Court quarts acquittal in speeding case due to flawed evidence evaluation violating statutory duty.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appellate court quashed the lower court's acquittal and remanded the case for retrial. The prosecution argued the initial decision ignored critical evidence, specifically a police officer's official note and a witness's contemporaneous statement, while relying on the unavailability of a speedometer printout. The court held that the lower court's refusal to consider these personal sources of evidence constituted an arbitrary assessment of proof contrary to statutory requirements.
Legislator headnote
AI generatedArt. 7 k.p.k.; Art. 437 § 2 k.p.k.: The court must evaluate all available evidence impartially; an acquittal based on the selective exclusion of valid witness statements and official notes constitutes an arbitrary assessment of proof requiring retrial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Ka 200/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Waldemar Masłowski Protokolant Jolanta Kopeć po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2014r. sprawy P. B. obwinionego z art. 92a kw z powodu apelacji, wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 11 lutego 2014 r. sygn. akt II W 747/13 uchyla zaskarżony wyrok wobec obwinionego P. B. i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Zgorzelcu do ponownego rozpoznania. sygn. akt VI Ka 200/14
UZASADNIENIE
P. B. został obwiniony o to, że w dniu 14 lipca 2013 roku około godz. 13:05 w B. kierując samochodem m-ki S. nr rej. (...) przekroczył dozwoloną prędkość o 27 km/h (77/50), tj. o wykroczenie z art. 92a k.w. Sąd Rejonowy w Zgorzelcu wyrokiem z dnia 11 lutego 2014r. w sprawie II W 747/13: I. obwinionego P. B. uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu, II. na podstawie art. 118 § 2 k.p.s.w. kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa. Wyrok ten w całości zaskarżył oskarżyciel publiczny – Komenda Powiatowa Policji w Z. zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na bezpodstawnym przyjęciu, że obwiniony nie popełnił zarzuconego mu wykroczenia. Stawiając powyższy zarzut, autor apelacji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uznanie obwinionego winnym zarzucanego mu czynu.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest zasadna. Ocena dowodów dokonana przez Sąd Rejonowy niezgodna jest z dyspozycją art. 7 kpk. Jest to ocena dowolna. Sąd Rejonowy stwierdza, oceniając zeznania funkcjonariuszy dokonujących kontroli drogowej, że z uwagi na upływ czasu (pół roku od zdarzenia), ich zeznania nie mogą stanowić dowodu, w oparciu o który można by ustalić sprawstwo obwinionego, a jednocześnie brak jest „obiektywnego, jednoznacznego i miarodajnego dowodu”, gdyż pomiar prędkości nie został zapisany i nie można go odtworzyć. Pomija Sąd Rejonowy takie dowody jak: notatka urzędowa z k. 4 i zeznania świadka J.
D. złożone w dniu zdarzenia. Oczywistym jest, że urządzenie do pomiaru prędkości nie jest wyposażone w drukarkę, a zatem o sprawstwie obwinionego lub jego braku Sąd Rejonowy winien rozstrzygnąć w oparciu o osobowe źródła dowodowe, dając wiarę jednym dowodom a odmawiając jej innym dowodom. Odwoływanie się do zawodności pamięci m.in. świadka J. D., skoro świadek ten sporządził notatkę urzędową w dniu zdarzenia i złożył zeznania tego samego dnia nie może być zaakceptowane przez Sąd Odwoławczy. Z tych względów zaskarżony wyrok uchylono, a sprawę przekazano Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania (art. 437§2 kpk w zw. z art. 109§2 kpw).
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy przeprowadzi postępowanie dowodowe tylko w niezbędnym zakresie, a oceny dowodów dokona zgodnie z dyspozycją art. 7 kpk.