Legislator Case Law & Legislation
VIII Gz 95/14 AI generated

Appeal dismissed; bankruptcy administrator's claim against former director governed by company seat under Art. 298 ksh.

Case Number VIII Gz 95/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Szczecin dismissed the bankruptcy administrator's appeal against its decision to transfer jurisdiction to the Szczecin court based on the company's seat. The administrator argued that the claim should follow the defendant's former residence because the director had ceased to hold office, citing conflicting case law. The Court of Appeal rejected this, ruling that the Supreme Court established a uniform view that such claims are tort-based and must be heard where the company is domiciled, regardless of the director's current status.

Legislator headnote

AI generated

Art. 298 ksh; Art. 200 § 1 kpc; Art. 299 ksh; Art. 385 kpc; Art. 397 § 2 kpc: Claims for damages against former company directors are tort-based and must be brought before the court of the company's seat, irrespective of whether the director currently holds office.

Keywords

AI generated
jurisdiction company seat bankruptcy administrator claim former company director tort liability damages Supreme Court precedent

Cited Legislation

AI generated
Art. 298 ksh
W uzasadnieniu jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał przepis art. 298 ksh, z którego wynika, że powództwo o odszkodowanie przeciwko członkom organów spółki oraz likwidatorom wytacza się według miejsca siedziby spółki, której dotyczyło roszczenie i dlatego na mocy powołanego przepisu oraz art.
Art. 200 § 1 kpc
298 ksh, z którego wynika, że powództwo o odszkodowanie przeciwko członkom organów spółki oraz likwidatorom wytacza się według miejsca siedziby spółki, której dotyczyło roszczenie i dlatego na mocy powołanego przepisu oraz art. 200 § 1 kpc orzekł jak w sentencji zaskarżonego postanowienia.
Art. 385 kpc
Mając powyższe na uwadze zażalenie podległo oddaleniu jako bezzasadne na podstawie art. 385 kpc w zw.
Art. 397 § 2 kpc
Mając powyższe na uwadze zażalenie podległo oddaleniu jako bezzasadne na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII Gz 95/14 POSTANOWIENIE B., Dnia 3 lipca 2014 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy, VIII Wydział Gospodarczy w składzie: Przewodniczący SSO Barbara Jamiołkowska Sędzia SO Elżbieta Kala Sędzia SR delegowany W. Ł. - sprawozdawca po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2014 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Syndyka masy upadłości (...) S.A. w upadłości likwidacyjnej przeciwko pozwanemu A. J. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 26 marca 2014 r., sygn. akt VIII GC 2117/13 postanawia: oddalić zażalenie

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Bydgoszczy stwierdził swoją niewłaściwość i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu Szczecin - Centrum w Szczecinie. W uzasadnieniu jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał przepis art. 298 ksh, z którego wynika, że powództwo o odszkodowanie przeciwko członkom organów spółki oraz likwidatorom wytacza się według miejsca siedziby spółki, której dotyczyło roszczenie i dlatego na mocy powołanego przepisu oraz art. 200 § 1 kpc orzekł jak w sentencji zaskarżonego postanowienia. Powód pismem z dnia 7 kwietnia 2014 r. wniósł zażalenie na powołane wyżej postanowienie, zaskarżył je w całości, zarzucił naruszenie przepisu art. 298 ksh oraz wniósł o jego uchylenie i zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu.

Jego zdaniem orzecznictwo powołane przez Sąd I instancji zostało wydane jeszcze w czasach obowiązywania kodeksu handlowego i nie sposób jego odnieść do obowiązującej ustawy. Zarzucił, że nie znalazło ono poparcia w doktrynie oraz orzecznictwie. Powołał się na różne komentarze do art. 298 ksh, z których wywodził, że reguluje on kwestie dochodzenia roszczeń odszkodowawczych jedynie wobec osób, które aktualnie sprawują funkcję w zarządzie spółki. Natomiast pozwany zaprzestał pełnienia funkcji. Powołał się ponadto na orzeczenie Sądu Apelacyjnego w Krakowie w postanowieniu z dnia 18 kwietnia 2013 r., I ACz 627/13, który uznał, że odszkodowawczy charakter roszczeń z art. 299 ksh budzi kontrowersje i dlatego stwierdził, iż sądem właściwym do rozpoznania tych spraw jest sąd miejsca zamieszkania pozwanego - art. 27 § 1 kpc.

Sąd Okręgowy zważył, że: Wobec występujących początkowo w judykaturze Sądu Najwyższego istotnych rozbieżności co do gwarancyjnego (zobacz m. in. wyroki SN z dnia 6 czerwca 1997 r., III CKN 65/97 i z dnia 18 kwietnia 2007 r., V CSK 55/07), a z drugiej strony odszkodowawczego charakteru odpowiedzialności z art. 299 ksh zagadnienie to rozstrzygnął Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 7 listopada 2008 r. sygn. akt III CZP 72/08 przyjmując, że do roszczeń wierzycieli spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przeciwko członkom jej zarządu (art. 299 ksh) mają zastosowanie przepisy o przedawnieniu roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym.

Pomimo, iż uchwale tej nie nadano mocy zasady prawnej, pod wpływem wszechstronnej argumentacji, od chwili jej podjęcia, utrzymuje się w orzecznictwie Sądu Najwyższego jednolity pogląd o odszkodowawczym charakterze odpowiedzialności członków zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na podstawie art. 299 ksh (tak m. in, postanowienie SN z 8 grudnia 2008 r., III CZP 112/08, wyrok z 17 marca 2010 r., II CSK 506/09, wyrok SN z 12 kwietnia 2012 r., II CSK 390/11, wyrok SN z 25 kwietnia 2012 r., II CSK 410/11 i wyrok S.A. w Warszawie z 25 czerwca 2013 r., VI ACa 1193/12).

Wobec powyższego powołany w zażaleniu pogląd Sądu Apelacyjnego w Krakowie należy uznać za odosobniony w orzecznictwie sądów powszechnych. Tak samo Sąd Okręgowy nie podziela stanowiska komentatorów cytowanych w zażaleniu bowiem przepis art. 299 ksh nie czyni różnicy pomiędzy członkami zarządu spółki, którzy aktualnie pełnią tą funkcję oraz tymi, którzy zaprzestali ją pełnić. Powołana w zażaleniu argumentacja nie ma zatem oparcia w treści przepisu i uznać ją należy za dowolną. W konsekwencji słusznie Sąd I instancji ustalił na podstawie art. 298 ksh i art. 200 § 1 kpc, że wyłącznie właściwym do rozpoznania przedmiotowej sprawy jest Sąd w Szczecinie, gdzie mieści się siedziba spółki, w której funkcję w zarządzie pełnił pozwany.

Mając powyższe na uwadze zażalenie podległo oddaleniu jako bezzasadne na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc