Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 681/25 AI generated

Appeal dismissed due to res judicata; second joint sentence on same crimes violates Art. 17 § 1 pkt 7 kpk.

Case Number IV Ka 681/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appeal against a joint sentence because the defendant had already been sentenced for the same crimes in a final ruling. The lower court combined four prior convictions into a 9-year sentence, but the Supreme Court found a prior final joint sentence of 12.5 years covering identical offenses. The court ruled that issuing a new joint sentence on the same facts violated the principle of res judicata under Article 17 § 1, item 7 of the Code of Criminal Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.; The principle of res judicata bars a new joint sentence on the same crimes if a final joint sentence or dismissal order has already been issued.

Keywords

AI generated
res judicata joint sentence Code of Criminal Procedure final ruling procedural bar same crimes appeal dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
Z powyższego wynika jednoznacznie, że w niniejszej sprawie zaszła ujemna przesłanka procesowa w postaci powagi rzeczy osądzonej, o której mowa w art. 17 § 1 pkt 7 kpk.
Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
17 § 1 pkt 7 kpk), zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza (art. 439 § 1 pkt 9 kpk), która musi skutkować – niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów – uchyleniem zaskarżonego wyroku i umorzeniem postępowania w rozpoznawanej sprawie.
Art. 85 § 1 kk
Sąd Rejonowy w Garwolinie łącząc jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone w powyższych sprawach, na podstawie art. 85 § 1 kk, art.
Art. 85a kk
85 § 1 i 2 kk, art. 85a kk, art.
Art. 86 § 1 kk
85a kk, art. 86 § 1 kk w zw.
Art. 569 § 1 k.p.k.
z art. 569 § 1 kpk łącząc jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone w powyższych sprawach, Sąd Rejonowy w Bełchatowie wymierzył skazanemu V.
Art. 572 k.p.k.
art. 624 § 1 k.p.k
Biorąc pod uwagę aktualną sytuację materialną skazanego, Sąd Okręgowy – na podstawie art. 624 § 1 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
V KK 326/04
W wyroku z dnia 17 listopada 2004 roku, V KK 326/04, Sąd Najwyższy wyraźnie podkreślił, że: „odpowiednie stosowanie art.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Ka 681/25

UZASADNIENIE

W wyniku wniesienia apelacji przez skazanego V. N. i jego obrońcę zaistniały podstawy do uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego w sprawie II K 781/24 Sądu Rejonowego w Bełchatowie wobec skazanego. Zaskarżonym wyrokiem łącznym z dnia 26 czerwca 2025 roku w sprawie II K 781/24 Sąd Rejonowy w Bełchatowie połączył skazania z czterech prawomocnych wyroków: - Sądu Rejonowego w Piszu z dnia 30 września 2022 roku (sygn. akt II K 609/21) za czyny wyczerpujące dyspozycję art. 279 § 1 kk i innych popełnione w dniach:14 maja 2021 roku i 20 maja 2021 roku na karę 3 lat pozbawienia wolności, - Sądu Rejonowego w Łomży z dnia 09 listopada 2023 roku (sygn. akt II K 13/23) za czyn z art. 279 § 1 kk i innych popełnionych w dniach: 17 czerwca 2022 roku, 27 maja 2022 roku, 14 czerwca 2022 roku i 13 czerwca 2022 na karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, - Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 20 grudnia 2023 roku (sygn. akt II K 1248/22) za czyn z art. 279 § 1 kk i innych popełnione w dniu 23 lipca 2018 roku na karę 2 lat pozbawienia wolności, - Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 04 listopada 2024 roku (sygn. akt II K 285/24) za czyn z art. 279 § 1 kk i innych popełniony w dniu 03 czerwca 2022 roku na karę 2 lat pozbawienia wolności.

Na podstawie art. 85 § 1 i 2 kk, art. 85a kk, art. 86 § 1 kk w zw. z art. 569 § 1 kpk łącząc jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone w powyższych sprawach, Sąd Rejonowy w Bełchatowie wymierzył skazanemu V. N. karę łączną 9 lat pozbawienia wolności, zaliczając mu na jej poczet: - okres odbywania kary pozbawienia wolności w sprawie sygn. akt II K 609/21 od dnia 27 maja 2021 roku, godz. 14:20 do dnia 29 listopada 2021 roku, godz. 14:20, - okres odbywania kary pozbawienia wolności w sprawie sygn. akt II K 1248/22 od dnia 29 listopada 2021 roku, godz. 14:20 do dnia 29 marca 2022 roku, godz. 15:05, - okres odbywania kary pozbawienia wolności w sprawie sygn. akt II K 13/23 od dnia 06 lipca 2022 roku, godz. 06:08 do dnia 08 marca 2023 roku, godz. 06:08, - okres odbywania kary pozbawienia wolności w sprawie sygn. akt II K 609/21 od dnia 08 marca 2023 roku, godz. 06:08.

Z ustaleń sądu okręgowego wynika, że inny sąd wydał prawomocny wyrok łączny wobec skazanego i dokonał połączenia między innymi dokładnie tych samych wyroków (dowód: prawomocny wyrok łączny wydany przez Sąd Rejonowy w Garwolinie w dniu 12 grudnia 2025 roku w sprawie o sygn. akt II K 533/25 k- 61- 64 akt II K 533/25, kserokopia wyroku k-363-366). Prawomocnym wyrokiem łącznym z dnia 12 grudnia 2025 roku wydanym w sprawie II K 533/25 Sąd Rejonowy w Garwolinie połączył V. N. skazania z następujących prawomocnych wyroków: Sądu Rejonowego w Piszu z dnia 30 września 2022 roku (sygn. akt II K 609/21) za czyny wyczerpujące dyspozycję art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk i z art. 281 kk w zw. z art. 64 § 2 kk popełnione w dniach: 14 maja 2021 roku oraz 20 maja 2021 roku (omyłkowo wskazano daty popełnienia czynów w części wstępnej wyroku łącznego - pkt XVI na 14 maja 2022 roku oraz 20 maja 2022 roku) na karę 3 lat pozbawienia wolności; - Sądu Rejonowego w Łomży z dnia 09 listopada 2023 roku (sygn. akt II K 13/23) za czyn z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk popełnionych w dniach: 13 czerwca 2022 roku oraz 17 czerwca 2022 roku na karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności; - Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 20 grudnia 2023 roku (sygn. akt II K 1248/22) za czyn z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk popełniony w dniu 23 lipca 2018 roku na karę 2 lat pozbawienia wolności; - Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 04 listopada 2024 roku (sygn. akt II K 285/24) za czyn z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk popełniony w dniu 03 czerwca 2022 roku na karę 2 lat pozbawienia wolności;

Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 13 marca 2025 roku (sygn. akt II K 625/21) za ciąg przestępstw z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk i art. 31 § 2 kk popełniony w dniu 10 maja 2017 roku oraz 12 maja 2017 roku na karę 3 lat pozbawienia wolności i 140 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 80 złotych. Sąd Rejonowy w Garwolinie łącząc jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone w powyższych sprawach, na podstawie art. 85 § 1 kk, art. 85a kk i art. 86 § 1 kk wymierzył skazanemu V.

N. karę łączną 12 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Z powyższego wynika jednoznacznie, że w niniejszej sprawie zaszła ujemna przesłanka procesowa w postaci powagi rzeczy osądzonej, o której mowa w art. 17 § 1 pkt 7 kpk. Niedopuszczalność ponownego merytorycznego orzekania w przedmiocie nowego wyroku łącznego zachodzi bowiem w każdym przypadku, gdy po wydaniu prawomocnego wyroku łącznego lub postanowienia o umorzeniu postępowania w tej kwestii na podstawie art. 572 kpk, dojdzie do rozpoznania wniosku o wydanie wyroku łącznego w odniesieniu do tej samej osoby i tych samych jednostkowych wyroków skazujących.

W wyroku z dnia 17 listopada 2004 roku, V KK 326/04, Sąd Najwyższy wyraźnie podkreślił, że: „odpowiednie stosowanie art. 17 § 1 pkt 7 kpk w postępowaniu w przedmiocie wydania wyroku łącznego decyduje o powstaniu ujemnej przesłanki procesowej o charakterze bezwzględnym w każdym przypadku, gdy po wydaniu prawomocnego wyroku łącznego lub postanowienia o umorzeniu postępowania w tej kwestii na podstawie art. 572 kpk, dojdzie do rozpoznania wniosku domagającego się wydania wyroku łącznego w odniesieniu do tej samej osoby i tych samych wyroków skazujących różnych sądów”.

Wobec stwierdzenia na etapie postępowania odwoławczego istnienia negatywnej przesłanki procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej (art. 17 § 1 pkt 7 kpk), zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza (art. 439 § 1 pkt 9 kpk), która musi skutkować – niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów – uchyleniem zaskarżonego wyroku i umorzeniem postępowania w rozpoznawanej sprawie. Dlatego też orzeczono jak w sentencji wyroku. Ponieważ skazany reprezentowany był przez obrońcę z urzędu, na podstawie § 4 ust. 1 i 3, § 17 ust. 5 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, zasądzono kwotę 354,24 złotych (w tym podatek VAT) na jego rzecz z tytułu zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

Biorąc pod uwagę aktualną sytuację materialną skazanego, Sąd Okręgowy – na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. – zwolnił go w całości od wydatków w sprawie, którymi obciążył Skarb Państwa.