Court allows insurance premium claim but dismisses interest due to lack of prior payment notice.
Legislator summary
AI generatedThe court ordered the defendant to pay the insurance premium but dismissed the claim for interest and process costs. The plaintiff argued the defendant assumed liability upon vehicle purchase, while the defendant claimed he was misled by the seller and never received the payment notice. The court ruled that the defendant is liable for the premium but only incurred interest from the day after he received the lawsuit documents, as no prior payment demand was validly served.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych; art. 481 § 1 k.c. - The insurer's claim for the premium is valid upon transfer of vehicle ownership, but statutory interest for delay accrues only from the date the defendant becomes aware of the debt following the service of the lawsuit, absent a valid prior payment notice.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt: I C 1598/25
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 lutego 2026 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Andrzej Antkiewicz Protokolant: starszy sekretarz sądowy B. I. po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2026 r. w C. na rozprawie sprawy z powództwa (...) (...) w G. przeciwko R. K. o zapłatę 1. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 2.280,00 zł (dwa tysiące dwieście osiemdziesiąt złotych 00/100) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 31 grudnia 2025 roku do dnia zapłaty;
2. oddala powództwo w pozostałej części;
3. oddala wniosek powódki o zasądzenie od pozwanego zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 1598/25
UZASADNIENIE
wyroku (...) (...) w G. wniosła o zasądzenie od R. K. kwoty 2.280 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 6 września 2023 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie zwrotu kosztów procesu. W pozwie wskazano, że pozwany nabył pojazd marki P. (...), który został ubezpieczony przez zbywcę w zakresie ubezpieczenia (...) pojazdów komunikacyjnych, zatem na pozwanego przeszły prawa i obowiązki z umowy ubezpieczenia obowiązkowego. W związku z przeniesieniem prawa własności pojazdu, kwota składki ubezpieczeniowej podlegała rekalkulacji, o czym pozwany został poinformowany pismem z 31 sierpnia 2023 r., lecz nie opłacił składki.
Nakazem zapłaty wydanym w elektronicznym postępowaniu upominawczym referendarz sądowy nakazał pozwanemu zapłacić dochodzoną kwotę wraz z odsetkami i kosztami procesu (k. 16v akt). W sprzeciwie od nakazu zapłaty złożonym do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie pozwany podniósł niezgodność w datach i błędy w danych adresowych (k. 18v akt). W odpowiedzi na pozew wyjaśnił, że zaistniała sytuacja wynika z błędu (...), które kierowało zawiadomienia pod niewłaściwy adres korespondencyjny uzyskany z umowy kupna auta, w której zabrakło pełnego adresu jego zamieszkania.
Ponadto był on wprowadzony w błąd przez poprzedniego właściciela auta, który sprzedając mu samochód wraz z zawartą polisą ubezpieczeniową nie poinformował o braku płatności raty tej polisy, z czego wynikał brak płatności z jego strony. Pozwany uznał roszczenie i wyraził wolę zawarcia ugody. Zaproponował uregulowanie płatności zaległej raty i wniósł o oddalenie żądania zapłaty odsetek za opóźnienie ze względu na brak doręczenia mu korespondencji przed wniesieniem pozwu (k. 28-28v akt).
Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje:
W dniu 13 lipca 2023 r. X. Ł. jako właściciel P. (...) o nr rej. (...) zawarła z (...) (...) w G. umowę ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej związanej z tym pojazdem, ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków kierowcy i pasażerów pojazdu oraz ubezpieczenia pomocy podczas podróży (...), na okres od 15 lipca 2023 r. do 13 lipca 2024 r. W zakresie ubezpieczenia (...) ustalono składkę na 417 zł, płatną w dwóch ratach, przy czym pierwsza rata w kwocie 209 zł została zapłacona w dniu zawarcia umowy. Przy pierwszej racie składki ubezpieczenia (...) ubezpieczająca zapłaciła też składkę ubezpieczenia (...) i (...) Druga rata składki w kwocie 208 zł miała być płatna 10 stycznia 2024 r.
Dowód: polisa nr (...) – k. 9 akt W dniu 26 lipca 2023 r. X. Ł. sprzedała wymieniony wyżej pojazd R. K.. W umowie sprzedaży, którą wypełniała sprzedająca, wpisano błędny adres pozwanego: W. (...), zamiast prawidłowego: W. (...). Po zawiadomieniu powódki przez sprzedającą o sprzedaży, w dniu 31 sierpnia 2023 r. (...) wystawiło pismo adresowane do pozwanego, informujące, że w związku z nabyciem pojazdu zostały przeniesione na niego prawa i obowiązki wynikające z umowy ubezpieczenia, podano numer polisy i serię. Wskazano, że przysługuje mu prawo do wcześniejszego wypowiedzenia umowy zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, (...).
Jednocześnie poinformowano, że za wskazaną polisę pozostało do zapłaty 2280 zł, a kwota ta uwzględnia ponowną kalkulację składki z tytułu udzielonej ochrony ubezpieczeniowej, spowodowaną zmianą właściciela ubezpieczonego pojazdu. Dodano, że wpłaty należy dokonać w ciągu 20 dni od otrzymania pisma. W piśmie wskazano błędne nazwisko pozwanego – U. oraz błędny adres pozwanego: W. (...). Pismo to nigdy nie dotarło do adresata. Dowód: pismo z 31.08.2023 r. – k. 14 akt nadto wyjaśnienia pozwanego – k. 40 akt W ocenie Sądu pozwany jako nabywca auta ponosi odpowiedzialność za zapłatę składki z tytułu ubezpieczenia (...) nabytego pojazdu, co wynika – jak słusznie wskazała powódka - z art. 31 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, (...).
Powódce nie należą się jednak odsetki za opóźnienie w płatności tej składki za okres od 6 września 2023 r. do dnia 30 grudnia 2025 r., albowiem pozwany nie otrzymał wezwania z 31 sierpnia 2023 r., w którym wskazano kwotę należności, gdyż pismo to zostało zaadresowane na błędne nazwisko i adres. Pozwany o podstawie żądania zapłaty kwoty 2.280 zł dowiedział się dopiero z pozwu i jego załączników, które otrzymał 23 grudnia 2025 r. (k. 27 akt). Dla popadnięcia w opóźnienie zgodnie z art. 481 § 1 k.c. konieczne jest wezwanie pozwanego do zapłaty.
Nie można mówić o tym, że pozwany popadł w opóźnienie, skoro przed procesem sądowym nie doręczono mu wezwania do zapłaty i dopiero z pozwu dowiedział się, jaką kwotę składki ma zapłacić. W orzecznictwie przyjmuje się, że jeśli wezwanie przedprocesowe do zapłaty okaże się nieskuteczne, pozwany powinien zapłacić należność niezwłocznie po doręczeniu odpisu pozwu. (...) oznacza bez zbędnej zwłoki w danych okolicznościach sprawy. Skoro pozwany odebrał pozew z załącznikami, w tym kopią wezwania z 31 sierpnia 2023 r., w dniu 23 grudnia 2025 r., a dni od 24 do 28 grudnia 2025 r. były dniami wolnymi od pracy, to w ocenie Sądu pozwany powinien uiścić żądaną od niego należność do 30 grudnia 2025 r., co oznacza, że popadł w opóźnienie od 31 grudnia 2025 r., dlatego od tego dnia należą się powódce odsetki ustawowe za opóźnienie (art. 481 § 1 i 2 k.c.).
Z tych względów orzeczono, jak w punkcie 1. (pierwszym) i 2. (drugim) sentencji wyroku. Na uboczu należy stwierdzić, że nie wiadomo, dlaczego powódka żądała w pozwie odsetek ustawowych za opóźnienie od 6 września 2023 roku, skoro w piśmie z 31 sierpnia 2023 roku zakreślono pozwanemu termin 20 dni od otrzymania tego pisma na zapłatę składki ubezpieczeniowej, nadto powódka nie dostarczyła do Sądu dowodu doręczenia pisma pozwanemu z 31 sierpnia 2023 roku. Zgodnie z art. 101 k.p.c. zwrot kosztów procesu należy się pozwanemu pomimo uwzględnienia powództwa, jeżeli nie dał powodu do wytoczenia sprawy i uznał przy pierwszej czynności procesowej żądanie pozwu.
Taka sytuacja zachodzi w tej sprawie, gdyż pozwany nie dał powodu do wytoczenia sprawy, nie wiedział bowiem o tym, że wezwano go przed procesem do zapłaty i uznał przy pierwszej czynności procesowej, to jest w odpowiedzi na pozew żądanie pozwu. W takiej sytuacji żądanie powódki zwrotu kosztów procesu na rzecz strony powodowej od pozwanego jest bezzasadne i dlatego podlegało oddaleniu, o czym orzeczono w pkt 3. (trzecim) sentencji wyroku. Pozwany nie poniósł w sprawie żadnych kosztów procesu.