Civil claim dismissed with costs awarded to plaintiff after defendant fulfilled obligation post-filing.
Legislator summary
AI generatedThe plaintiff withdrew their civil claim, citing that the defendant had already fulfilled the requested performance before the lawsuit was formally served. Although the procedural outcome was the dismissal of the proceedings under Article 355 of the Civil Procedure Code, the court determined the defendant effectively lost the case because the obligation was met after the claim was filed. Consequently, the court ordered the defendant to bear the plaintiff's litigation costs, including court fees, legal representation fees, and tax fees, based on established Supreme Court precedents regarding post-filing performance.
Legislator headnote
AI generatedArt. 355 k.p.c.; Art. 98 § 1, 11, § 3 k.p.c.; Art. 99 k.p.c.: When a defendant fulfills the claimed obligation after filing the lawsuit but before the claim is served, the proceedings are dismissed, yet the defendant is deemed to have lost the case and must pay the plaintiff's litigation costs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 856/25
UZASADNIENIE
W piśmie procesowym z datą 19 listopada 2025 r. strona powodowa cofnęła pozew w wraz ze zrzeczeniem się roszczenia, w uzasadnieniu podając, iż pozwana dopiero w toku procesu spełniła dochodzone pozwem świadczenie, przy czym do powyższego pisma strona powodowa załączyła dowody wpłat, dokonane przez pozwaną w dniach 19 sierpnia 2025 r., 12 września 2025 r. i 18 listopada 2025 r. W uzasadnieniu powyższego pisma strona powodowa ponadto podała, że podtrzymuje żądanie zasądzenia kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych oraz opłaty od pełnomocnictwa, skoro pozwana zaspokoiła roszczenie dopiero po wytoczeniu powództwa.
Wobec cofnięcia pozwu ze skutkiem prawnym – na podstawie art. 355 k.p.c. należało umorzyć postępowanie. Z uwagi na to, że pozwana zapłaciła stronie powodowej należność objętą pozwem, tj. należność główną wraz z żądanymi przez stronę powodową odsetkami, dopiero po wytoczeniu powództwa (bowiem pozew został wniesiony 18 sierpnia 2025 r. - data oddania pisma w Urzędzie Pocztowym (...) – potwierdzenie nadania przesyłki - k.27 akt), należy w świetle powyższego uznać ją za przegrywającą sprawę, a żądanie zwrotu całości kosztów procesu na rzecz strony powodowej – za uzasadnione w świetle art.98§1 i 1 1 oraz §3 k.p.c. i art. 99 k.p.c. Koszty powyższe obejmują opłatę od pozwu – 130 zł (przy czym jest to kwota 200 zł (ustalona stosownie do art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych), pomniejszona o kwotę 70 zł, która podlega zwrotowi na rzecz strony powodowej - stosownie do art. 79 ust.1 pkt 3 a i ust.3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych), koszty zastępstwa procesowego – 900 zł, ustalone na podstawie §2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, bowiem strona powodowa była reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym i opłatę skarbową od pełnomocnictwa – 17 zł.
Poniesienie powyższych kosztów było, zdaniem Sądu, niezbędne do celowego dochodzenia przez stronę powodową praw i celowej obrony w rozumieniu art.98 k.p.c. Celowym będzie przytoczyć w tym miejscu ugruntowane poglądy doktryny i orzecznictwa, zgodnie z którymi zaspokojenie przez pozwanego roszczenia po wytoczeniu powództwa jest równoznaczne z przegraniem przez niego sprawy (post. SN z 12.8.1965 r., I CZ 80/65, OSNC 1966, Nr 3, poz. 47), ponadto pozwanego uznaje się za stronę przegrywającą proces i zasądza koszty procesu na żądanie przeciwnika, gdy postępowanie zostało umorzone w przypadku cofnięcia pozwu, lecz cofnięcie pozwu było następstwem spełnienia przez pozwanego świadczenia po wniesieniu pozwu do sądu, a przed jego doręczeniem (post.
SN z 20.8.1979 r., I CZ 92/79, Legalis), albo po doręczeniu pozwu (orz. SN z 21.7.1951 r., C 593/51, OSNC 1952, Nr 2, poz. 49; post. SN z 6.11.1984 r., IV CZ 196/84, Legalis; post. SN z 10.2.2010 r., V CZ 1/10, Legalis; post. SN z 7.3.2013 r., IV CZ 8/13, Legalis), a nawet po wniesieniu apelacji (Komentarz do art. 98 k.p.c. red. nacz. Rylski (…); System Informacji Prawnej Legalis). Powyższe poglądy Sąd w pełni podziela, zatem należało orzec, jak w punkcie III sentencji.