Social Security Court dismissed appeal for disability pension due to occupational disease, ruling partial incapacity correct.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the appellant's appeal against a decision granting a partial disability pension for an occupational disease. The appellant argued for total incapacity based on conflicting medical opinions, while the Social Security Institution maintained the partial status was medically accurate. The court rejected the appeal because two independent expert doctors unanimously confirmed that the appellant's hearing loss, the cause of the occupational disease, only resulted in partial, not total, work incapacity.
Legislator headnote
AI generatedArt. 477 § 1 k.p.c.; Art. 6 ust. 1 k.p.c.: The court must evaluate conflicting medical opinions by weighing evidence; where independent experts unanimously determine partial incapacity due to occupational disease, an appeal claiming total incapacity is inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt: III U 1636/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 czerwca 2014r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR del. do SO Monika Obrębska Protokolant: sekretarz sądowy Emilia Kowalczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2014r. w O. sprawy z odwołania L. D. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P. o rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową na skutek odwołania L. D. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w P. z dnia 28.08.2013r. znak (...) orzeka: oddala odwołanie Sygn. akt III U 1636/13
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 28.08.2013r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. przyznał L. D. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową na stałe. Decyzję powyższą L. D. zaskarżył, wnosząc od niej odwołanie. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że nie zgadza się z powyższą decyzją, gdyż stan jego zdrowia uzasadnia przyznanie mu prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. wniósł o oddalenie odwołania wskazując, że Komisja Lekarska ZUS ustaliła orzeczeniem z dnia 18.07.2013r., że odwołujący jest częściowo niezdolny do pracy w związku z chorobą zawodową.
Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ostrołęce ustalił następujący stan faktyczny: Decyzją z 29.04.2010r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w O. stwierdził u L. D. chorobę zawodową – obustronny trwały odbiorczy ubytek słuchu typu ślimakowego lub czuciowo – nerwowego spowodowany hałasem, wyrażony podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45dB w uchu lepiej słyszącym, obliczonym jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych. Decyzją z dnia 30.06.2010r. ZUS przyznał L.
D. prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową na okres od 01.05.2010r. do 30.06.2013r. W dniu 28.05.2013r. L. D. złożył w Oddziale ZUS wniosek o ustalenie uprawnień do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową na dalszy okres. W związku powyższym został skierowany na badanie lekarskie przez Lekarza Orzecznika, który w orzeczeniu z dnia 18.06.2013r. ustalił, że odwołujący jest całkowicie trwale niezdolny do pracy w związku z chorobą zawodową. Zastępca Głównego Lekarza Orzecznika ZUS zgłosił zarzut wadliwości w/w orzeczenia, wobec powyższego ubezpieczony został skierowany na badanie przez Komisję Lekarską ZUS w W., która orzeczeniem z dnia 18.07.2013r. ustaliła, że L.
D. jest trwale częściowo niezdolny do pracy w związku z chorobą zawodową. Wobec powyższego w dniu 28.08.2013r. organ rentowy wydał decyzję przyznającą L. D. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową na stałe. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ostrołęce zważył, co następuje: Odwołanie L. D. jest niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (t. j. z 2009r.
Dz. U. nr 167, poz. 1322 ze zm.) ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej przysługuje renta z tytułu niezdolności do pracy. Definicję osoby niezdolnej do pracy zawiera art. 12 ust. 1-3 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2013r., poz. 1440 ze zm.), który stwierdza, że jest nią osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.
Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Stosownie do treści art. 17 ust. 4 cyt. wyżej ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową, które ustało z powodu ustąpienia niezdolności do pracy, przywraca się w razie ponownego powstania tej niezdolności bez względu na okres, jak upłynął od ustania prawa do renty.
Przez ustąpienie niezdolności do pracy rozumie się również upływ okresu na który świadczenie przyznano. W przedmiotowej sprawie jedyną okolicznością sporną było określenie stopnia niezdolności do pracy L. D.. Poza sporem pozostawało bowiem, że odwołujący jest niezdolny do pracy w związku z chorobą zawodową na stałe. Na tę okoliczność Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu laryngologii T. S., który po przeprowadzeniu wywiadu z odwołującym, jego zbadaniu oraz po analizie dokumentacji medycznej rozpoznał u odwołującego: obustronny głęboki niedosłuch zmysłowo – nerwowy graniczący z głuchotą oraz zawroty głowy.
W konkluzji biegły uznał wnioskodawcę za częściowo niezdolnego do pracy w związku z chorobą zawodową na trwałe, podnosząc w uzasadnieniu, że zgadza się z opinią Komisji Lekarskiej ZUS, że badany jest trwale, częściowo niezdolny do pracy. Nie może pracować w wykonywanym dotychczas zawodzie, utracił z znacznym stopniu zdolność do pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami. Niezdolność pozostaje w związku z chorobą zawodową (opinia, k 14-15 a. s.) Zastrzeżenia do powyższej opinii złożył odwołujący podnosząc, że oprócz głuchoty towarzyszy mu nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, torbielowatość nerek, dna moczanowa oraz POChP.
Podtrzymując zastrzeżenia do opinii, pełnomocnik odwołującego na rozprawie wniosła o powołanie innego biegłego z zakresu laryngologii. Sąd powyższy wniosek uwzględnił i dopuścił dowodów z opinii kolejnego biegłego z zakresu laryngologii A. S., która w wydanej opinii rozpoznała u odwołującego obustronny trwały odbiorczy ubytek słuchu czuciowo – nerwowy spowodowany hałasem oraz zawroty głowy. Wskazała, że z innych schorzeń odwołujący zgłasza zawroty głowy, zaburzenia równowagi, chorobę obturacyjną płuc, nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, ataksję móżdżkową, dnę moczanową i torbielowatość nerek.
Biegła wskazała, że w badaniu laryngologicznym z odchyleń od stanu prawidłowego, stwierdziła zaczerwienioną błonę śluzową gardła, w uszach błony bębenkowe matowe, bez refleksu. Słuch badany akumetrycznie: szept – obustronnie - 0, mowa potoczna - 0. Audiogram z dnia 12.06.2013r. – resztki słuchu poniżej 80db. W ocenie biegłej odwołujący z powodu obustronnego ubytku słuchu jest trwale, częściowo niezdolny do pracy w związku z chorobą zawodową od lipca 2013r. Biegła podkreśliła, że schorzenia innych narządów nie mają związku przyczynowego z chorobą zawodową.
W zakreślonym przez Sąd terminie żadna ze stron nie wniosła do wskazanej wyżej opinii zastrzeżeń. Pełnomocnik odwołującego – reprezentująca go żona B. D., dopiero na rozprawie wyznaczonej na dzień 27.06.2014r. podniosła, że nie zgadza się z opinią biegłej. Wskazała, że opinia zawiera nieprawdziwe stwierdzenia, gdyż jej mąż był uprawniony do renty z tytułu całkowitej, a nie częściowej niezdolności do pracy z związku z chorobą zawodową. W ocenie Sądu Okręgowego należało podzielić wywody i wnioski opinii biegłych lekarzy sądowych powołanych do wydania opinii w przedmiotowej sprawie.
Wnioski zostały przez biegłych sformułowane po przeprowadzeniu wywiadu, badaniu odwołującego i analizie dokumentacji medycznej zgromadzonej w aktach rentowych w związku z występującymi u niego schorzeniami pozostającymi w związku ze stwierdzoną chorobą zawodową – obustronnym trwałym odbiorczym ubytkiem słuchu typu ślimakowego lub czuciowo – nerwowego spowodowany hałasem. Wydane przez biegłych opinie poparte zostały logiczną, rzeczową i przekonującą argumentacją. Dwa niezależni biegli stwierdzili jednoznacznie, że występujące u ubezpieczonego schorzenia, ich aktualny stopień i nasilenie uzasadniają przyjęcie istnienia jedynie częściowej niezdolność do pracy w związku z chorobą zawodową na stałe, a więc utraty w znacznym stopniu zdolności do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Podkreślić w tym miejscu należy, że w orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że niezdolność do pracy wskutek choroby zawodowej zachodzi wówczas, gdy choroba zawodowa jest istotną przyczyną częściowej lub całkowitej niezdolności do pracy, co oznacza, że bez wynikającego z niej uszczerbku na zdrowiu niezdolność do pracy nie wystąpiłaby (vide Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 09.12.2008r., I UK 147/08, OSNP 2010/11-12/145). Tymczasem, jak wynika z przeprowadzonego w przedmiotowej sprawie postępowania dowodowego, odwołujący jest jedynie częściowo niezdolny do pracy w związku z chorobą zawodowa.
Pozostałe liczne schorzenia, na które cierpi, nie mają natomiast związku przyczynowego z chorobą zawodową. Na marginesie wskazać też należy, że wiarygodności opinii biegłej A. S., nie podważa, wbrew twierdzeniom pełnomocnika odwołującego, pomyłka w opinii dotycząca stwierdzenia, że odwołujący był wcześniej częściowo, a nie całkowicie niezdolny do pracy. Istotą opinii biegłej była bowiem ocena aktualnego stopnia niezdolności do pracy odwołującego w związku z chorobą zawodową. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd w oparciu o art. art.477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie L.
D. od decyzji ZUS z dnia 28.08.2013r., gdyż jest ona zasadna i odpowiada prawu.