Social security appeal dismissed for late filing due to non-excessive delay and no independent cause. The insured failed to prove the delay was justified. The court upheld the lower court's decision to reject the appeal. The insured did not demonstrate independent reasons for the delay. The court ruled the delay was due to negligence. The appeal was dismissed as unfounded. The insured failed to meet the statutory deadline. The court applied the relevant procedural law. The decision was based on established case law. The appeal was rejected for procedural non-compliance.

III A Uz 82/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 sierpnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodnicząca: SSA Zofia Rybicka-Szkibiel, Sędziowie SA: Edyta Buczkowska-Żuk Urszula Iwanowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy z wniosku J. N. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w K. o zwrot nienależnie pobranego świadczenia na skutek zażalenia ubezpieczonego na postanowienie Sądu Okręgowego w Koszalinie IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 13 maja 2014 r., sygn. akt IV U 398/14, postanawia: oddalić zażalenie. SSA Urszula Iwanowska SSA Zofia Rybicka-Szkibiel SSA Edyta Buczkowska-Żuk

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Koszalinie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił odwołanie ubezpieczonego J. N. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w K. z dnia 23 stycznia 2013 r. Sąd pierwszej instancji ustalił, że zaskarżoną decyzją J. N. został zobowiązany do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia emerytalnego za okres od dnia 1 lipca 2012 r. do dnia 30 września 2012 r. w wysokości 1.330,77 zł. Ubezpieczony otrzymał tę decyzję w dniu 25 stycznia 2013 r. W dniu 7 marca 2014 r. ubezpieczony złożył odwołanie od powyższej decyzji.

Następnie Sąd Okręgowy wskazał, że zgodnie z art. 477 9 § 1 i 3 k.p.c. odwołanie od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję, lub do protokołu sporządzanego przez ten organ w terminie miesiąca od doręczenia decyzji. Sąd odrzuci odwołanie wniesione po upływie terminu chyba, że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych. Sąd pierwszej instancji miał na uwadze, że odwołanie od zaskarżonej decyzji zostało wniesione z przekroczeniem ustawowego terminu określonego w art. 477 3 § 11 k.p.c., ponieważ powinno być wniesione do dnia 25 lutego 2013 r., a zostało złożone w dniu 7 marca 2014 r., tj. po upływie jednego roku, a ubezpieczony nie wykazał, że wniesione odwołanie po upływie ustawowego terminu nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych.

Mając powyższe okoliczności na uwadze sąd pierwszej instancji, zgodnie z art. 477 9 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia. Z powyższym postanowieniem Sądu Okręgowego w Koszalinie w całości nie zgodził się J. N., który w złożonym zażaleniu wskazał, że od maja, gdy nabył wiek emerytalny 65 lat toczyły się różne sprawy z ZUS, żeby została przyznana mu renta. Organ odmówił, a później przyznał emeryturę 400 zł, której pobierania skarżący odmówił. Ostatnie pismo z ZUS otrzymał w dniu 10 lutego 2014 r. z informacją, że może się odwołać do Sądu, więc to uczynił.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie. Słusznie wskazał Sąd Okręgowy, że zgodnie z treścią art. 477 9 § 1 k.p.c. odwołania od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez organ, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. Natomiast w myśl § 3 tego artykułu, odwołanie wniesione po upływie terminu Sąd odrzuci chyba, że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego. Podkreślić trzeba, że wymienione w art. 477 9 § 3 k.p.c. przesłanki przyjęcia i rozpoznania odwołania mimo jego złożenia po upływie terminu muszą wystąpić łącznie.

Zatem opóźnienie nie może być nadmierne i nie może wystąpić z przyczyn zależnych od odwołującego się. Stanowisko to znajduje oparcie w utrwalonym orzecznictwie, którego wyrazem jest wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2006 r., III UK 168/05 (LEX nr 277825), w uzasadnieniu, którego wskazano, iż sąd nie odrzuci odwołania od decyzji organu rentowego na podstawie art. 477 9 § 3 k.p.c. tylko wówczas, gdy bezspornie stwierdzi, że przekroczenie ustawowego terminu nie jest nadmierne i że nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się, w pozostałych zaś wypadkach jest obowiązany odrzucić odwołanie.

Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny w całości podziela stanowisko Sądu Okręgowego, który przyjął, że odwołanie z dnia 10 marca 2014 r. od decyzji z dnia 23 stycznia 2013 r. zostało złożone po terminie, a w okolicznościach sprawy należało opóźnienie uznać za zawinione przez odwołującego się. J. N. ani przed sądem pierwszej instancji, ani w postępowaniu zażaleniowym nie wykazał, że uchybienie to nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. Wobec powyższego zdaniem sądu odwoławczego, Sąd Okręgowy zasadnie przyjął, że uchybienie przez ubezpieczonego terminowi jest zawinione i niczym nie usprawiedliwionym zaniechaniem czynności, a zatem wynika z zaniedbania własnych spraw, i nie przykładania do nich należytej staranności.

Bowiem J. N. należycie pouczony o prawie i terminie złożenia odwołania od decyzji z dnia 23 stycznia 2013 r., doręczonej w dniu 25 stycznia 2013 r., odwołanie to złożył dopiero w dniu 10 marca 2014 r. Uwzględniając powyższe, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 397 § 2 k.p.c. w związku z art. 385 k.p.c. oddalił zażalenie jako nieuzasadnione. SSA Urszula Iwanowska SSA Zofia Rybicka-Szkibiel SSA Edyta Buczkowska-Żuk