Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV Ko 73/25 AI generated

Court awards partial compensation to son for wrongful execution of 1951 military verdict against deceased father.

Case Number IV Ko 73/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The court partially awarded compensation to the plaintiff, Ł. I., for the wrongful execution of a 1951 military verdict against his deceased father. While the court recognized the invalidity of the original 1951 judgment under the 1991 Act on Invalidating Sentences, it limited the damages to 610,000 PLN for the father's suffering rather than full restitution. The decision balances the principle of invalidating oppressive sentences with the practical limitations of awarding damages to a surviving heir for a crime committed against a deceased person.

Legislator headnote

AI generated

Art. 8 ust. 1; Art. 13 ustawy z dnia 23 lutego 1991 roku o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego; The court may award damages to a surviving heir for the wrongful execution of an invalid sentence against a deceased person, but such compensation is limited to the suffering endured by the victim rather than full restitution of the sentence.

Keywords

AI generated
invalidating sentences act surviving heir damages deceased victim compensation military court verdict 1951 oppressive sentence partial compensation award state liability

Cited Legislation

AI generated
Art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991 roku o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego
IV Ko 33/25 na podstawie art. 8 ust.
Art. 13 ustawy z dnia 23 lutego 1991 roku o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego
1 oraz art. 13 ustawy z dnia 23 lutego 1991 roku o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (tekst jedn.: Dz.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Ko 73/25

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 09 marca 2026 roku Sąd Okręgowy w Łodzi w IV Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia S.O. Tomasz Krawczyk Protokolant: st. sekr. sąd. Kinga Szymczyk przy udziale prokuratora Jana Snopkiewicza po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 marca 2026 roku sprawy z wniosku pełnomocnika wnioskodawcy Ł. I. o zadośćuczynienie za krzywdę, powstałą w związku z wydaniem i wykonaniem wobec nieżyjącego ojca wnioskodawcy – K. I. - wyroku byłego Wojskowego Sądu Rejonowego w Łodzi z dnia 30 października 1951 roku w sprawie o sygn.

Sr. 382/51, złagodzonego następnie na mocy ustawy amnestyjnej – co do którego to wyroku stwierdzono jego nieważność postanowieniem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 11 września 2025 roku w sprawie o sygn. IV Ko 33/25 na podstawie art. 8 ust. 1 oraz art. 13 ustawy z dnia 23 lutego 1991 roku o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 roku, poz. 442 ze zm.) 1. zasądza od Skarbu Państwa – Wojskowego Sądu Garnizonowego w X. na rzecz wnioskodawcy Ł.

I. kwotę 610 000 (sześciuset dziesięciu tysięcy) złotych tytułem zadośćuczynienia za krzywdę wynikającą z wydania i wykonania wobec nieżyjącego ojca wnioskodawcy K. I. wyroku byłego Wojskowego Sądu Rejonowego w Łodzi z dnia 30 października 1951 roku w sprawie o sygn. Sr. 382/51 - wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty;

2. oddala wniosek w pozostałym zakresie;

3. zasądza od Skarbu Państwa – Wojskowego Sądu Garnizonowego w X. na rzecz wnioskodawcy Ł. I. kwotę 240 (dwustu czterdziestu) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

4. stwierdza, że koszty procesu ponosi Skarb Państwa.