Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 347/14 AI generated

Court partially allowed appeal by reducing combined prison sentence due to excessive severity despite rejecting full absorption principle.

Case Number IV Ka 347/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal partially allowed the defense's appeal against a combined prison sentence, reducing it from 3 years to 2 years and 8 months. Although the court rejected the defense's argument for full absorption of crimes due to their distinct nature, it found the original sentence excessively harsh given the crimes were of the same type and committed in close temporal proximity. Consequently, the court adjusted the legal basis for the combined sentence to ensure proportionality while dismissing the request to apply the full absorption principle.

Legislator headnote

AI generated

Art. 85 kk; Art. 86 § 1 kk; Art. 89 § 1 kk; Art. 89 § 1a kk; Art. 71 § 2 kk; Art. 92 kk: When combining sentences for concurrent crimes, the court must balance the principle of absorption against the requirement of proportionality, reducing the sentence if the original combined penalty is deemed excessively severe despite the absence of full absorption conditions.

Keywords

AI generated
combined sentence reduction principle of absorption excessive severity concurrent crimes proportionality principle conditional suspension fine execution suspension

Cited Legislation

AI generated
art. 437 § 1 and 2 kpk
akt II K 437/13 na podstawie art. 437 § 1 i 2 kpk, art.
art. 438 pkt 1 and 4 kpk
437 § 1 i 2 kpk, art. 438 pkt 1 i 4 kpk, art.
art. 624 § 1 kpk
438 pkt 1 i 4 kpk, art. 624 § 1 kpk zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: - orzeczoną w punkcie 1 karę łączną pozbawienia wolności obniża do 2 (dwóch) lat i 8 (ośmiu) miesięcy, przyjmując za podstawę prawną jej wymiaru przepisy art.
art. 85 kk
624 § 1 kpk zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: - orzeczoną w punkcie 1 karę łączną pozbawienia wolności obniża do 2 (dwóch) lat i 8 (ośmiu) miesięcy, przyjmując za podstawę prawną jej wymiaru przepisy art. 85 kk w zw.
art. 86 § 1 kk
85 kk, art. 86 § 1 kk, art.
art. 89 § 1 and § 1a kk
z art. 89 § 1 i § 1 a kk, - na podstawie art.
art. 71 § 2 kk
89 § 1 i § 1 a kk, - na podstawie art. 71 § 2 kk w zw.
art. 92 kk
z art. 92 kk stwierdza, iż wykonaniu nie podlega także kara grzywny orzeczona przez Sąd Rejonowy w Bełchatowie wyrokiem z dnia 03 kwietnia 2013 roku w sprawie II K 112/13; - w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; - zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata W.
art. 572 kpk
na podstawie art. 572 kpk umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego w pozostałym zakresie;

Cited Case Law

AI generated
uchwała Sądu Najwyższego - Izba Karna z 2013-11-28, I KZP 13/13
uchwała Sądu Najwyższego - Izba Karna z 2013-11-28, I KZP 13/13, opubl.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Ka 347/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 lipca 2014 roku. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący SSO Krzysztof Gąsior Sędziowie SO Ireneusz Grodek (spr.) SO Tomasz Ignaczak Protokolant Agnieszka Olczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim Violetty Włodarczyk po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2014 roku sprawy H. M. skazanego wyrokiem łącznym z powodu apelacji wniesionych przez skazanego i obrońcę od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 19 marca 2014 roku sygn. akt II K 437/13 na podstawie art. 437 § 1 i 2 kpk, art. 438 pkt 1 i 4 kpk, art. 624 § 1 kpk zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: - orzeczoną w punkcie 1 karę łączną pozbawienia wolności obniża do 2 (dwóch) lat i 8 (ośmiu) miesięcy, przyjmując za podstawę prawną jej wymiaru przepisy art. 85 kk w zw. z art. 86 § 1 kk w zw. z art. 89 § 1 i § 1 a kk, - na podstawie art. 71 § 2 kk w zw. z art. 92 kk stwierdza, iż wykonaniu nie podlega także kara grzywny orzeczona przez Sąd Rejonowy w Bełchatowie wyrokiem z dnia 03 kwietnia 2013 roku w sprawie II K 112/13; - w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; - zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata W.

U. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; - zwalnia skazanego od zwrotu wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym. Sygn. akt IV Ka 347 / 14

UZASADNIENIE

Zaskarżony wyrok łączny obejmował następujące wyroki skazujące Sądu Rejonowego w Bełchatowie, jakie zapadły wobec skazanego H. M.: I. w sprawie II K 1082 / 12 w dniu 27 września 2012 r. za czyn popełniony w dniu 16 lipca 2012 r., wyczerpujący dyspozycję art. 178a § 2 kk, za który wymierzono karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie, środek karny w postaci zakazu prowadzenia rowerów po drogach publicznych w strefie zamieszkania i w strefie ruchu na okres 3 lat oraz świadczenie pieniężne w kwocie 100 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

II. w sprawie II K 1093 / 12 w dniu 6 listopada 2012 r. za czyn popełniony w okresie od czerwca 2010 r. do 26 maja 2012 r., wyczerpujący dyspozycję art. 207 § 1 kk i art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, za który wymierzono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie zarządzono postanowieniem z dnia 1 marca 2013 r. w sprawie II Ko 514 / 13 i którą skazany odbył w całości w okresie od 1 maja do 1 listopada 2013r.; III. w sprawie II K 106 / 13 w dniu 11 kwietnia 2013 r., za czyn popełniony w dniu 10 stycznia 2013 r., wyczerpujący dyspozycję art. 178a § 4 kk, za który wymierzono karę 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat i grzywnę w ilości 40 stawek dziennych po 10 złotych każda, wymierzoną na podstawie art. 71 § 1 kk oraz środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 lat;

IV. w sprawie II K 112 / 13 w dniu 3 kwietnia 2013r. za czyn popełniony w dniu 24 stycznia 2013r. wyczerpujący dyspozycję art. 178a § 4 kk, za który wymierzono karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat, karę grzywny w ilości 120 stawek dziennych po 10 złotych każda, wymierzoną na podstawie art. 71 § 1 kk, środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na 9 lat oraz świadczenie pieniężne w kwocie 300 złotych; V. w sprawie II K 218 / 13 w dniu 15 lipca 2013 r. za czyn popełniony w dniu 6 marca 2013 r. wyczerpujący dyspozycję art. 178a § 4 kk, za który wymierzono karę 1 roku pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresu zatrzymaniu w dniu 06 marca 2013r oraz środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 7 lat;

Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy w Bełchatowie:

1. na podstawie art. 569 § 1 kpk w zw. z art. 85 kk, art. 86 § 1 kk, art. 87 kk, art. 89 § 1a kk oraz 90 § 2 kk i art. 92 kk kary orzeczone wyrokami opisanymi w punktach III, IV i V połączył i wymierzył skazanemu H. M. karę łączną 3 lat pozbawienia wolności oraz łączny środek karny 10 lat zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym;

2. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył skazanemu okres zatrzymania w dniu 03 marca 2013r. w sprawie II K 218 / 13;

3. na podstawie art. 71 § 2 kk stwierdził, że grzywna orzeczona w sprawie II K 106 / 13 na podstawie art. 71 § 1 kk nie podlega wykonaniu;

4. orzekł, iż w pozostałej części połączone wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu;

5. na podstawie art. 572 kpk umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego w pozostałym zakresie;

6. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata W. U. 147,60 złotych tytułem kosztów nieopłaconej obrony z urzędu;

7. zwolnił skazanego H. M. od kosztów związanych z wydaniem wyroku łącznego. Powyższy wyrok w części dotyczącej kary łącznej pozbawienia wolności na korzyść skazanego zaskarżył jego obrońca, podnosząc zarzut jej rażącej niewspółmierności wskutek nieuwzględnienia przy jej wymierzaniu zasady absorpcji oraz pozytywnej opinii o skazanym z zakładu karnego. W konkluzji wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez obniżenie rozmiaru kary łącznej pozbawienia wolności do 2 lat.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja jest zasadna częściowo – jakkolwiek Sąd Okręgowy nie podzielił poglądu o zaistnieniu podstaw do ukształtowania kary łącznej przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji, to jednak orzeczona kara nie w pełni odpowiadała dyrektywom ich wymiaru i raziła nadmierną surowością. Przypomnieć należy, iż badaniu podlegał związek podmiotowo – przedmiotowy, jaki zachodził między poszczególnymi, zbiegającymi się przestępstwami ( poprzez rozważenie samodzielności i niezależności poszczególnych występków, ich popełnienia na szkodę różnych pokrzywdzonych, odległość czasową i miejscową między nimi, podobieństwo pod kątem naruszonego dobra ).

Zgodzić się należy z Sądem Rejonowym, że w analizowanym przypadku związek ten nie był na tyle bliski, by uznać, że zachodziły przesłanki do stosowania pełnej absorpcji – choćby tylko z uwagi na pełną samodzielność ( odrębność ) każdego z wchodzących w grę przestępstw. Jednakże w większym stopniu należało oddać przy wymiarze kary łącznej na korzyść skazanego, iż przestępstwa te były tożsame rodzajowo i popełnione w bliskich od siebie odstępach czasowych. Obrońca przeceniał natomiast wagę opinii o skazanym, skoro pomimo pozytywnych uwag o jego funkcjonowaniu w zakładzie karnym zawierała ona wniosek o bezkrytycznym stosunku H.

M. do popełnionych przestępstw. Sąd Okręgowy skorygował podstawę prawną wymiaru kary łącznej pozbawienia wolności. Po dniu 8 czerwca 2010 r. podstawę prawną wymierzenia w wyroku łącznym bezwzględnej kary pozbawienia wolności orzeczonej w wyniku połączenia kar pozbawienia wolności wymierzonych za zbiegające się przestępstwa z warunkowym zawieszeniem i bez warunkowego zawieszenia ich wykonania stanowią przepisy art. 85 kk w zw. z art. 89 § 1 kk w zw. z art. 89 § 1a kk, uzupełnione o art. 86 § 1 kk, zakreślający w niniejszym przypadku dolną i górną granice wymiaru kary łącznej ( por. uchwała Sądu Najwyższego - Izba Karna z 2013-11-28, I KZP 13/13, opubl.

Legalis). Mając na uwadze, iż grzywna wymierzona wyrokiem Sądu Rejonowego w Bełchatowie sprawie II K 112 / 13 orzeczona została na podstawie art. 71 § 1 kk, a zatem akcesoryjnie wobec orzeczenia kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, w sytuacji, gdy ta jednostkowa kara pozbawienia wolności objęta została karą łączną o charakterze bezwzględnym, wobec treści art. 71 § 2 kk w zw. z art. 92 kw, grzywna nie podlega już wykonaniu. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie przywołanych w wyroku przepisów.