Social security court dismisses interest claim due to lack of first-instance ruling and new pension law.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the social security fund's appeal regarding interest payments while allowing the appeal to be withdrawn on the main pension claim. The fund argued that interest should not apply to the suspended pension period, but the court noted the first-instance court had not ruled on interest because the original decision omitted it. Consequently, the court held that interest requires a separate administrative decision under the new pension law and could not be adjudicated on appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 10 pkt 2 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o ustaleniu i wypłacie emerytur; Art. 85 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych: In social security matters, the scope of the court's jurisdiction is determined by the content of the social security authority's decision; if the authority did not rule on interest in the first instance, the court cannot adjudicate it on appeal, as interest claims require a separate administrative decision.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III AUa 712/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 lipca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Bogumiła Burda Sędziowie: SSA Marta Pańczyk-Kujawska SSA Alicja Podczaska (spr.) Protokolant st.sekr.sądowy Małgorzata Leniar po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2014 r. na rozprawie sprawy z wniosku C. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w R. o wypłatę emerytury i odsetki na skutek apelacji organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 6 czerwca 2013 r. sygn. akt III U 412/13 I. u c h y l a zaskarżony wyrok w części dotyczącej odsetek i sprawę w tym przedmiocie przekazuje do rozpoznania Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w R., II. u m a r z a postępowanie apelacyjne w pozostałym zakresie.
UZASADNIENIE
Decyzją z 18 marca 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R., przywołując art. 151 § 1 pkt 1 kpa odmówił uchylenia decyzji z dnia 3 października 2011 r. w części, w jakiej ta decyzja zawieszała na podstawie art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1726) w zw. z art. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.) prawo do emerytury C. B. od 1 października 2011 r. do 21 listopada 2012 r.
W uzasadnieniu decyzji Zakład, powołując się art. 190 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wywiódł, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012r. nie ma zastosowania do przypadającego przed dniem 22 listopada 2012r. okresu zawieszenia emerytury, albowiem Trybunał Konstytucyjny nie wskazał ani w wyroku, ani w jego uzasadnieniu innej daty utraty mocy prawnej wymienionych w tym wyroku przepisów. W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawczyni domagała się jej zmiany, w części w jakiej decyzja ta zawiesiła prawo do emerytury za okres od 1.10.2011 r. do 21.11.2012 r. oraz wypłaty zawieszonego świadczenia wraz z odsetkami za powyższy okres.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie z przyczyn, które legły u podstaw wydania zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Tarnobrzegu zmienił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R. z dnia 18 marca 2013 r. w ten sposób, że przyznał C. B. prawo do wypłaty emerytury za okres od 1 października 2011 r. do 21 listopada 2012 r. wraz z ustawowymi odsetkami od 3 listopada 2013 r. . Sąd ustalił, że C. B. ma przyznane prawo do emerytury od dnia 1.05.2010 r.
Decyzją z dnia 15.09. 2011 r. ZUS wstrzymał wnioskodawczyni wypłatę emerytury z powodu kontynuowania zatrudnienia. Przechodząc do oceny prawnej, Sąd Okręgowy wskazał wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 r., którym Trybunał orzekł, że art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw, w związku z art. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, dodanym przez art. 6 pkt 2 ustawy z 16 grudnia 2010 r., w zakresie w jakim znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury przed dniem 1 stycznia 2011 r., bez konieczności rozwiązania stosunku pracy, jest niezgodny z zasadą ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą z art. 2 Konstytucji RP.
Uznając roszczenie o wypłatę odsetek za uzasadnione, Sąd Okręgowy wywiódł, że wstrzymanie wypłaty miesięcznych kwot emerytury na rzecz wnioskodawczyni było następstwem wadliwej decyzji organu rentowego, czyli okoliczności za które organ ten ponosi odpowiedzialność. W podstawie prawnej orzeczenia obok przepisów prawa materialnego Sąd powołał art. 477 14 § 2 k. p. c. W apelacji od powyższego wyroku organ rentowy wniósł o jego zmianę i oddalenie żądania wypłaty świadczenia za okres od 1.10.2011 r. do 21.11.2012 r., zarzucając naruszenie: art. 190 Konstytucji RP poprzez przyjęcie, że orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 r. odnosi skutek prawny z mocą wsteczną i uzasadnia podjęcie wypłaty emerytury za okres sprzed jego ogłoszenia oraz art. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji, poprzez przyjęcie, że - pomimo iż organ działał wówczas zgodnie ze stanowionym prawem i trafnie uznał, że wypłata emerytury nie przysługuje wnioskodawczyni w związku z nierozwiązaniem stosunku pracy z pracodawcą, u którego wnioskodawczyni była zatrudniona przed uzyskanie prawa do emerytury, wypłata tego świadczenia przysługuje także za okres, w którym przepisy te funkcjonowały w obrocie prawnym.
W piśmie z dnia 21 marca 2014 r. organ rentowy cofnął apelację w części dotyczącej przyznania wnioskodawczyni prawa do wypłaty emerytury za okres od 1.10.2011 r. do 21.11.2012 r., wobec wejścia w życie ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o ustaleniu i wypłacie emerytur. Do których prawo uległo zawieszeniu.
Sąd Apelacyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Apelacja organu rentowego kwestionująca zawarte w zaskarżonym wyroku rozstrzygnięcie w przedmiocie odsetek jest uzasadniona o tyle, że w wyniku jej rozpoznania Sąd Apelacyjny uznał za celowe i konieczne uchylenie w tej części orzeczenia i przekazanie żądania wypłaty odsetek do rozpoznania organowi rentowemu. Odnosząc się do roszczenia o zapłatę odsetek Sąd Apelacyjny pragnie zwrócić uwagę na generalną zasadę, że w sprawach z zabezpieczenia społecznego zakres rozpoznania sprawy wyznacza treść decyzji jaką wydał organ rentowy.
W przedmiotowej sprawie organ rentowy w dotychczasowym postępowaniu nie zajął stanowiska w kwestii odsetek, stąd też żądanie wnioskodawczyni zgłoszone w postępowaniu odwoławczym nie mogło być przedmiotem merytorycznego rozpoznania przez Sąd I instancji. Niezależnie od powyższego istotne dla oceny zasadności żądania wnioskodawczyni w przedmiocie odsetek są uregulowania zawarte w ustawie z dnia 13 grudnia 2013 r. o ustaleniu i wypłacie emerytur, do których prawo uległo zawieszeniu od dnia 1 października 2011 r. do 21 listopada 2012 r. (Dz.
U z 2014 r. poz. 169). Stosownie bowiem do art. 10 pkt 2 powołanej ustawy w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy art. 85 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U z 2013 r. poz. 1442 z późniejszymi zm.) oraz przepisy wydane na podstawie art. 85 ust. 2 tej ustawy. Przepis art. 85 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych – w przeciwieństwie do odsetek określonych przepisami kodeksu cywilnego – uzależnia uwzględnienie żądania wypłaty odsetek od wystąpienia określonych w nim przesłanek, co oznacza, że wymaga od ZUS wydania w tym przedmiocie odrębnej decyzji.
W tym stanie rzeczy żądanie wypłaty odsetek nie mogło być przedmiotem merytorycznego rozpoznania na etapie postępowania apelacyjnego, z tego też względu orzeczono jak w pkt I wyroku po myśli art. 477 10 § 2 k. p. c. Pismem procesowym z 21 marca 2014 r. ZUS Oddział w R. cofnął apelację w części dotyczącej przyznania wnioskodawczyni prawa do wypłaty zawieszonej emerytury za okres od 1 października 2011 r. do 21 listopada 2012 r. W tej sytuacji, Sąd Apelacyjny po ustaleniu, że cofnięcie apelacji jest dopuszczalne i nie narusza słusznego interesu stron, orzekł o umorzeniu postępowania apelacyjnego w pozostałym zakresie, a to stosownie do art. 391 § 2 k. p. c.