Court shortens probation period due to first-instance judge error violating settlement agreement terms.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appellate court partially allowed the prosecutor's appeal regarding a probation sentence that exceeded the agreed-upon duration. The first-instance judge erred by imposing a two-year vehicle ban instead of the one-year period mutually settled with the defendant under Article 335 of the Criminal Procedure Code. The court ruled that the trial judge was bound by these settlements and could not issue a harsher penalty without proper procedural modification, thus shortening the sentence to correct the mistake.
Legislator headnote
AI generatedArt. 335 § 1 k.p.k.; Art. 343 § 6, 7 k.p.k.: The court is bound by the terms of a settlement agreement reached under Article 335 of the Criminal Procedure Code and cannot issue a judgment imposing a penalty or measure different from that agreed upon without amending the request with the parties' consent or referring the case for general trial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt VI Ka 487/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 lipca 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Andrzej Ziębiński (spr.) Sędziowie SSO Kazimierz Cieślikowski SSR del. Marcin Schoenborn Protokolant Wenesa Kubaczyńska przy udziale Jolanty Mandzij Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2014 r. sprawy J. S. ur. (...) w R. córki Z. i A. oskarżonej z art. 178a§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 4 kwietnia 2014 r. sygnatura akt II K 146/14 na mocy art. 437 kpk, art. 438 kpk, art. 624§1 kpk 1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że skraca okres środka karnego orzeczonego w punkcie 4. do jednego roku;
2. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
3. zwalnia oskarżoną od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 487/14
UZASADNIENIE
Od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 4 kwietnia 2014 r., sygn. akt II K 146/14, wydanego w trybie art. 335 k.p.k., apelację wniósł prokurator, zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym na korzyść oskarżonej J. S. i zarzucając obrazę przepisów postępowania, a to art. art. 343 § 6 i 7 k.p.k. poprzez wydanie wyroku w trybie art. 335 k.p.k. wbrew poczynionym uzgodnieniom z prokuratorem a „oskarżonymi” (winno być: oskarżoną), których odzwierciedlenie stanowił wniosek prokuratora z art. 335 k.p.k., albowiem zawarty w akcie oskarżenia wniosek z art. 335 k.p.k. zawierał element w postaci orzeczenia wobec oskarżonej środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku, podczas gdy sąd w tym zakresie nie uwzględnił wniosku i orzekł wobec oskarżonej środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat.
Stawiając powyższy zarzut, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez wymierzenie oskarżonej środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest zasadna. W umieszczonym w akcie oskarżenia wniosku o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionej z oskarżoną kary bez przeprowadzenia rozprawy prokurator wniósł w szczególności o orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku. Tymczasem w zaskarżonym wyroku sąd orzekł wobec oskarżonej zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat, w pisemnym uzasadnieniu wyroku nadmieniając, że ustalenie dłuższego niż uzgodniony okresu środka karnego nastąpiło na skutek omyłki, która nie może być sprostowana w trybie art. 105 k.p.k.
Należy tu podkreślić, iż sąd pierwszej instancji, orzekając na posiedzeniu w trybie art. 343 § 1-6 k.p.k., jest związany treścią uzgodnień pomiędzy oskarżonym i prokuratorem, poczynionych na podstawie art. 335 § 1 k.p.k., i nie może wydać innego wyroku niż skazujący i orzec innej kary lub środka karnego od uzgodnionych przez strony. Złożony zatem w trybie art. 335 § 1 k.p.k. wniosek prokuratora o orzeczenie „uzgodnionych z oskarżonym kary lub środka karnego” (oskarżyciel i oskarżony zgadzają się na takie, jak zawarte we wniosku, rozstrzygnięcie sprawy) jest w tym sensie wiążący dla sądu, że potrzeba dokonania zmiany w jego treści wymaga dokonania modyfikacji wniosku z udziałem stron bądź skierowania sprawy do rozpoznania na zasadach ogólnych (art. 343 § 7 k.p.k.).
Rzecz jednak w tym, iż sąd wcale nie dostrzegł potrzeby modyfikacji wniosku w zakresie orzeczenia o środku karnym lub nieuwzględnienia wniosku prokuratora, co uzasadnia skierowanie sprawy na rozprawę, a jedynie na skutek omyłki orzekł środek karny na inny, dłuższy okres. W tym stanie rzeczy w ocenie sądu odwoławczego zasadne było uwzględnienie wniosku autora apelacji i wydanie wyroku o charakterze reformatoryjnym, który treść wyroku dostosowałby do uzgodnień stron. Sąd odwoławczy miał też na uwadze, że zmiana wyroku przez skrócenie okresu próby w żadnej mierze nie narusza praw procesowych oskarżonej, będąc dla niej korzystna.
Kierując się powyższymi względami, sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok, skracając okres środka karnego orzeczonego w punkcie 4 do jednego roku. W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy, nie znajdując podstaw do zmiany wyroku lub jego uchylenia z przyczyn uwzględnianych z urzędu. Mając na uwadze to, że potrzeba zmiany wyroku była skutkiem uchybienia sądu I instancji, sąd odwoławczy - kierując się względami słuszności - zwolnił oskarżoną od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa (art. 624 § 1 k.p.k.).