Court dismissed debtor's appeal as execution does not target wages, precluding Art. 883 § 2 KPC benefit.

Sygn. akt II Cz 412/14 POSTANOWIENIE K., dnia 23 lipca 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: S.S.O. Henryk Haak Sędziowie: S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Janusz Roszewski– spr. po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi dłużnika P. I. na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kaliszu L. T. w sprawie egzekucyjnej (...) postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie i oddalić skargę Sygn. akt II Cz 412/14

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sad Rejonowy uwzględnił skargę dłużnika i uchylił postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kaliszu L. T. w sprawie egzekucyjnej Kmp 21/13 z dnia 25 marca 2014r., w przedmiocie oddalenia wniosku o umorzenie egzekucji. Sad Rejonowy stwierdził w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że dłużnik zrealizował wszystkie przesłanki zastosowania art. 883§2 k.p.c., ponieważ uiścił wszystkie świadczenia wymagalne i złożył do depozytu kwotę 4500 zł, stanowiąca sumę świadczeń periodycznych za 6 m-cy.

Zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego wniósł wierzyciel zaskarżając postanowienie w całości. Zarzucając sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, iż dłużnik uiścił wszystkie świadczenie wymagalne, w konsekwencji błędne przyjęcie, iż dłużnik zrealizował obligatoryjne przesłanki do zastosowania przepisu art. 883 § 2 k.p.c. wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez oddalenie skargi na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kaliszu L.

T. w sprawie egzekucyjnej Kmp 21/13 w przedmiocie oddalenia wniosku o umorzenie egzekucji. Dłużnik w odpowiedzi na zażalenie, wniósł o oddalenie zażalenia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Zażalenie wierzyciela jest uzasadnione. Zgodnie z art. 883 § 2 KPC dłużnik może żądać umorzenia egzekucji co do świadczeń wymagalnych w przyszłości, jeżeli uiści wszystkie świadczenia wymagalne i złoży do depozytu sądowego sumę równającą się sumie świadczeń periodycznych za sześć miesięcy, z równoczesnym umocowaniem komornika do podejmowania tej sumy.

Przepis ten daje możliwość umorzenia egzekucji świadczeń alimentacyjnych oraz rent. W doktrynie wskazuje się, że komornik umarza w całości postępowanie egzekucyjne lub że umarza jedynie egzekucję z wynagrodzenia za pracę prowadzoną w ramach toczącego się postępowania egzekucyjnego, które nie ulega umorzeniu.( por. H. Pietrzykowski [w :] Kodeks postepowania Cywilnego, t. 4, pod red. T. Erecińskiego, art. 883, uwaga 3, s. 324-325). Należy przyjąć, ze względu na systematykę regulacja prawnej, że ustawodawca celowo wskazał na umorzenie jedynie egzekucji z wynagrodzenia za pracę, a nie postępowania egzekucyjnego w całości.

Wskazać bowiem należy, że o uprawomocnieniu się postanowienia komornik powinien zawiadomić pracodawcę dłużnika, albowiem umorzenie postępowania także w części, powoduje, zgodnie z art. 826 KPC, uchylenie dokonanych czynności, tj. zajęcia wynagrodzenia za pracę. Umarzając egzekucję, komornik zatrzymuje tytuł wykonawczy w aktach sprawy. ( por. J. I., [w:], Sądowe postepowanie egzekucyjne i zabezpieczające, W. 201, s. 691. Tymczasem uszło uwadze Sądowi I instancji to, że w rozpoznawanej sprawie egzekucja nie jest skierowana do wynagrodzenia za prace dłużnika, lecz do jego nieruchomości oraz z rachunków bankowego dłużnika.

W konsekwencji dłużnik nie może skorzystać z dobrodziejstwa umorzenia egzekucji przewidzianą warunkami przepisu art. 883 §2 k.p.c. Z tych powodów Komornik postanowieniem z dnia 25 marca 2014 r. prawidłowo oddalił wniosek dłużnika o umorzenie postępowania egzekucyjnego, skoro egzekucja nie jest skierowana do wynagrodzenia za prace dłużnika. Już tylko z tej przyczyny brak było podstaw do uwzględnienia skargi dłużnika i uchylenia zaskarżonego postanowienia Komornika. Wobec powyższych stwierdzeń, uznając zażalenie wierzyciela za uzasadnione należało z mocy art.386 §1 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzec jak w sentencji.