Appeal dismissed because the claimant failed to prove their trademark infringement claim with near certainty.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the lower court's refusal to grant an information security measure. The appellant argued that the lower court incorrectly applied the standard of proof, but the court held that for trademark infringement cases, the claimant must demonstrate a near-certainty of the claim's validity. Since the appellant could not prove the alleged similarity between the registered trademark and the defendant's products without expert inspection, the claim was not sufficiently substantiated.
Legislator headnote
AI generatedArt. 286 ust. 1 p.w.p.; Art. 730 § 1 k.p.c.: In proceedings for trademark infringement, the claimant must prove the claim with a certainty approaching certainty, a standard higher than mere likelihood required for general security measures.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V ACz 142/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 lutego 2013 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach V Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSA Jadwiga Galas SA Anna Tabak SA Lucjan Modrzyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2013 r. w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w A. z udziałem G. R. i M. R. o udzielenie zabezpieczenia na skutek zażalenia uprawnionej na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 8 stycznia 2013 r. sygn. akt XIV GCo 236/12 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. Sygn. akt ACz 142/13
UZASADNIENIE
Rozpoznając zażalenie uprawnionego na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach o odmowie zabezpieczenia roszczenia przez zobowiązanie obowiązanych do udzielenia informacji o pochodzeniu i sieciach dystrybucji towarów naruszających posiadane prawo uprawnionej z rejestracji wzoru przemysłowego Sąd Apelacyjny zważył: Zażalenie uprawnionego nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie jest trafne i odpowiada prawu – art. 286 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119 poz. 1117).
Zgodnie z tym przepisem w sprawach o naruszenie własności przemysłowej a w szczególności w sprawach o zaniechanie naruszeń prawa z rejestracji ze wzoru przemysłowego (art. 287 ust 1 p.w.p.) sąd może zabezpieczyć roszczenie przez zobowiązanie naruszającego prawo ochronne do udzielenia informacji, które są niezbędne do dochodzenia roszczeń, o pochodzeniu i sieciach dystrybucji towarów lub usług naruszających prawo ochronne jeżeli naruszenie takich praw jest wysoce prawdopodobne. Takie sformułowanie jest odmienne od treści art. 730 1 § 1 k.p.c. zgodnie z którym wystarczające jest uprawdopodobnienie roszczenia.
Jednakże nawet do zabezpieczenia informacyjnego zastosowanie mają zasady dotyczące uprawdopodobnienia roszczenia z obostrzeniem przewidzianym treścią art. 286 ust. 1 p.w.p. Zwrócić zatem należy uwagę na zasady jakie obowiązują sąd przy ocenie czy spełniona została przesłanka uprawdopodobnienia roszczenia. Roszczenie jest uprawdopodobnione jeżeli bez głębszego wnikania we wszystkie możliwe aspekty prawne i faktyczne, istnieje na pierwszy rzut oka znaczna szansa, że w świetle przytoczonych we wniosku twierdzeń popartych dowodami roszczenie przysługuje osobie uprawnionej.
Dotyczy to także podstawy prawnej która powinna zostać uprawdopodobniona w tym znaczeniu, że dochodzone roszczenie znajduje uzasadnienie w podstawie normatywnej. Zarówno art. 730 1 § 1 k.p.c. jak i art. 287 ust. 1 p.w.p. nie nakładają na uprawnionego obowiązku udowodnienia roszczenia jednak ten ostatni przepis dotyczący zabezpieczenia informacyjnego nakłada na uprawnionego obowiązek uprawdopodobnienia graniczącego z pewnością, że roszczenie jest zasadne. Sąd orzekający także na tej podstawie prawnej uprawniony jest ocenić rangę przesłanek uwiarygodniających roszczenie przez ich porównanie z przesłankami, które podważają uprawdopodobnienie roszczenia.
Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy wniosek o zabezpieczenie roszczenia został złożony w toku postępowania jak również sytuacji gdy materiał dowodowy dołączony do wniosku zawiera stanowisko zobowiązanego . W niniejszej sprawie nie sposób uznać, iż roszczenie uprawnionego posiadającego prawo z rejestracji wzorca przemysłowego zostało uprawdopodobnione w stopniu graniczącym z pewnością o zasadności roszczenia. Z przedstawionej dokumentacji dotyczącej rejestracji wzoru przemysłowego wynika, że prawo z rejestracji dotyczy (co do figur l i 2) talerza w formie trójkąta o dwóch bokach równych, przy czym w figurze pierwszej wszystkie rogi talerza są zaokrąglone.
Natomiast jak wynika z wniosku o zabezpieczenie zobowiązani produkują talerz o figurze trójkąta o bokach różnej długości i różnych kątach. Nie przesądzając na tym etapie postępowania o zasadności powództwa nie można bez przeprowadzenia dowodu z oględzin towarów a także dowodu z opinii biegłego ocenić, czy wytwarzane przez zobowiązanego talerze są na tyle podobne do towarów uprawnionej, że stanowi to naruszenie praw powódki z rejestracji wzoru przemysłowego. Oznacza to, że brak jest podstaw do uznania że uprawniona uprawdopodobniła w sposób graniczący z pewnością zasadność swojego roszczenia.
Z tych przyczyn zażalenie uprawnionej jest bezpodstawne i zgodnie z art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. podlega oddaleniu.