Court convicted defendant of fraud for signing telecom contract without intent to pay, sentencing 10 months imprisonment.
Legislator summary
AI generatedThe court convicted the defendant of fraud under Article 286 of the Criminal Code and sentenced him to ten months of imprisonment. The defendant signed a telecommunications contract to receive a laptop and SIM card without intending to fulfill payment obligations, exploiting his upcoming incarceration. The court found the evidence sufficient to prove the lack of intent to pay and imposed a fine for damages while exempting the defendant from court costs due to his financial situation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 286 § 1 k.k.; Art. 46 § 1 k.k.; Art. 624 § 1 k.p.k.; The court established that entering into a contract without the intent to fulfill obligations constitutes fraud when the perpetrator acts for the purpose of obtaining property.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 maja 2014 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu w Wydziale II Karnym, w składzie : Przewodniczący : SSR Antonina Surma Protokolant : Magdalena Górska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2014 roku we Wrocławiu przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia Śródmieścia: Marcina Kaczmarka sprawy karnej z oskarżenia publicznego : P. (...) ur. (...) w N. syna A. i M. z domu H. PESEL (...) oskarżonego o to, że : w okresie od 29 października do 4 listopada 2011 roku w H. w powiecie (...) woj. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 771 złotych spółkę (...) S.A. z siedzibą w G. w ten sposób, że nie mając zamiaru wywiązania się z umowy zawarł z pokrzywdzoną spółką umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...)3 (...), na zasadzie czego uzyskał notebook oraz dostęp do usług telekomunikacyjnych tj. przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. I. uznaje oskarżonego P. S. (1) za winnego zarzuconego jemu czynu, tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. i za to, na podstawie tego przepisu, wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;
II. na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązuje oskarżonego do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz (...) S.A. z siedzibą w G. kwoty 771 (siedemset siedemdziesiąt jeden) złotych; III. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U. Nr 27, poz. 152) zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, w tym od opłaty. Sygn. akt II K 1079/13
UZASADNIENIE
W toku postępowania w sprawie ustalono następujący tan faktyczny: Dni 29 października 2011r. P. S. (1) zawarł z dostawcą usług (...) S.A. z siedzibą w G. umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...)3 (...). Usługi świadczone miały być przy ul. (...) we W.. (Dowód: wyjaśnienia oskarżonego – k. 30, 31, 132, umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych – k. 15). Dnia 4 listopada 2011r. w H. przekazano P. S. kartę SIM o nr seryjnym: (...) i o wartości 5,50 zł. Tego samego dnia podpisał też regulamin promocji (...) S.A., na podstawie którego otrzymał również notebook o wartości 765,50 zł. (Dowód: wyjaśnienia oskarżonego – k. 31, 132, zeznania świadka K.
M. – k. 13, protokół przekazania karty SIM – k. 18, regulamin – k. 19 – 23). P. S. (1) nie opłacał abonamentu ani nie zapłacił ceny pobranych urządzeń, do czego był zobowiązany w przypadku braku płatności abonamentu. (Dowód: wyjaśnienia oskarżonego – k. 31, 132, zeznania świadka K. M. – k. 4, regulamin promocji – k. 22). Oskarżony P. S. (1) to dwudziestosiedmioletni mężczyzna, ojciec czworga małoletnich dzieci. Oskarżony uzyskał wykształceni gimnazjalne. Przed osadzeniem w zakładzie karnym utrzymywał się z prac dorywczych za granicą.
Zgodnie własnym oświadczeniem, P. S. (1) nie był w przeszłości leczony psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo. Był, natomiast, wielokrotnie karny za przestępstwa przeciwko mieniu, za co wymierzano mu kary pozbawienia wolności zarówno z warunkowym zawieszeniem wykonania, które następnie były zarządzane, jak i o charakterze bezwzględnym. (Dowód: wyjaśnienia oskarżonego - k. 29 – 30, 131, K. – k. 72 – 74, odpisy wyroków – k. 49 - 50, 53 – 65). W toku postępowania przygotowawczego oskarżony nie przyznawał się do popełnienia zarzuconego mu czynu.
Prezentowaną przez siebie wersję zmienił jednak przed Sądem, kiedy to przyznał się do popełniania zarzucanego mu czyn i uzgodnił a oskarżycielem karę za popełnione przestępstwo. W toku postępowania oskarżony składał wyjaśnienia. Powyższych ustaleń stanu faktycznego dokonano częściowo w oparciu o wyjaśnienia, jakie oskarżony złożył przed Sądem dnia 7 maja 2014r. (k. 132). P. S. wskazał, bowiem, obiektywnie, że w chwili podpisywania umowy o świadczenia telekomunikacyjne nie pracował. Jak wyjaśnił, utrzymywał się ze środków zarobionych za granicą, lecz nie był w stan wskazać ich wysokości.
Nie wykorzystano, natomiast jego relacji co do podawanej w postępowaniu przygotowawczym okoliczności, iż pierwsze dwa miesiące korzystania z usług w ramach zawartej z V. umowy były bezpłatne, zaś następnie nie mógł wywiązywać się z zawartej umowy, gdyż w styczniu 2011r. trafił do aresztu śledczego. – Odroczenie pierwszej wpłaty nie wynika, bowiem z treści zawartej przez oskarżonego umowy. Powyższe nie wynikało też z zeznań K. M. (2) (k. 4) – konsultanta ds. windykacji (...) S.A., która obiektywnie opisała procedurę zawierania umowy, oraz wskazała, że każdy, kto zawarł umowę z (...) S.A. był zobowiązany do płatności abonamentu.
– Jak zeznała, w wypadku niewywazywania się z tego zobowiązania, klient był zobligowany do uiszczenia wartości dodatków do usługi, gdyż tym sam zrywał umowę. Nadto zeznania K. M. wykorzystano także w zakresie wskazania wartości uzyskanego przez P. S. sprzętu (k. 12 – 13). Nie wykorzystano, natomiast relacji Z. B. (k. 5) – lidera centrum marketingu, która wypowiadała się jedynie odnośnie fizycznej możliwości korzystania z usług (...) przez jej klientów. – Pozostała część jej wypowiedzi dotyczyła umowy o innym numerze i zawartej przez osobę o innym nazwisku, w związku czym, nie odniesiono jej do osoby oskarżonego.
Dokonując ustaleń stanu faktycznego w sprawie, Sąd wykorzystał również umowę o świadczenie telekomunikacyjne nr (...)3 (...) i dołączony do niej protokół przekazania karty SIM, jak też regulamin promocji (k. 15 – 23), z których wynika jaki sprzęt i na jakich zasadach został oskarżonemu wydany. Posłużono się również sporządzonymi przez uprawnione podmioty danymi o karalności skazanego (k. 73 – 74), jak też potwierdzającymi j odpisami wyroków, wskazującymi jednoznacznie na charakter przestępstw dokonywanych przez oskarżonego w przeszłości.
W związku z powyższym, Sąd uznał oskarżonego P. S. (1) za winnego tego, że w okresie od 29 października do 4 listopada 2011 roku w H. w powiecie (...) woj. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 771 złotych spółkę (...) S.A. z siedzibą w G. w ten sposób, że nie mając zamiaru wywiązania się z umowy zawarł z pokrzywdzoną spółką umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...)3 (...), na zasadzie czego uzyskał notebook oraz dostęp do usług telekomunikacyjnych.
Ze zgromadzonego, bowiem, w sprawie materiału dowodowego wynika, iż oskarżony P. S. (1), zawarł umowę z firmą (...) S.A., w ramach której otrzymał notebooka i warunkującą dostęp do usług telekomunikacyjnych kartę SIM o łącznej wartości – jak wskazała K. M. - 771 zł. Z wiarygodnych, zaś w tym zakresie wyjaśnień P. S., wynika, że w chwili podpisywania przedmiotowej umowy nie pracował. Widział też, zdaniem Sądu, że wobec licznych wyroków skazujących na bezwzględne kary pozbawienia wolności, będzie osadzony w zakładzie karnym, a zatem nie będzie mógł opłacać abonamentu i wywiązywać się z zawartej umowy w przyszłości.
W związku z tym, nie ulega wątpliwości, że P. S. zawierając przedmiotową umowę działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci sprzętu elektronicznego, a w celu jego uzyskania z (...) S.A. wprowadził przedstawicieli tej firmy w błąd co do zamiaru gotowości wywiązania się z zawartej umowy nr (...). Nie ulega, zatem, wątpliwości, że dopuścił się on czynu z art. 286 § 1 k.k. Mając to na względzie, Sad wymierzył oskarżonemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. Stwierdził, bowiem, iż kara ta będzie współmierna do winy oskarżonego i społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu.
Ta ostatnia, bowiem, determinowana jest przez rodzaj i charakter naruszonego dobra, jakim w omawianym przypadku jest mienie, jego wartość oraz motywacja sprawcy, sprowadzająca się w niniejszym przypadku do działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej - przy nadużyciu zaufania kontrahena. Wymierzając przedmiotową sankcję, Sąd wziął pod uwagę też względy indywidualno - i ogólnoprwencyjne wymierzonej kary. Pierwsze z nich przejawiają się w tym, by oskarżony, który w przeszłości był wielokrotnie karany nie powrócił do przestępstwa i rozpoczął pozytywne zmiany mające na celu wzmożeni poszanowania porządku prawnego, drugie, natomiast, wyrazić powinny brak społecznego przyzwolenia na oszukańcze zawieranie umów w celu pozyskania oferowanych w nich korzyści, bez zamiaru wywiązania się z nakładanych w nic obowiązków.
Z uwagi, natomiast, na okoliczność, iż – zgodnie z wyjaśnieniami oskarżonego, zabrany sprzęt nie został zwrócony pokrzywdzonemu, Sąd zobowiązał P. S. (1) do zapłaty jego równowartości (771 zł) na rzecz (...) S.A. – tytułem naprawiania szkody. Mając, natomiast, na względzie skomplikowaną sytuację finansową oskarżonego, który przebywa w zakładzie karnym, Sąd zwolnił go od kosztów sądowych w sprawie, w tym od opłaty.