Court dismissed disability appeal, upholding expert medical opinion on low disability degree.
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court dismissed the plaintiff's appeal against a decision classifying him with a mild degree of disability. Medical experts unanimously determined his orthopedic and neurological conditions warranted only a mild classification, which the court upheld. The court rejected the plaintiff's subjective arguments and lack of new medical documentation as insufficient to overturn the qualified expert opinions.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych; Each party has the right to assess their health, but courts must rely on expert opinions unless they are grossly flawed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 568/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 maja 2014 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Teresa Maślukiewicz Protokolant : Katarzyna Zych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2014 roku w Ś. sprawy z odwołania T. P. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. z dnia (...)roku, znak: (...). (...) o ustalenie stopnia niepełnosprawności oddala odwołanie.
UZASADNIENIE
T. P. odwołał się od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. uzasadniając to tym, że nie zgadza się z decyzją I i II instancji ponieważ stan jego zdrowia jest całkiem inny. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. wniósł o oddalenie odwołania, uzasadniając to m.in. tym, że stopień naruszenia organizmu wnioskodawcy nie uzasadnia zaliczenia go do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Sąd ustalił: Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. orzeczeniem z (...)utrzymał w mocy orzeczenie (...) do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w D. z (...) zaliczającego T.
P. do lekkiego stopnia niepełnosprawności; symbol przyczyny niepełnosprawności 05-R - na stałe Dowód: orzeczenie (...) w D. z (...) orzeczenie (...) we W. z (...) w aktach (...) w załączeniu Biegli sądowi specjaliści neurolog i ortopeda rozpoznali u wnioskodawcy: - zmiany zwyrodnieniowe - dyskopatyczne kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego, - dyskopatia C5/C6/C7 i L3/L4, aL5/S1 - kręgozmyk L3/L4 i L5/S1 - okresowy zespół bólowy kręgosłupa lędźwiowego w wywiadzie, aktualnie bez objawów korzeniowych - zmiany zwyrodnieniowe stawów kolanowych, - stan po artroskopii lewego kolana, - stan po appendektomii, - stan po operacji choroby wrzodowej XII- cy I orzekli, że stan zdrowia powoda w zakresie schorzeń chirurgiczno- ortopedycznych i neurologicznych uzasadnia zaliczenie go do co najwyżej osób o lekkim stopniu niepełnosprawności, symbol - 05 - R - na stałe. Dowód: opinia pierwotna biegłych - k. 19-20 Opinia uzupełniająca - k. 45 Sąd zważył:
Odwołanie jest nieuzasadnione. Przepis art. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (teks jednolity - DZ. U. z 2011 roku, Nr 127, poz. 721) stanowi, żę:
1) ust. 1 - do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji;
2) ust. 2 - do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych;
3) ust. 3 - do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne. W zasadzie bezsporne było, że powód od wielu lat leczony jest w związku ze schorzeniem narządu ruchu oraz schorzeniem neurologicznym.
Sporne pozostawało, czy stan zdrowia powoda uzasadnia zaliczenie go do wyższego niż lekki stopień niepełnosprawności. Wszyscy lekarze badający powoda w niniejszej sprawie(lekarze (...), lekarze (...) oraz dwaj biegli sądowi) zgodnie orzekli, że stan zdrowia powoda w zakresie schorzeń ortopedyczno - neurologicznych uzasadnia zaliczenie go do lekkiego stopnia niepełnosprawności. Biegli sądowi - odmiennie niż lekarze (...) i (...) zaliczyli powoda do lekkiego stopnia niepełnosprawności na stałe. Powód wniósł zastrzeżenia do opinii biegłych.
Biegli w opinii uzupełniającej szczegółowo odnieśli się do tych zastrzeżeń wykazując ich bezzasadność. Już (...) (k.9) powód został wezwany do złożenia całości dokumentacji medycznej w terminie 14 dni, pod rygorem pominięcia dowodu. W zakreślonym terminie powód nie złożył żadnej dokumentacji medycznej. Biegli wydali więc opinię w oparciu o dokumentację medyczną powoda w aktach (...) i dostarczonej biegłym w dniu badania przez powoda oraz po fizycznym badaniu powoda. Zaświadczenie lekarskie z (...)(k.60) złożone prze powoda w dniu (...) (data prezentaty) nie miało żądnego znaczenia dla rozstrzygnięcia albowiem nie istniało w dniu wydania zaskarżonych przez powoda orzeczeń (...) i (...).
Każdy ma prawo do oceny stanu swojego zdrowia, ale zawsze jest to subiektywna, niemerytoryczna polemika laika z wysoko wykwalifikowanymi specjalistami. Sąd w całości dał wiarę opiniom biegłych albowiem są pełne, jasne pozbawione wewnętrznych sprzeczności i dostatecznie wyjaśniły wszystkie okoliczności mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia. Ponadto powód nie wykazał że opinie są rażąco wadliwe lub w sposób oczywisty błędne. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 477 14§ 1 kpc orzeczono jak w sentencji.