Appeal dismissed; court upheld expert valuation using simple math and legal knowledge, rejecting procedural complaints.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the defendant's appeal against a first-instance judgment awarding compensation for unauthorized use of land. The lower court calculated damages based on an expert's opinion, applying a three-meter safety zone to a gas pipeline using elementary multiplication. The appellant argued the court improperly altered the expert's findings and lacked specialized knowledge, but the appellate court rejected these claims, noting that determining the safety zone required only legal knowledge and basic arithmetic skills possessed by any judge.
Legislator headnote
AI generated§ 112 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26.04.2013r; art. 233 § 1 kpc w zw. z art. 278 kpc; The court may independently determine technical parameters like safety zones using general legal knowledge and basic mathematics without violating procedural rules or requiring specialized expertise beyond the judge's capacity.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ca 153/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Jerzy Dydo Sędziowie: SO Piotr Rajczakowski SO Aleksandra Żurawska Protokolant: Violetta Drohomirecka po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2014 r. w Świdnicy na rozprawie sprawy z powództwa A. Z. przeciwko (...) Spółce (...) z o.o. Oddziałowi we W. Zakładowi w W. o zapłatę 19.537,50 zł na skutek apelacji strony pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 5 grudnia 2013r. sygn. akt I C 444/11 I. oddala apelację; II. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda 300 zł kosztów postępowania apelacyjnego. Sygn..akt II Ca 153/14
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 5.12.2013r Sąd Rejonowy w Świdnicy I Wydział Cywilny zasądził od strony pozwanej (...) Spółki z o.o. Oddział we W. Zakład w W. na rzecz powoda A. Z. 1.946,94 zł z odsetkami ustawowymi od 4.07.2011r oddalając powództwo w pozostałej części. Ponadto Sąd Rejonowy zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej 1.835,90 zł kosztów procesu i obciążył strony kosztami sadowymi. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Powód jest właścicielem nieruchomości w postaci gospodarstwa rolnego bez zabudowań, położonej w Ś. przy ulicy (...), opisanej w księdze wieczystej Kw nr (...), prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Świdnicy.
Na nieruchomości powoda posadowione są gazociągi średniego ciśnienia (...)relacji W. – O. i (...), zasilający elektrociepłownię (...) oraz nieczynny gazociąg podwyższonego średniego ciśnienia (...) relacji L. - B., stanowiące własność strony pozwanej. Gazociąg (...)przebiega wzdłuż granicy działki. Gazociąg (...) W. – O. posiada ciśnienie (...), gazociąg (...), zasilający elektrociepłownię w Ś. posiada ciśnienie 0, (...). Gazociąg relacji W. – O. o średnicy 300 mm średniego ciśnienia przebiega z południa na północ i na działce powoda ma długość 68 m, gazociąg, zasilający ciepłownię w Ś. ma średnicę 160 mm średniego ciśnienia i przebiega przez działkę powoda bezpośrednio przy potoku C. na długości 90 m na głębokości 1, 3 m.
Wielkość strefy ochronnej dla gazociągów, przebiegających przez działkę powoda wynosi 3 m. Łączna powierzchnia strefy ochronnej dla obu gazociągów wynosi 474 m2. Gazociąg (...)relacji W. – O. został wybudowany na mocy decyzji administracyjnych w 1962 r. Gazociąg podwyższonego średniego ciśnienia (...)relacji B. – L. został całkowicie wyłączony z eksploatacji. Powód pismem z dnia 22 czerwca 2011 r. wezwał stronę pozwaną do uiszczenia kwoty 19.537, 50 zł tytułem wynagrodzenia za bezumowne korzystanie w okresie ostatnich 10 lat z nieruchomości, stanowiącej jego własność w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania od rygorem skierowania sprawy na drogę sądową.
Przy tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy uznał, że powództwo jest słuszne co do zasady i opiera się na przepisie art.224 kc w związku z art.230 kc. Jako nietrafne Sąd Rejonowy uznał podnoszone w odpowiedzi na pozew zarzuty braku legitymacji biernej strony pozwanej oraz zasiedzenia przez nią służebności gruntowej. Postępowanie dowodowe wykazało bowiem, że strona pozwana jest właścicielem gazociągów przechodzących przez nieruchomość powoda, a początek biegu zasiedzenia rozpoczął się w lutym 1989r. Nie upłynął zatem termin 30 lat do zasiedzenia służebności gruntowej.
Sąd Rejonowy przyjął, że strona pozwana była posiadaczem w złej wierze. Ustalając wysokość wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości powoda Sąd Rejonowy oparł się na opinii biegłego, który przyjął jednak inną wielkość pasa ochronnego. Sąd Rejonowy ustalił szerokość pasa ochronnego na podstawie nowego rozporządzenia Ministra Gospodarki z 26.04.2013r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie. Szerokość strefy ochronnej Sąd Rejonowy przyjął na 3 m, a następnie wyliczył wynagrodzenie ustawiając do wzoru z opinii biegłego zamiast strefy ochronnej 1m strefę 3m.
O kosztach procesu Sąd Rejonowy orzekł na podstawie art.100 kpc stosownie je rozdzielając. Od wyroku Sądu pierwszej instancji apelację złożyła pozwana zaskarżając wyrok w całości i zarzucając; I. naruszenie prawa materialnego, tj. § 112 Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. 2013, poz.630) poprzez błędne przyjęcie, że biegły w opinii uzupełniającej winien zastosować przepisy Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz.
U. 2013, poz.630) przez co poczynił błędne ustalenia w kwestii wielkości pasa ochronnego dla gazociągów posadowionych na nieruchomości powoda-podczas gdy w dacie wydania opinii uzupełniającej przepisy te nie weszły jeszcze w życie z uwagi na trzymiesięczny okres vacatio legis, biegły więc prawidłowo zastosował przepisy Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 30 lipca 2001r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz.U. 2001, nr 97, poz. 1055) II. naruszenie prawa procesowego, tj. art. 233 §1 kpc w zw, z art. 278 kpc polegającym na jednostronnej zmianie treści opinii uzupełniającej biegłego K.
B. w zakresie wyceny wysokości wynagrodzenia za bezumowne korzystanie przez pozwaną z nieruchomości powoda poprzez poczynienie samodzielnych ustaleń w kwestii wielkości pasa ochronnego dla gazociągów posadowionych na nieruchomości powoda, a tym samym poprzez ustalenie spornego wynagrodzenia w wysokości całkowicie różnej od kwoty wyliczonej przez biegło w opinii z dnia 31 maja 2013r. - podczas gdy wycena wysokości wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości w przedmiotowej sprawie wymaga wiadomości specjalnych z zakresu geodezji i wyceny nieruchomości i jako przeprowadzona przez specjalistę w tej dziedzinie nie może stanowić odmiennych ustaleń sądu, który takiej wiedzy nie posiada.
Mając na uwadze powyższe zarzuty, strona pozwana wniosła o:
1) uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji;
2) zasądzenie od powoda na rzecz strony pozwanej kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym według norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył: Apelacja jest bezzasadna. Nietrafny jest zarzut naruszenia przez Sąd Rejonowy prawa materialnego w szczególności § 112 rozp. Ministra Gospodarki z dnia 26.04.2013r w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie. Zgodnie z art.316 § 1 kpc po zamknięciu rozprawy sąd wydaje wyrok, biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy /…/.
Rozstrzygając sprawę sąd opiera się na przepisach prawa materialnego obowiązujących w chwili wyrokowania, chyba, że przepisy przejściowe przewidują stosowanie przepisów poprzednio obowiązujących, wówczas sąd stosuje przepisy wskazane w przepisach przejściowych. Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 26.04.2013r niewątpliwie obowiązywało w chwili wyrokowania i miało zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Ustalenie strefy kontrolowanej na podstawie powołanego wyżej rozporządzenia przez Sąd Rejonowy było zatem prawidłowe.
Nietrafny jest również zarzut naruszenia przez Sąd Rejonowy przepisów procedury a mianowicie art.233 § 1 kpc w związku z art.278 kpc. Sąd Rejonowy ustalił wysokość wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości korzystając z wiedzy specjalnej zawartej w opinii biegłego K. B., co wynika jednoznacznie z uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Wyliczenie wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości dokonane przez Sąd Rejonowy polegało bowiem na wstawieniu do wzoru z opinii biegłego tylko jednej innej cyfry, a mianowicie trzy metrowej strefy kontrolowanej zamiast jedno metrowej i dokonanie prostej czynności mnożenia na poziomie wiedzy szkoły podstawowej.
Należy ponadto zauważyć, że dowód z opinii biegłego jak każdy inny dowód podlega ocenie sądu i nie w każdej sprawie potrzebna jest wiedza specjalna. Ustalenie strefy kontrolowanej na podstawie powołanego wyżej rozporządzenia wymaga umiejętności czytania aktów prawnych, a więc wiedzy prawniczej, którą sąd niewątpliwie posiada . Z powyższych względów na podstawie art.385 kpc apelacja jako bezzasadna podlegała oddaleniu. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art.98 kpc.