Appeal court mitigated a two-year driving ban to one year due to a clerical error in the first-instance judgment.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court partially allowed the prosecutor's appeal against a first-instance judgment imposing a two-year driving ban. The prosecutor argued the sentence violated procedural rules by failing to follow the defense's one-year request, claiming the two-year term was an obvious clerical error. The court agreed that the original judgment contained a clear mistake regarding the duration of the ban, which was intended to be one year based on the prosecution's initial request.
Legislator headnote
AI generatedArt. 438 pkt. 2 k.p.k.; Art. 335 § 1 k.p.k.; The appellate court may correct a clear clerical error in a first-instance judgment regarding the duration of a criminal sanction without remanding the case, provided the correction aligns with the parties' original submissions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Ka 92/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lipca 2014 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Małgorzata Bańkowska Sędziowie: SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda (spr.) SSO Ludmiła Tułaczko Protokolant asystent sędziego Jakub Nasiłowski przy udziale Prokuratora Grażyny Maleszewskiej po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2014 r. sprawy A. K. oskarżonego o przestępstwo z art. 178a§1kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w W. z dnia 11 października 2013 r. sygn. akt III K 852/13 zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że orzeczony w pkt II zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych łagodzi do roku; w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; koszty sądowe w postępowaniu odwoławczym przejmuje na rzecz Skarbu Państwa. VI Ka 92/14
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe w W. wyrokiem z 11 października 2013 roku, sygn. akt III K 852/13 uznał A. K. za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu z art. 178a § 1 kk i na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę grzywny 100 stawek dziennych po 15 zł każda; na podstawie art. 42 § 1 kk w zw. z art. 43 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat zobowiązując zgodnie z art. 43 § 1 kk do zwrotu dokumentów uprawniających do kierowania pojazdami mechanicznymi.
Od powyższego wyroku apelację wniósł prokurator zaskarżając wyrok w całości na korzyść oskarżonego. Prokurator na podstawie art. 438 pkt. 2 kpk zarzucił wyrokowi obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, a polegającą na odmiennym od złożonego w trybie art. 335 § 1 kpk przez oskarżonego i prokuratora wniosku rozstrzygnięciu w zakresie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. W konkluzji prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.
Na rozprawie odwoławczej w dniu 25 VII 2014 r. prokurator zmodyfikował ten wniosek wnosząc o zmianę zaskarżonego wyroku.
Sąd okręgowy zważył, co następuje:
Zarzutowi apelacji prokuratora nie można odmówić słuszności, a na uwzględnienie zasługuje wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku złożony przez prokuratora na rozprawie odwoławczej. Jak wynika z akt sprawy prokurator wraz z aktem oskarżenia - za zgodą oskarżonego - złożył w trybie art. 335§1 kpk wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy. Zarówno z treści tego wniosku, jak i stanowiska oskarżonego (k. 21, 11 ) jednoznacznie wynika, że wobec A. K. miał zostać orzeczony m.in. środek karny w postaci zakazu kierowania wszelkimi pojazdami mechanicznymi na okres roku.
Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika jednocześnie, że sąd I instancji uwzględnił wniosek prokuratora, a zatem zaaprobował także wskazany w nim okres zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, co jednoznacznie wynika ze stwierdzenia, że orzeczenie tego zakazu na 2 lata zamiast na rok było li tylko wynikiem oczywistej omyłki (k. 31 ). Z tych względów sąd odwoławczy uznał, że nie ma potrzeby uchylania zaskarżonego wyroku i przekazywania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji, bowiem wystarczające jest skorygowanie zaskarżonego orzeczenia przez złagodzenie do roku orzeczonego w pkt.
II zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, a w pozostałej części utrzymanie zaskarżonego wyrok w mocy. Wobec powyższego sąd okręgowy orzekł jak w wyroku.