Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 204/26 AI generated

Appeal dismissed; refusal to show ground under suspicion justified; police had legal basis to verify identity.

Case Number VI Ka 204/26
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the defendant's appeal, upholding the lower court's finding of guilt for refusing to show what lay under a sheet. The defendant argued he was not legally obligated to reveal information during the police intervention, but the court determined the officers had a valid reason to suspect a municipal cleanliness violation. Consequently, the court ruled that the officers' request to verify identity was lawful and necessary to confirm the suspected offense before demanding further cooperation.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach; Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych; When police intervene based on reasonable suspicion of a municipal violation, they have the legal authority to verify the citizen's identity and demand access to the suspected area, making refusal a punishable offense.

Keywords

AI generated
police identity verification reasonable suspicion standard municipal cleanliness law refusal to cooperate administrative offense liability

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych
art. 65 § 2 k.w.
przy ulicy (...), w trakcie interwencji prowadzonej wobec jego osoby, wbrew obowiązkowi nie udzielił umundurowanym funkcjonariuszom (...) uprawnionym z mocy ustawy do legitymowania, wiadomości i dokumentów co do tożsamości własnej i swojego miejsca zatrudnienia, to jest o wykroczenie z art. 65 § 2 k.w.
art. 39 § 1 k.w.
i na podstawie art. 39 § 1 k.w. odstąpił od wymierzenia mu kary, zwalniając obwinionego od zapłaty przypadających od niego kosztów sądowych.
AI generated
VI Ka 151/22
Ł. D. został przed Komisariat I Policji w J. obwiniony to, że w dniu 8 kwietnia 2021r. około godz. 17:10 na ul. (...) na wysokości nr (...)wbrew obowiązkowi, nie udzielił umundurowanemu funkcjonariuszowi Policji uprawnionemu z mocy ustawy do legitymowania informacji co do miejsca zatrudnienia, tj. o wykroczenie z art. 65§2 k.w.
IV Ka 603/24
Court acquits defendants on charges of aiding a terrorist organization and awards costs to the state.
II W 463/22
W dniu 7 stycznia 2022 r. ok. godz. 18:00 S. D. udał się do sklepu na stację paliw C. K. przy ul. (...) w G., by kupić wodę mineralną. Przebywając wewnątrz sklepu (...) nie zasłaniał ust i nosa. /dowody: wyjaśnienia obwinionego – k. 7, 59v, zapis monitoringu – k. 11, zeznania M. W. – k. 19 – 20, 66v – 67, zeznania D. P. – k. 22 – 23v, 67 – 67./
I PSKP 43/22
Supreme Court dismisses local court's dismissal of municipal guard employees' reinstatement claim due to procedural errors.
II K 245/17
1 kwietnia 2017 r. funkcjonariusze Policji R. S., G. C. i T. M. pełnili służbę przy zabezpieczaniu meczu (...). Około godz. 23.11 wraz kibicami P. S. znajdował się w pociągu na trasie z dworca W.. Docelowym miejscem podróży funkcjonariuszy był Ł.. W pociągu tym znajdował się również wracający z L. R. K., który spożywał alkohol. W trakcie przejazdu zaczął zaczepiać kibiców (...), zwracał się do kobiet słowami wulgarnymi a kibicom groził pobiciem. Funkcjonariusze postanowili odseparować go od kibiców, aby uniknąć zaognienia sytuacji i eskalacji agresji z obydwu stron. Wtedy oskarżony skupił się na nich. Zaczął ich wyzywać używając wulgaryzmów „(...)”, „(...)”, „(...)”. Wzywany do uspokojenia się, nie reagował i stawał się bardziej agresywny. Zaczął odpychać ich rękami, szarpał R. S. i pozostałych pokrzywdzonych za mundury. Kiedy pociąg dojechał do S., funkcjonariusze podjęli decyzję o zatrzymaniu R. K.. Nie chciał się dobrowolnie podporządkować, więc użyli wobec niego środków przymusu bezpośredniego – chwytów obezwładniających i kajdanek. R. K. zaczął się rzucać po wagonie i kopnął R. S. w podbrzusze. Funkcjonariusze mieli trudności z opanowaniem go i zmuszeniem do poddania się ich woli, ale w końcu wyciągnęli go z pociągu, podczas gdy oskarżony nadal ich wyzywał i stawiał opór.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Ka 204/26

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 kwietnia 2026 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie : Przewodniczący – Sędzia Robert Bednarczyk Protokolant Sandra Michalec po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2026r. sprawy V. S. ur. (...) w miejscowości S. s. H. i C. z domu P. obwinionego art. 65 § 2 kw i in. z powodu apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 11 lutego 2026 r. sygn. akt II W 1273/25 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec obwinionego V. S., II. zwalnia obwinionego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa. VI Ka 204/26

UZASADNIENIE

V. S. obwiniony został o to, że w okresie od nieustalonego dnia maja 2025 roku do dnia 28 listopada 2025 roku około godz. 8:00 w V. na ul. (...) na terenie podwórza bezpośrednio przyległego do budynku wielorodzinnego oznaczonego numerem (...), będąc właścicielem wskazanej nieruchomości, nie zbierał w sposób selektywny powstałych w tym miejscu odpadów komunalnych w postaci ziem oraz folii, to jest o wykroczenie z art. 10 ust. 2a ustawy z 13 IX 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz o to, że w dniu 16 października 2025 roku około godziny 14:00 w V. przy ulicy (...), w trakcie interwencji prowadzonej wobec jego osoby, wbrew obowiązkowi nie udzielił umundurowanym funkcjonariuszom (...) uprawnionym z mocy ustawy do legitymowania, wiadomości i dokumentów co do tożsamości własnej i swojego miejsca zatrudnienia, to jest o wykroczenie z art. 65 § 2 k.w.

Wyrokiem z dnia 11 lutego 2026 roku w sprawie II W 1273/25 Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze uniewinnił obwinionego V. S. od popełnienia zarzucanego czynu, opisanego w punkcie 1 części wstępnej, uznał go natomiast za winnego popełnienia zarzucanego czynu, opisanego w punkcie 2 części wstępnej, to jest wykroczenia z art. 65 § 2 k.w. i na podstawie art. 39 § 1 k.w. odstąpił od wymierzenia mu kary, zwalniając obwinionego od zapłaty przypadających od niego kosztów sądowych. Apelację od powyższego rozstrzygnięcia złożył obwiniony, który nie precyzując zarzutów ani wniosków podniósł, że wydany w sprawie wyrok jest sprzeczny z prawem.

Apelacja nie jest zasadna. Obywatel może odmówić podania danych osobowych bez konsekwencji prawnych, lecz jedynie wówczas, gdy funkcjonariusz żąda podania danych osobowych w sytuacji, gdy nie ma do tego podstawy prawnej. Sam fakt istnienia wykroczenia z art. 65 k.w. nie oznacza bowiem, że obywatel jest zobligowany do podania swoich danych w każdych okolicznościach pod groźbą odpowiedzialności z tego przepisu. W przedmiotowej sprawie funkcjonariusze (...) w V. podjęli wobec V. S. interwencję wobec uzasadnionego podejrzenia, że jest on sprawcą wykroczenia z art. 10 ust. 2a ustawy z 13 IX 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

W jej trakcie domagali się od niego, by odsłonił folię i pokazał, co się pod nią znajduje. Gdyby obwiniony uczynił to, okazując składowaną ziemię, to interwencja zostałaby zakończona bez potrzeby prowadzenia dalszych czynności, w tym legitymowania. Co więcej, gdyby po stwierdzeniu, że pod folią znajduje się jedynie ziemia funkcjonariusze nadal chcieli go legitymować, to obwiniony mógłby odmówić. V. S. odmówił jednak okazania, co znajduje się pod folią a co za tym idzie funkcjonariusze (...) mieli obowiązek dokonania ustalenia, czy doszło do popełnienia wykroczenia.

Realizowali oni zatem zadanie, o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 ustawy – ochrony porządku w miejscach publicznych i w ramach tej realizacji mieli uprawnienie do legitymowania obwinionego. Wynika to z treści art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z 29 VIII 1997 roku o strażach gminnych. Odmawiając temu żądaniu obwiniony wyczerpał ustawowe znamiona wykroczenia z art. 65 § 2 k.w. Zaskarżony wyrok jest zatem trafny, co obliguje do jego utrzymania w mocy.