Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 315/14 AI generated

Court allows fine for drug offense by adding general code provision as legal basis.

Case Number IV Ka 315/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court modified the first-instance judgment to include Article 58 § 3 of the Criminal Code as the legal basis for imposing a fine. The prosecutor appealed, arguing that the specific drug statute only authorized deprivation of liberty, not fines, and thus the lower court erred by applying a fine without the general code provision. The court ruled that while the specific law mandates imprisonment, a fine can be imposed if supported by the general code's provision allowing fines for crimes punishable by imprisonment.

Legislator headnote

AI generated

Art. 63 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii; Art. 58 § 3 kk: Although a specific statute may prescribe only deprivation of liberty, a fine may be imposed as a separate penalty if the general code provides for it.

Keywords

AI generated
drug trafficking offense fine imposition deprivation of liberty Criminal Code general part appellate review legal basis requirement combined penalty

Cited Legislation

AI generated
Art. 63 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii
oskarżonego z art. 63 ust.1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, art.
Art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii
63 ust.1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 62 ust.1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 13 lutego 2014 roku , sygnatura akt VI K 929/13 I.
Art. 58 § 3 Kodeksu karnego
63 ust.1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii przyjmuje nadto art. 58 § 3 kk; II.
Art. 85 Kodeksu karnego
Zgodnie z treścią art. 85 kk i art.
Art. 86 § 1 i 2 Kodeksu karnego
85 kk i art. 86 § 1 i 2 kk wymierzono T.
Art. 70 ust 1 i 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii
Poza tym wydano rozstrzygnięcie w oparciu o art. 70 ust 1 i 2 wskazanej wyżej ustawy z 29 lipca 2005 roku oraz o art.
Art. 63 § 1 Kodeksu karnego
oskarżonego z art. 63 ust.1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt IV Ka 315/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 czerwca 2014 roku. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący : SSO Mariusz Górski Protokolant : Marta Synowiec przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, rozpoznawał sprawę T. Z. oskarżonego z art. 63 ust.1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 62 ust.1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 13 lutego 2014 roku , sygnatura akt VI K 929/13 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że do podstawy prawnej skazania oskarżonego za czyn z art. 63 ust.1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii przyjmuje nadto art. 58 § 3 kk; II. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt IV Ka 315/14

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem T. Z. uznany został za winnego, że w dniu 13 lipca 2013 roku w D. w woj. (...) wbrew przepisom ustawy uprawiał 13 sztuk konopi innych niż włókniste, tj. za winnego popełnienia czynu z art. 63 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i za to, na mocy tego przepisu wymierzono oskarżonemu karę 60 stawek dziennych grzywny, po ustaleniu wysokości jednej stawki na 15 złotych. Nadto T. Z. uznany został za winnego, iż w dniu 13 lipca 2013 roku w D. w woj. (...) wbrew przepisom ustawy posiadał środek odurzający w postaci 0,85 grama marihuany, to jest za winnego popełnienia występku z art. 62 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i za to, na mocy tego przepisu, przy zastosowaniu art. 58 § 3 kk wymierzono sprawcy karę 60 stawek dziennych grzywny, po ustaleniu wysokości jednej stawki na 15 złotych.

Zgodnie z treścią art. 85 kk i art. 86 § 1 i 2 kk wymierzono T. Z. karę łączną 70 stawek dziennych grzywny, po ustawaniu wysokości jednej stawki na 15 złotych. Poza tym wydano rozstrzygnięcie w oparciu o art. 70 ust 1 i 2 wskazanej wyżej ustawy z 29 lipca 2005 roku oraz o art. 63 § 1 kk. Wyrok powyższy zaskarżył prokurator zarzucając obrazę przepisów prawa materialnego, to jest art. 58 § 3 kk poprzez jego niezastosowanie i orzeczenie wobec T. Z. za czyn z art. 63 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii kary grzywny, podczas gdy przepis art. 63 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii przewiduje jedynie wymierzenie na jego podstawie kary pozbawienia.

Tym samym apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie jako podstawy wymierzonej T. Z. kary grzywny za czyn polegający na uprawie wbrew przepisom ustawy konopi innych niż włókniste art. 63 ust 1 cytowanej ustawy przy zastosowaniu art. 58 § 3 kk. Sad Okręgowy zważył: Apelacja jest oczywiście trafna. W sytuacji, gdy czyn zagrożony jest wyłącznie karą pozbawienia wolności (a tylko taka kara wskazana jest w art. 63 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii) – to oczywiście możliwe jest wymierzenie samoistnej kary grzywny, lecz jedynie wówczas, gdy do podstawy wymiaru takiej kary powołany zostanie stosowny przepis z części ogólnej kodeksu karnego.

Takim jest choćby art. 58 § 3 kk. Skoro zatem Sąd I instancji wymierzając oskarżonemu wyłącznie karę grzywny także za czyn z art. 63 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku, nie powołuje do podstawy wymiaru kary także właśnie art. 58 § 3 kk, to uchybienie powyższe zmuszony był usunąć Sąd II instancji i dlatego zdecydowano jak w wyroku. Już tylko na marginesie należy wskazać na oczywisty błąd zawarty we wniosku T. Z. o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy (k.73). Tam oskarżony wniósł m.in. o wymierzenie kary łącznej 1050 złotych grzywny, tj. 60 stawek dziennych w wysokości 15 złotych każda.

Oczywistym jest, że owe 1050 złotych przy określeniu jednej stawki na 15 złotych – prowadzi w wyniku prostego rachunku matematycznego do wniosku, iż kara postulowana jako kara łączna, to nie 60, lecz 70 stawek dziennych grzywny.