Legislator Case Law & Legislation
II Ca 363/14 AI generated

Court vacates land ownership decision and dismisses appeal due to final administrative ruling on same property.

Case Number II Ca 363/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court vacated the 1974 land ownership decision regarding a specific plot and dismissed the proceedings in that regard. The appellant argued the decision was flawed because a final administrative act confirmed ownership to his parents, which the court found to be the correct legal status. The court ruled that re-litigating the matter was inadmissible because the final administrative decision already settled the property rights, binding the court under the principle of respect for administrative finality.

Legislator headnote

AI generated

Art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o zmianie ustawy Kodeks cywilny; Art. 2 § 3 k.p.c.; Art. 177 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 16 i 97 § 1 pkt 4 k.p.a.; Art. 10 Konstytucji RP; Art. 7 Konstytucji RP: Courts are bound by final administrative decisions regarding property ownership, making subsequent judicial proceedings on the same issue inadmissible.

Keywords

AI generated
final administrative decision land ownership dispute inadmissible proceedings respect for finality separation of powers non-litigious procedure vacatur of decision

Cited Legislation

AI generated
Art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o zmianie ustawy Kodeks cywilny oraz o uchyleniu ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych
Art. 2 § 3 k.p.c.
Powszechnie przyjmuje się zasadę uwzględniania przez sądy powszechne skutków prawnych orzeczeń organów administracyjnych, która ma swoje źródło w prawnym rozgraniczeniu drogi sądowej i drogi administracyjnej, czego wyrazem są art. 2 § 3 k.p.c. i art.
Art. 177 § 1 pkt 3 k.p.c.
i art. 177 § 1 pkt 3 k.p.c. oraz art.
Art. 16 i 97 § 1 pkt 4 k.p.a.
oraz art. 16 i 97 § 1 pkt 4 k.p.a., a pod rządami Konstytucji także w zasadzie podziału władz (art.
Art. 10 Konstytucji RP
Podobnie art. 105 § 1 k.p.c.
Art. 7 Konstytucji RP
oraz działania organów władzy publicznej na podstawie i w granicach prawa (art. 7).
Art. 386 § 3 k.p.c.
Zgodnie z treścią art. 386 § 3 k.p.c., który poprzez art.
Art. 355 § 1 k.p.c.
Stosownie zaś do treści art. 355 § 1 k.p.c. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku (postanowienia) stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne.
Art. 13 § 2 k.p.c.
386 § 3 k.p.c., który poprzez art. 13 § 2 k.p.c. ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu nieprocesowym: jeżeli pozew (wniosek) ulega odrzuceniu lub zachodzi podstawa do umorzenia postępowania, sąd drugiej instancji uchyla wyrok (postanowienie) oraz odrzuca pozew (wniosek) lub umarza postępowanie.
Art. 105 § 1 k.p.c.
Podobnie art. 105 § 1 k.p.c. stanowi, że: gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ca 363/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 lipca 2014 roku Sąd Okręgowy w Lublinie II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący Sędzia Sądu Okręgowego Ewa Bazelan (spr.) Sędziowie: Sędzia Sądu Okręgowego Magdalena Kuczyńska Sędzia Sądu Okręgowego Elżbieta Żak Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Gustaw po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2014 roku w Lublinie na rozprawie sprawy z wniosku D. B. z udziałem Agencji Nieruchomości Rolnych w W., A. B. (1), E. B., J. B. (1), M. B. (1), J. B. (2), J. C. (1), W. D., J. B. (2), J.

B. (3), M. B. (2), K. C., R. C., J. C. (2), B. D., L. G., S. G., A. G., J. J., B. K., M. K. (1), C. K., K. K., M. K. (2), M. L., G. L., H. M., J. M., J. M., T. M., K. M., Z. O., S. P., B. R., K. S., Z. S., M. S., D. S., W. S., A. S., C. T., A. T., H. T., J. T., B. W., J. W., S. W., M. W., J. O., B. G. i S. O. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości na skutek odwołania wnioskodawcy od decyzji Naczelnika Powiatu w L. z dnia 28 sierpnia 1974 roku nr (...) postanawia: uchylić decyzję wydaną w dniu 28 sierpnia 1974 roku z upoważnienia Naczelnika Powiatu w L.

– Akt własności ziemi nr (...) w części dotyczącej stwierdzenia nabycia własności działki nr (...) w S. na rzecz W. B. i umorzyć postępowanie w tym zakresie. Sygn. akt II Ca 363/14

UZASADNIENIE

W dniu 4 kwietnia 2012 roku D. B. złożył za pośrednictwem Starosty (...) odwołanie od decyzji – Aktu własności ziemi nr (...) w części dotyczącej działki nr (...) położonej we wsi S., gmina A. i domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji odnośnie działki nr (...) położonej w S., gmina A. i umorzenia postępowania w tym zakresie. W uzasadnieniu swojego odwołania, D. B. podniósł, iż w zaskarżonej przez niego części decyzja jest nieprawidłowa, gdyż na działkę nr (...) został wydany akt własności ziemi nr (...) na rzecz jego rodziców- A. i K. małżonków B. i ten akt jest prawomocny. Nadto wnioskujący wskazał, iż stan prawny wyrażony w przedmiotowym akcie własności ziemi jest zgodny ze stanem faktycznym. W dalszej kolejności wyjaśnił, iż działka nr (...) znajdowała się od lat 60-tych w wyłącznym posiadaniu jego rodziców, zaś jego dziadek-W. B., ani też jego żona nigdy nie posiadali przedmiotowej nieruchomości (k. 5).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie złożone przez D. B. jest zasadne. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 26 marca 1982 roku o zmianie ustawy-Kodeks cywilny oraz o uchyleniu ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, sprawy o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez posiadacza samoistnego oraz o odroczenie terminu zapłaty należności z tytułu nabycia własności nieruchomości, nie zakończone w dniu wejścia w życie tej ustawy ostateczną decyzją terenowego organu administracji państwowej, podlegają rozpoznaniu w trybie określonym tą ustawą, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej, czyli rozpoznaje je sąd w trybie nieprocesowym (art. 4, 5 powyższej ustawy z 26 marca 1982 roku).

Odwołania od decyzji terenowego organu administracji państwowej stopnia podstawowego w sprawach, o których mowa wyżej, przekazuje się właściwym sądom jako drugiej instancji w tych sprawach. Z uwagi na powyższe sądem właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Sąd Okręgowy, będący sądem drugiej instancji w tym postępowaniu, który rozpoznaje odwołanie w trybie postępowania nieprocesowego uregulowanego w k.p.c. W niniejszym przypadku w dniu 28 sierpnia 1974 roku z upoważnienia Naczelnika Powiatu w L. został wydany Akt własności ziemi nr (...), w którym stwierdzono, iż A.

B. (2) i K. B. stali się z mocy samego prawa właścicielami m. in. działki nr (...) położonej w S., powiecie L. (k. 203). Na skutek odwołania K. B. od decyzji z dnia 28 sierpnia 1974 roku dotyczącej uregulowania własności nieruchomości (k. 200), Wojewódzka Komisja do spraw Uwłaszczenia w L., w dniu 15 listopada 1974 roku utrzymała w mocy Akt własności ziemi wydany przez Naczelnika Powiatu w L. z dnia 28 sierpnia 1974 roku o numerze (...), stwierdzający, że A. B. (2) i K. B. stali się współwłaścicielami nieruchomości znajdującej się w S., powiecie L. (k. 198).

Z uwagi na utrzymanie w mocy decyzji z dnia 28 sierpnia 1974 roku wydany akt własności ziemi stał się ostateczny w dniu 15 listopada 1974 roku (por. art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych). Również w dniu 28 sierpnia 1974 roku, z upoważnienia Naczelnika Powiatu w L. został wydany Akt własności ziemi o nr (...), w którym stwierdzono, iż W. B. stał się z mocy samego prawa właścicielem m.in. działki nr (...) położonej w S., powiat L. (k. 77). Z analizy akt sprawy wynika, iż powyższa decyzja nie została ogłoszona ani nikomu doręczona, a zatem do chwili obecnej nie stała się ostateczna i nie rozpoczął biegu termin do wniesienia odwołania (art. 129 § 2 k.p.a.), wobec czego D.

B. – jako spadkobierca K. B. i A. B. (2) był uprawniony do zaskarżenia tej decyzji w drodze odwołania, które to podlega rozpoznaniu w niniejszej sprawie. Zaskarżona decyzja – Akt własności ziemi nr (...) podlega uchyleniu w zaskarżonej części co do działki nr (...), zaś postępowanie w tym względzie umorzeniu. Zgodnie z treścią art. 386 § 3 k.p.c., który poprzez art. 13 § 2 k.p.c. ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu nieprocesowym: jeżeli pozew (wniosek) ulega odrzuceniu lub zachodzi podstawa do umorzenia postępowania, sąd drugiej instancji uchyla wyrok (postanowienie) oraz odrzuca pozew (wniosek) lub umarza postępowanie.

Stosownie zaś do treści art. 355 § 1 k.p.c. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku (postanowienia) stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. Podobnie art. 105 § 1 k.p.c. stanowi, że: gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. W niniejszym wypadku wydawanie przez Sąd rozstrzygnięcia w przedmiocie nabycia własności działki nr (...) w S. w trybie ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych jest obecnie niedopuszczalne, gdyż kwestia ta została rozstrzygnięta ostateczną decyzją administracyjną – Aktem własności ziemi nr (...), co skutkuje koniecznością umorzenia postępowania.

Powszechnie przyjmuje się zasadę uwzględniania przez sądy powszechne skutków prawnych orzeczeń organów administracyjnych, która ma swoje źródło w prawnym rozgraniczeniu drogi sądowej i drogi administracyjnej, czego wyrazem są art. 2 § 3 k.p.c. i art. 177 § 1 pkt 3 k.p.c. oraz art. 16 i 97 § 1 pkt 4 k.p.a., a pod rządami Konstytucji także w zasadzie podziału władz (art.

10) oraz działania organów władzy publicznej na podstawie i w granicach prawa (art. 7). Oznacza to, że sądy są związane decyzjami wydanymi przez organy administracyjne (por. uchwałę składu 7 Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2007 roku III CZP 46/07, OSNC 2008/3/30, Biul. SN 2007/10/7 i przytoczone w jej uzasadnieniu orzecznictwo). Także w niniejszym wypadku Sąd Okręgowy jest związany powyższą ostateczną decyzją - Aktem własności ziemi o numerze (...), który nie został wzruszony we właściwym trybie, a w konsekwencji niedopuszczalnym było ponownie orzekanie w przedmiocie nabycia własności działki nr (...) w S. na podstawie ustawy z 26 października 1971 roku.

Mając na względzie powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na podstawie treści art. 386 § 3 w zw. z art. 355 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. uchylił decyzję wydaną w dniu 28 sierpnia 1974 roku z upoważnienia Naczelnika Powiatu w L. - Akt własności ziemi nr (...) w części dotyczącej stwierdzenia nabycia działki nr (...) w S. na rzecz W. B. i umorzył postępowanie w tym zakresie albowiem orzekanie w tej kwestii było niedopuszczalne.