Court allows commercial debt interest without payment demand under new Civil Code rules for business transactions.

VII GC 762/24

UZASADNIENIE

Powódka dochodziła wynagrodzenia za zamówione pakiety telewizyjne wraz z odsetkami i kosztami procesu. Pozwany zarzuca brak wezwania do zapłaty oraz podnosi zarzut zapłaty dokonanej po wniesieniu pozwu. Na skutek powyższego powódka ogranicza pozew do odsetek i kosztów procesu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: 20 października 2019 r. powód jako dostawca zawarł z pozwanym jako operatorem umowę w zakresie świadczenia usług telewizji cyfrowej, na podstawie której pozwany zobowiązał się na rzecz powoda do zapłaty wynagrodzenia z tytułu świadczenia abonentom usług udostępnienia programów pakietów (§ 12 ust. 1 i pkt 4 załącznika nr 2).

Faktury miały być przesyłane e-mailem. Wynagrodzenie powoda było płatne na podstawie faktur wystawianych do 10 dnia miesiąca za miesiąc poprzedni płatnych w terminie 14 dni od ich dostarczenia operatorowi (§ 12 ust. 10 i 11). W przypadku opóźnienia w zapłacie powodowi należą się ustawowe odsetki maksymalne za opóźnienie (§ 15 ust. 11). (dowód: umowa k. 7-22) Wynagrodzenie powoda z tytułu świadczenia usług za wrzesień, październik i listopad 2023 r. wynosiły 1443,07 zł miesięcznie. (fakt przyznany potwierdzony fakturami k. 23-25) Pozwany otrzymał faktury.

Zafakturowane należności zapłacił 14 października 2024 r. (fakt przyznany potwierdzony rozliczeniem k.

54)

Sąd zważył, co następuje:

Podstawą prawną żądania odsetek jest art. 7 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych, zgodnie z którym w transakcjach handlowych - z wyłączeniem transakcji, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny - wierzycielowi, bez wezwania, przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych, chyba że strony uzgodniły wyższe odsetki, za okres od dnia wymagalności świadczenia pieniężnego do dnia zapłaty, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:

1) wierzyciel spełnił swoje świadczenie;

2) wierzyciel nie otrzymał zapłaty w terminie określonym w umowie. Powód jest przedsiębiorcą, skoro prowadzi działalność gospodarczą w zakresie dostarczania sygnału telewizyjnego. Pozwany również jest przedsiębiorcą, skoro zajmuje się jego dalszą dystrybucją do abonentów, czyli użytkowników końcowych. Umowa została zawarta w zakresie działalności gospodarczej prowadzonej przez strony. Dlatego posiada status transakcji handlowej. Powód spełnił swoje świadczenie polegające na dostarczeniu pakietów telewizyjnych w każdym ze wskazanych miesięcy.

Nie otrzymał też zapłaty w wyznaczonym terminie wynoszącym 14 dni od dostarczenia faktur. Wobec braku dowodów w postaci e-maili nie jest możliwe ustalenia dnia doręczenia faktur pozwanemu. Równocześnie nie ma wątpliwości, że faktury te zostały pozwanemu doręczone. Dlatego w sprawie zastosowanie znajduje art. 7 ust. 4 ustawy, zgodnie z którym w przypadku gdy nie jest możliwe ustalenie dnia doręczenia faktury lub rachunku potwierdzających dostawę towaru lub wykonanie usługi albo gdy faktura lub rachunek zostały doręczone przed dostawą towaru lub wykonaniem usługi, termin zapłaty, o którym mowa w ust. 2, 2a lub 3a albo art. 13 ust. 2 pkt 1 lub 2, jest liczony od dnia otrzymania przez dłużnika towaru lub usługi.

Oznacza to, że terminy zapłaty należności za poszczególne miesiące upływały 14-tego dnia miesiąca następującego. Pozwany zapłacił należności z opóźnieniem. Uzasadnia to żądanie odsetek na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy przy uwzględnieniu umownej stopy procentowej wyrażonej w § 15 ust. 11 umowy. Zarzut braku wezwania do zapłaty jest nietrafny, ponieważ w świetle aktualnego brzmienia kodeksu postępowania cywilnego powód nie ma obowiązku dołączenia do pozwu odpisu wezwania do zapłaty. Jeżeli chodzi o przepis art. 455 kc, to nie ma on zastosowania w sprawie.

Zgodnie z jego brzmieniem jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania. Z powyższego wynika, że przepis ten dotyczy zobowiązań bezterminowych, co do których nie oznaczono terminu ich wykonania. Tymczasem termin zapłaty wynagrodzenia został określony przez strony w umowie. Zarzut braku świadomości nieopłacenia faktur jest nietrafny. Pozwany otrzymał faktury a termin ich zapłaty wynika z umowy.

Stąd umownym obowiązkiem pozwanego była zapłata w tymże terminie bez odrębnej czynności wierzyciela. By tego dopilnować pozwany prowadzi księgi rachunkowe. Rzeczą zarządu pozwanej spółki jest zapewnienie ich prawidłowego i rzetelnego prowadzenia oraz zapoznawanie się z ich treścią. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc w zw. z art. 99 kpc. Powód wygrał proces w całości, jako że ograniczenie pozwu nastąpiło na skutek zapłaty w toku procesu należności wymagalnej w dacie wytoczenia powództwa. Dlatego pozwany powinien zwrócić mu całość kosztów, na które złożyła się opłata od pozwu (400 zł), koszt zastępstwa przez radcę prawnego (900 zł) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).

O odsetkach od kosztów procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 1 kpc. SSR Robert Fonfara ZARZĄDZENIE 1. Odnotować;

2. Odpis wyroku z uzasadnieniem i pouczeniem (...) doręczyć pozwanemu;

3. Przedstawić akta 21 dni od doręczenia. SSR Robert Fonfara