Appeal dismissed; business losses do not justify exemption from court fees under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the defendant's appeal seeking exemption from court fees for the second instance. The defendant argued that financial losses and liquidity issues prevented payment, but the court found these business difficulties insufficient grounds for exemption. Consequently, the court ruled that the defendant's subjective fear of losing the right to defend themselves was baseless.
Legislator headnote
AI generatedArt. 103 ust. 1 ksh; Art. 385 kpc; Art. 397 § 1, 2 kpc: Business losses and liquidity problems do not justify exemption from court fees, as the obligation to pay costs remains a priority over other business debts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 36/13 POSTANOWIENIE Dnia 8 lutego 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSA Kazimierz Rusin po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa B. P. przeciwko (...) Spółce z o.o. w P. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Gospodarczego w Rzeszowie z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. akt VI GC 73/12 p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy oddalił wniosek pozwanego o zwolnienie od opłaty sądowej od apelacji z uwagi na niewystarczające udokumentowanie wniosku . W ocenie tego Sądu problemy przedstawione przez pozwanego nie przeszkadzają w kontynuowaniu działalności gospodarczej , a przy tym pozwany miał możliwość i obowiązek gromadzenia i zabezpieczenia środków na prowadzenie postępowania sądowego. W zażaleniu pozwany zarzucił naruszenie art. 103 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych przez przyjęcie, że pozwany jest w stanie uiścić opłatę od apelacji i sprzeczność ustaleń z zebranym materiałem dowodowym.
Wniósł o uchylenie powyższego postanowienia i zwolnienie od tej opłaty w całości ewentualnie o uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zażalenie nie może być uznane za zasadne. Zaskarżone orzeczenie zostało wydane po przeprowadzeniu analizy przedłożonych przez pozwanego dokumentów związanych z kontynuowaną przez niego działalnością gospodarczą. Wynika z nich, że pomimo deklarowanych trudności płatniczych reguluje, przynajmniej w pewnym zakresie, płatności związane z tą działalnością. W takich uwarunkowaniach ujawnienie straty na koniec czerwca 2012r., spadku obrotów i pogorszenie się płynności finansowej nie może być równoznaczne z wykazaniem, że sytuacja płatnicza pozwanego nie pozwala mu na poniesienie kosztów sądowych.
Różnorodne zobowiązania publicznoprawne i wobec kontrahentów są nieodłącznym elementem prowadzonej działalności gospodarczej i fakt obciążenia nimi nie może usprawiedliwiać traktowania ich jako priorytetowych w stosunku do powinności związanych z regulowaniem kosztów sądowych. Nie sposób też podzielić argumentacji pozwanego, że jego subiektywne przekonanie o zasadności obrony uzasadniało zaniechanie gromadzenia odpowiednich środków na ten cel. Należy zauważyć, że w przypadku tego rodzaju trudności płatniczych wspólnicy pozwanej Spółki mogli też rozważyć ewentualność dokonania dopłat przewidzianych w ksh.
Twierdzenie pozwanego, że odmowa zwolnienia od przedmiotowej opłaty prowadzić będzie do pozbawienia go prawa do obrony, należało uznać za gołosłowne. Z tych względów zażalenie podlegało oddaleniu jako bezzasadne (art. 385 kpc w związku z art. 397 § 1 i 2 kpc. ).