Appeal dismissed; debtor failed to prove invalid service of electronic payment order to suspend enforcement.

POSTANOWIENIE Dnia 25 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział II Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Krzysztof Dziedzic Sędziowie: SO Danuta Silska (spr.) SO Anna Kulczewska-Garcia po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. w Poznaniu na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi dłużniczki B. S.na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w S. R. N.w sprawie egzekucyjnej o sygn. akt Km (...) przy udziale wierzyciela (...)Fundusz (...) na skutek zażalenia dłużniczki na postanowienie Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 16 września 2013 r. sygn. akt I Co 1656/13 postanawia: oddalić zażalenie. /-/ Danuta Silska/-/ Krzysztof Dziedzic/-/ Anna Kulczewska-Garcia

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy oddalił skargę dłużniczki B. S. na postanowienie Komornika Sądowego z dnia 4 czerwca 2013 r. o oddaleniu wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, oddalił wniosek o zawieszenie tego postępowania i obciążył skarżącą kosztami postępowania. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżąca oparła swą skargę na twierdzeniu, iż postępowanie egzekucyjne toczy się w oparciu o tytuł wykonawczy będący nakazem zapłaty wydanym w elektronicznym postępowaniu upominawczym, co do którego złożyła sprzeciw oraz wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia, albowiem powód składając pozew wskazał nieprawidłowy adres jej zamieszkania.

Mając na względzie treść art. 820 3 § 1 k.p.c. i art. 139 § 5 k.p.c. Sąd Rejonowy stwierdził, że dłużniczka winna była przedłożyć komornikowi zaświadczenie, o którym mowa jest powyższych przepisach, czego jednak nie uczyniła. Zaświadczenia takiego nie załączyła także do skargi na czynności komornika. Nadto, z treści wydruku elektronicznego tytułu wykonawczego nie wynika okoliczność, iż nakaz zapłaty został doręczony dłużniczce na adres inny niż faktyczny adres zamieszkania. W tej sytuacji Sąd Rejonowy wskazał, że wniosek o zawieszenie postępowania, a w konsekwencji skarga dłużniczki nie zasługiwały na uwzględnienie.

Na marginesie Sąd Rejonowy wskazał, że dokumenty zebrane w postępowaniu egzekucyjnym wskazują, iż dłużniczka mieszka pod innym niż wskazany przez wierzyciela w tym postępowaniu adresem, jednakże zamieszkiwanie to datuje się od dnia 5 kwietnia 2013 r., podczas gdy wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego złożony został 18 grudnia 2012 r. Sąd pierwszej instancji podkreślił także, że z uwagi na oddalenie skargi nie znalazł podstaw do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła dłużniczka domagając się jego zmiany i uwzględnienia wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego.

W uzasadnieniu wskazała, że Sąd Rejonowy nie dochował należytej staranności w rozpoznaniu jej wniosku, albowiem nie uwzględnił postanowienia Sądu Rejonowego w L. z dnia 2 września 2013 r. stwierdzającego skuteczność wniesienia sprzeciwu oraz utratę mocy nakazu zapłaty w całości.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie okazało się niezasadne. Zgodnie z art. 139 § 5 k.p.c. na wniosek strony sąd albo referendarz sądowy na posiedzeniu niejawnym wydaje zaświadczenie, w którym stwierdza, że wyrok zaoczny lub nakaz zapłaty został uznany za doręczony na oznaczony adres w trybie określonym w § 1. Art. 820 3 § 1 k.p.c. stanowi, że komornik zawiesza na wniosek dłużnika postępowanie prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego w postaci zaopatrzonego w klauzulę wykonalności wyroku zaocznego, nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu nakazowym, upominawczym albo elektronicznym postępowaniu upominawczym, jeżeli dłużnik przedstawi zaświadczenie określone w art. 139 § 5, z którego wynika, że wyrok zaoczny lub nakaz zapłaty został doręczony na inny adres aniżeli miejsce zamieszkania dłużnika ustalone w postępowaniu egzekucyjnym.

Dłużnik nie ma obowiązku przedstawienia zaświadczenia, określonego w art. 139 § 5, jeżeli okoliczności, które mają być nim stwierdzone wynikają z dokumentu, o którym mowa w art. 797 § 3. Zgodnie z tym artykułem, jeżeli podstawą egzekucji jest tytuł wykonawczy, o którym mowa w art. 783 § 4 (uzyskany w elektronicznym postępowaniu upominawczym), do wniosku lub żądania przeprowadzenia egzekucji z urzędu należy dołączyć dokument uzyskany z systemu teleinformatycznego umożliwiający organowi egzekucyjnemu weryfikację istnienia i treści tego tytułu, a w przypadku wszczęcia postępowania egzekucyjnego drogą elektroniczną wskazuje się tytuł wykonawczy.

Nadto, zgodne z art. 821 § 1 k.p.c. Sąd może na wniosek zawiesić w całości lub części postępowanie egzekucyjne, jeżeli złożono skargę na czynności komornika lub zażalenie na postanowienie sądu. Zawieszenie postępowania sąd może uzależnić od złożenia przez dłużnika zabezpieczenia. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż brak było podstaw do zawieszenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 820 3 § 1 k.p.c. Skarżąca nie przedłożyła bowiem zaświadczenia sądu o doręczeniu zastępczym na oznaczony adres nakazu zapłaty stanowiącego tytuł wykonawczy w sprawie egzekucyjnej Km (...).

Nadto, skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła, by w chwili wniesienia przez wierzyciela pozwu, czy też w chwili doręczenia jej nakazu zapłaty, zamieszkiwała pod innym adresem niż ten, który został wskazany przez wierzyciela. W szczególności okoliczność ta nie wynika z żadnego dokumentu załączonego przez dłużniczkę do skargi na czynności komornika. W toku postępowania egzekucyjnego ustalono zaś, że dłużniczka pod wskazanym przez siebie adresem jest zameldowana na pobyt stały dopiero od dnia 5 kwietnia 2013 r., a zatem po wszczęciu postępowania egzekucyjnego (k. 35 akt egzekucyjnych Komornika Sądowego R.

N.o sygn. Km(...)). Zdaniem Sądu Okręgowego, Sąd pierwszej instancji słusznie stwierdził, iż nie zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania na podstawie art. 820 3 § 1 k.p.c. Nie zaszły też żadne inne przesłanki do jego zawieszenia. W szczególność nie było podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 821 § 1 k.p.c. W doktrynie przyjmuje się bowiem, że sam fakt złożenia skargi na czynności komornika nie usprawiedliwia wystarczająco uwzględnienia wniosku o zawieszenie postępowania. Sąd Rejonowy ocenia zaś możliwość zawieszenia postępowania na podstawie art. 821 § 1 k.p.c. przez pryzmat zasadności wskazanych zarzutów (tak np.:

J. Bodio, T. Demendecki, A. Jakubecki, O. Marcewicz, P. Telenga, M. P. Wójcik; Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, Oficyna, 2008, wyd. III., Lex el.). Skoro więc Sąd pierwszej instancji nie uznał zarzutów zgłoszonych przez dłużniczkę w skardze za zasadne, to zasadnym było oddalenie wniosku o zawieszenie postępowania. Ubocznie należy jednak podkreślić, iż z uwagi na dołączone przez skarżącą do zażalenia postanowienie Sądu Rejonowego L. –. Z. w. L.z dnia 2 września 2013 r.o stwierdzeniu skutecznego wniesienia sprzeciwu i utracie mocy nakazu zapłaty z dnia 29 października 2012 r. w całości (k. 28), skarżącej przysługuje prawo złożenia do komornika wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego w oparciu o art. 825 pkt 2 k.p.c. Mając na względzie powyższe Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji. /-/ Danuta Silska/-/ Krzysztof Dziedzic/-/ Anna Kulczewska-Garcia