Court dismissed appeal against combined sentence, upholding full absorption rule application despite defense claims of error.

Sygn. akt V Ka 220/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach V Wydział Karny Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Jacek Myśliwiec Sędziowie: SSO Janusz Chmiel SSO Sławomir Klekocki (spr.) Protokolant: Monika Brzoza w obecności Wandy Ostrowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 r. sprawy skazanego : A. K. /K./ syna J. i J. ur. (...) w W. w sprawie o wyrok łączny na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 13 lutego 2014r. sygn. akt VI K 17/14 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną; II. zwalnia skazanego od ponoszenia kosztów za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt V Ka 220/14

UZASADNIENIE

A. K. został skazany prawomocnymi wyrokami :

1. Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 25 listopada 2010r. w sprawie sygn. akt II K 96/10 za czyny: z art. 178a § 1 kk popełniony w dniu 24 grudnia 2009r., z art. 178a § 1 kk popełniony w dniu 31 grudnia 2009r., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności wymierzoną przy zastosowaniu przepisu art. 91 § 1 kk z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby trzech lat, orzeczono karę grzywny 50 stawek dziennych po 10 złotych, orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat, zaliczono okres rzeczywistego zatrzymania prawa jazdy, zasądzono koszty sądowe;

2. Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 29 kwietnia 2011r. w sprawie sygn. akt VI K 213/11 za czyn z art. 244 kk popełniony w dniu 01 stycznia 2011r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, karę grzywny 50 stawek dziennych po 20 złotych, zasądzono koszty sądowe, postanowieniem Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 14 lutego 2013r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, która została skrócona w trybie przepisu art. 71 § 2 kk o 50 dni;

3. Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 20 czerwca 2011r. w sprawie sygn. akt II K 307/11 za czyn z art. 178a § 4 kk i art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, popełniony w dniu 15 lutego 2011r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lat, karę grzywny 100 stawek po 10 złotych, orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat, zasądzono koszty sądowe, postanowieniem Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 25 stycznia 2013r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, która została skrócona w trybie przepisu art. 71 § 2 kk o 100 dni;

4. Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 24 stycznia 2012r. w sprawie sygn. akt II K 928/11, za czyn z art. 178a § 4 kk, popełniony w dniu 06 października 2011r. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczono środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 lat, zasądzono koszty sądowe;

5. Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 01 października 2012r. w sprawie sygn. akt III K 417/12, za czyn z art. 178a § 4 kk, popełniony w dniu 04 kwietnia 2012r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów na okres 7 lat oraz świadczenie pieniężne w kwocie 500 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, zaliczono na poczet kary pozbawienia wolności okres zatrzymania od dnia 04.04.2012r. do 06.04.2012r., zasądzono koszty sądowe;

6. Sądu Rejonowego w Jastrzębiu Zdroju z dnia 10 stycznia 2013r. w sprawie sygn. akt II K 1255/12, za czyn z art. 178a § 1 i § 4 kk, popełniony w dniu 12 sierpnia 2012r. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 8 lat, zwolniono z kosztów sądowych;

7. Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 30 stycznia 2013r. sygn. akt II K 519/12 za czyny: z art. 178a § 4 kk, popełniony w dniu 09 marca 2012r. i z art. 178a § 4 kk, popełniony w dniu 14 marca 2012r.; na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności przy zastosowaniu przepisu art. 91 § 1 kk, orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat, zwolniono z kosztów sądowych; Wyrokiem łącznym z dnia 13 lutego 2013 r. w sprawie o sygn. VI K 17/14 Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim u na mocy art. 85 i 86 § 1 kk w miejsce orzeczonych wobec skazanego A.

K. wyrokiem Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 29 kwietnia 2011 r. w sprawie o sygn. akt VI K 213/11, wyrokiem Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 20 czerwca 2011 r. w sprawie o sygn. akt II K 307/11 kar pozbawienia wolności wymierzył mu karę łączną 7 miesięcy pozbawienia wolności. Na zasadzie art. 71 § 2 kk sąd stwierdził, iż orzeczona w punkcie pierwszym kara łączna pozbawienia wolności uległa skróceniu o okres 150 dni. -na mocy art. 85 i 86 § 1 kk w miejsce orzeczonych wobec skazanego A. K. wyrokiem Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 30 stycznia 2013 r. w sprawie o sygn. akt II K 519/12, wyrokiem Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 1 października 2012 r. w sprawie o sygn. akt III K 417/12 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Jastrzębiu Zdroju z dnia 10 stycznia 2013 r. w sprawie o sygn. akt II K 1255/12 kar pozbawienia wolności wymierzył mu karę łączną 1 roku i 5 miesięcy pozbawienia wolności.

Na zasadzie art. 577 kpk na poczet wymierzonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył skazanemu okres zatrzymania w sprawie o sygn. akt III K 417/12 Sądu Rejonowego w Rybniku w sprawie o sygn. akt III K 417/12 w okresie od dnia 4 kwietnia 2012 r. do dnia 6 kwietnia 2012 r. -na mocy art. 85 i 86 § 1 kk i art. 90 § 2 kk w miejsce orzeczonych wobec skazanego A. K. wyrokiem Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 30 stycznia 2013 r. w sprawie o sygn. akt II K 519/12, wyrokiem Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 1 października 2012 r. w sprawie o sygn. akt III K 417/12 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Jastrzębiu Zdroju z dnia 10 stycznia 2013 r. w sprawie o sygn. akt II K 1255/12 środków karnych zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzekł środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 10 lat.

Na zasadzie art. 572 kpk umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego co do wyroku Sądu Rejonowego w Wodzisławiu śląskim z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie o sygn. akt II K 96/10, wyroku Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 24 stycznia 2012 r. w sprawie o sygn. II K 928/11. Na mocy art. 624 § 1 kpk zwolnił skazanego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Od powyższego wyroku apelację wniósł obrońca skazanego, który zaskarżył wyrok w punkcie 1 i 3. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1. obrazę prawa materialnego, a to art. 85 kk poprzez uznanie, iż pomimo bliskiej więzi podmiotowej i przedmiotowej poszczególnych czynów nie zachodzą przesłanki do wymierzenia kary łącznej w oparciu o zasadę pełnej absorpcji;

2. obrazę prawa materialnego, a to art. 89 § 1 kk w zw. z art. 69 kk poprzez pominięcie faktu, że wszystkie czyny skazanego były wynikiem choroby alkoholowej oraz przez uznanie, że pomimo pozytywnej opinii skazanego z Zakładu Karnego nie zachodzą przesłanki do warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonych kar łącznych pozbawienia wolności wobec braku pozytywnej prognozy kryminologicznej;

3. obrazę przepisów postępowania mająca istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia, tj. art. 167 kpk poprzez nieprzeprowadzenie wszystkich niezbędnych, a możliwych dowodów, w tym i z urzędu, tj. zwrócenie się do Dyrektorów Zakładów Karnych, w których skazany odbywał karę, o udzielenie informacji kiedy skazany zgłosił wniosek o uczestnictwo w zajęciach programowych oraz czy wnioskował o ich przyspieszenie, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego sprowadzające się do przyjęcia, że skazany wziął udział w zajęciach programowych jedynie dla celów niniejszego postępowania co miało w konsekwencji wpływ na treść wydanego orzeczenia;

4. błąd w ustaleniach stanu faktycznego sprowadzający się do przyjęcia, że brak jest pozytywnej prognozy kryminologicznej podczas gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że w warunkach izolacji postawa i dotychczasowe zachowanie skazanego dają podstawy do przyjęcia, że prognoza kryminologiczna jest dobra;

5. błąd w ustaleniach stanu faktycznego sprowadzający się do przyjęcia, że skazany zachowuje się poprawnie w trakcie odbywania kary, podczas gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że zachowanie skazanego w zakładzie karnym jest wzorowe. Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w punktach 1 i 3 poprzez wymierzenie kar łącznych w oparciu o zasadę pełnej absorpcji, a ponadto warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonych kar łącznych pozbawienia wolności; względnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi rejonowemu w Wodzisławiu Śląskim.

Sąd Okręgowy zważył co następuje :

Apelacja obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie a podniesione w niej zarzuty i wnioski są nie trafne. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut obrazy prawa materialnego tj. art. 85 kk mający polegać, jak podnosi w swojej apelacji obrońca skazanego na nie wymierzenie kary łącznej skazanemu w oparciu o zasadę pełnej absorpcji. Sąd rejonowy wymierzając skazanemu karę łączną w pierwszym zbiegu wymierzył skazanemu karę 7 miesięcy pozbawienia wolności pomimo, że przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji wymierzona kara łączna winna wynosić 10 miesięcy, jednak mając na uwadze zasadę refotmationis in peius określoną w art. 443 kpk nie mógł orzec kary wyższej.

Jeżeli chodzi o drugi zbieg to sąd rejonowy każdorazowo musi ocenić właściwie istniejący związek podmiotowo- przedmiotowy w poszczególnych czynach wchodzących do konkretnego zbiegu realnego. To, że w jednym ze zbiegów realnych zastosował zasadę pełnej absorpcji a w pozostałych zbiegach realnych zasadę asperacji odchyloną w kierunku zasady absorpcji świadczy o tym, że sąd oceniał każdorazowo istniejący związek podmiotowo- przedmiotowy pomiędzy czynami wchodzącymi do zbiegu realnego. Tak też zrobił sąd I instancji wymierzając w drugim ciągu skazanemu karę 1 roku i 5 miesięcy pozbawienia wolności.

Faktem jest, że skazany popełnił podobne przestępstwa z art. 178 a § 4 kk i to w krótkich odstępach czasu, jednak jak słusznie powołał się na orzeczenie Sądu Najwyższego, stwierdzające, „że nie można przyjąć, że podobieństwo popełnianych przestępstw zawsze stanowi okoliczność łagodzącą w sprawie, ponieważ może również świadczyć o niepoprawności sprawcy i jego konsekwencji, czy wręcz premedytacji w dążeniu do łamania porządku prawnego”. Odnośnie zarzutu dotyczącego oceny zachowania skazanego i przyjęciu przez sąd negatywnej prognozy kryminologicznej co do możliwości warunkowego zawieszenia wobec skazanego orzeczonych kar pozbawienia wolności to słusznie sąd rejonowy stwierdził, że poprawne zachowanie skazanego w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności jest jego obowiązkiem.

Również podnoszona w apelacji obrońcy skazanego okoliczność, że czyny skazanego były wynikiem choroby alkoholowej nie mogą wpływać na ewentualną kwestię zawieszenia kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym. Z tych też względów nie podzielając argumenty i zarzuty podniesione w apelacji obrońcy skazanego, sąd odwoławczy zaskarżony wyrok utrzymał wyrok w mocy. Sąd Okręgowy zwolnił skazanego od ponoszenia kosztów za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.