i 18 listopada 2013 r. przyjmując, iż jeden dzień zatrzymania jest równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności; III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa. Sygnatura akt IV Ka 332/14
UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy w Kłodzku wniósł akt oskarżenia przeciwko F. Ż., oskarżając go o to, że: I. w dniu 2 października 2013 roku w R.województwa (...), wypowiadał wobec M. K.i K. K.groźby pozbawienia życia, które to groźby wzbudziły u pokrzywdzonych uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, to jest o czyn z art. 190§1 kk II. w dniu 2 października 2013 roku w R. województwa (...), używał przemocy wobec funkcjonariuszy strazy miejskiej M. F., M. R. oraz R. R. w celu zmuszenia ich do zaniechania prawnej czynności służbowej polegającej na jego zatrzymaniu w związku z popełnionym wykroczeniem, w ten sposób, że szarpał wymienionych za umundurowanie, wyrywał się, odpychał rękoma i zadawał uderzenia nogami to jest o czyn z art. 224§2 kk III. w dniu 2 października 2013 roku w R.województwa (...), znieważył funkcjonariusza policji M.
K. (1)oraz funkcjonariuszy straży miejskiej M. F., M. R.oraz R. R.podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych w ten sposób, że w czasie podjętej interwencji używał wobec nich słów powszechnie uznanych za obelżywe to jest o czyn z art. 226§1 kk IV. w dniu 2 października 2013 roku w R.województwa (...), działając wspólnie i w porozumieniu z P. W.oraz D. S., znieważył M. K.oraz K. K.w ten sposób, że używał wobec nich słów powszechnie uznanych za obelżywe, przy czym działał umyślnie, publicznie i bez powodu okazując rażące lekceważenie porządku prawnego, to jest o czyn z art. 216§1 kk w zw. z art. 57a§1 kk.
Wyrokiem z dnia 5 marca 2014 roku (sygnatura akt VI K 880/13) Sąd Rejonowy w Kłodzku: I. oskarżonego F. Ż. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku i za to na podstawie art. 190§1 kk wymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, II. oskarżonego F. Ż. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku i za to na podstawie art. 224§2 kk wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, III. oskarżonego F. Ż. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt III części wstępnej wyroku i za to na podstawie art. 226§1 kk wymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, IV. oskarżonego F.
Ż.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt IV części wstępnej wyroku i za to na podstawie art. 216§1 kk w zw. z art. 57a§1 kk wymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, a na podstawie art. 57a§2 kk orzekł wobec oskarżonego nawiązki na rzecz pokrzywdzonych M. K.oraz K. K.w wysokości po 100 ( sto) złotych, V. na podstawie art. 85 i art. 86§1 kk orzeczone w pkt I,II i III kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył karę łączną 8 ( ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, VI. na podstawie art. 70§2 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił tytułem próby na okres 3 (trzech) lat, VII. na podstawie art. 73§2 kk oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego, VIII. na podstawie art. 63§1 kk zaliczył oskarżonemu F.
Ż. na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności okres zatrzymania w dniu 2 października 2013 roku oraz 18 listopada 2013 roku przyjmując, iż jeden dzień zatrzymania równoważny jest dwóm dniom kary ograniczenia wolności. Apelację od powyższego wyroku wywiódł prokurator, zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego F. Ż. zarzucając: Obrazę przepisów prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 85§1 kk i art. 87 kk polegającą na błędnym zastosowaniu wskazanych przepisów i orzeczeniu wobec oskarżonego F.
Ż. kary łącznej 8 miesięcy pozbawienia wolności jedynie za trzy zbiegające się przestępstwa z art. 190§1 kk, 224§2 kk, 226§1 kk, za które orzeczono jednostkowe kary pozbawienia wolności, podczas gdy oskarżony zaskarżonym wyrokiem został skazany za cztery czyny pozostających w zbiegu realnym, w tym za przestępstwo z art. 216§1 kk w zw. z art. 57a§1 kk, za które orzeczono karę ograniczenia wolności, co w konsekwencji winno skutkować orzeczeniem wobec oskarżonego kary łącznej na podstawie wszystkich zbiegających się przestępstw, a następnie wymierzeniem łącznej kary pozbawienia wolności według zasad określonych w art. 87 kk., a podnosząc wskazany zarzut wniósł o zmianę pkt V zaskarżonego wyroku poprzez połączenie orzeczonych wobec oskarżonego F.
Ż. jednostkowych kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności i orzeczenie na podstawie art. 85, 86§1 kk i art. 87 kk kary łącznej w wymiarze 10 miesięcy pozbawienia wolności za zbiegające się przestępstwa. Sąd okręgowy zważył: apelacja jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie. Zgodzić należy się ze skarżącym, iż zaskarżony wyrok jest wadliwy, wydany został bowiem z naruszeniem prawa materialnego tj. art. 85 kk (w treści zarzutu i uzasadnieniu apelacji błędnie wskazano art. 85 § 1 kk) oraz art. 87 kk, a które to przepisy zawierają uregulowania dotyczące zasad łączenia kar.
Sąd rejonowy uznając oskarżonego F. Ż. za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów wymierzył oskarżonemu za czyn z art. 190 § 1 kk karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, za czyn z art. 224 § 2 kk karą 6 miesięcy pozbawienia wolności, za czyn z art. 226 § 1 kk karę 3 miesięcy pozbawienia wolności natomiast za czyn z art. 216 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk karę 3 miesięcy ograniczenia wolności. W punkcie V zaskarżonego wyroku sąd połączył orzeczone wobec oskarżonego kary tego samego rodzaju tj. kary pozbawienia wolności i wymierzył karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Orzekając o karze łącznej sąd rejonowy nie zwrócił jednakże uwagi na to, iż wymierzone oskarżonemu F. Ż. zaskarżonym wyrokiem kary pozbawienia wolności jak również kara 3 miesięcy ograniczenia wolności za czyn z art. 216 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk spełniały określone w art. 85 kk i w art. 87 kk reguły i podlegały łączeniu. Przepis art. 85 kk zezwala na orzeczenie kary łącznej za zbiegające się przestępstwa w sytuacji gdy wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. Stosownie natomiast do treści art. 87 kk (wprowadzającego odstępstwo od reguły niełączenia kar różnorodzajowych) w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności, sąd wymierza karę łączną pozbawienia wolności przyjmując, iż miesiąc ograniczenia wolności równa się 15 dniom pozbawienia wolności.
Z tych też względów zaskarżony wyrok w punkcie V jego dyspozycji podlegał zmianie w ten sposób, że uzupełniono podstawę rozstrzygnięcia o przepis art. 87 kk oraz dodatkowo połączono również karę 3 miesięcy ograniczenia wolności wymierzoną w punkcie IV dyspozycji zaskarżonego wyroku zaś wymiar kary łącznej podwyższono do 9 miesięcy. Ponadto uchylono orzeczenie z punktu VIII dyspozycji zaskarżonego wyroku i na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu okres jego zatrzymania w dniu 2 października 2013 roku i 18 listopada 2013 roku przyjmując, iż jeden dzień zatrzymania jest równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.
O kosztach sądowych postępowania odwoławczego, należnych Skarbowi Państwa, orzeczono na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalniając oskarżonego od ponoszenia tych kosztów kierując się jego sytuacją majątkową.