Legislator Case Law & Legislation
II S 25/14 AI generated

Appeal court dismisses prisoner's claim of procedural delay due to his own requests for legal assistance and transfers.

Case Number II S 25/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appeal court dismissed the prisoner's complaint regarding unreasonable delays in the proceedings against the prison director and penitentiary commission. The prisoner argued that the process was excessively slow, but the court found that delays were caused by the prisoner's own requests for legal assistance and transfers between prisons. Consequently, the court ruled that the proceedings were conducted without undue delay and the claim was unfounded.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; The court may dismiss a claim of procedural delay if the delay is attributable to the party's own actions or circumstances independent of the court's conduct.

Keywords

AI generated
procedural delay prisoner rights unreasonable delay legal assistance prison transfer appeal court dismissal of complaint

Cited Legislation

AI generated
art. 12 ust. 1 Ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II S 25/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 lipca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz (spr.) Sędziowie: SSA Grzegorz Kapera SSA Wiesław Pędziwiatr po rozpoznaniu w sprawie skazanego R. F. skargi wniesionej przez skazanego na naruszenie jego prawa do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - postępowanie przed Sądem Okręgowym we Wrocła­wiu w przedmiocie rozpoznania skargi na decyzję dyrektora zakładu karnego i komisji penitencjarnej na podstawie art. 12 ust.l Ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naru­szenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nie­uzasadnionej zwłoki ( Dz. U. Nr 179, poz. 1843) postanawia I. zwolnić skazanego od uiszczenia opłaty; II. skargę oddalić.

UZASADNIENIE

Skazany R. F. wystąpił do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu ze skargą na naruszenie jego prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu w postępowaniu skargowym na de­cyzje dyrektora Zakładu Karnego Nr (...) we W. i Komisji Penitencjarnej tego zakładu. Sąd Apelacyjny ustalił, co następuje: W dniu 23 sierpnia 2013r. do Sądu Okręgowego we Wrocławiu wpłynęła skarga skazanego na decyzje dyrektora Zakładu Karnego Nr (...) we W. i Komisji Penitencjarnej tego zakładu. W dniu 5 września 2013r.

Sąd Okręgowy wystąpił do dyrektora zakładu o nadesłanie niezbędnych informacji, a w dniu 5 listopada 20ł4r. wysłał stosowne ponaglenie. W dniu 18 listopada 2014r. nade­słano żądaną informację i kopie dokumentów. W dniu 5 stycznia 2014r. wyznaczono termin posiedzenia na 7 marca 2014r. Po tym skazany został przetransportowany do Zakładu Karnego w R.. W związku z powyższym R. F. wystąpił do Sądu Okręgowego we Wrocławiu z wnioskiem o przesłuchanie go w drodze pomocy prawnej przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie, a następnie o odroczenie posiedzenia wyznaczo­nego na dzień 7 marca 2014r.

Sąd Okręgowy we Wrocławiu zlecił Sądowi Okręgowemu w Rzeszowie przesłuchanie skazanego. W międzyczasie skazany został przetransportowany do Zakładu Karnego w W. i stąd Sąd Okręgo­wy w Rzeszowie zwrócił odezwę bez wykonania. W dniu 11 kwietnia 2014r. wyznaczono kolejny termin posiedzenia na dzień 6 czerwca 2014r. Skazany znajdował się wówczas w Zakładzie Karnym w T. i w dniu 9 maja 2014r. wystąpił z wnioskiem o zlecenie przesłuchania go przez Sąd Okręgowy w Tarnowie. Jednocześnie tego samego dnia wystąpił do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu ze skargą na przewlekłość postępowania.

W dniu 6 czerwca 2014r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu zakończył postę­powanie i utrzymał w mocy zaskarżone decyzje. (dowód: akta Pen 1418/13 Sądu Okręgowego we Wrocławiu, informacja dyrek­tora ZK w T.)

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Skarga skazanego jest bezzasadna. Oceniając prowadzone przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu postępowanie skargowe należy stwierdzić, że jakkolwiek postępowanie to trwało stosunkowo długo, to jednak nie można dostrzec w nim przejawów przewlekłości, albowiem czas trwania tego postępowania determinowany był okolicznościami niezależ­nymi od Sądu Okręgowego. W pierwszej kolejności trzeba zauważyć, że ponad 2 miesiące Sąd Okrę­gowy oczekiwał na informację dyrektora zakładu karnego. Nie był jednak bier­nym wobec tej zwłoki i wystosował stosowne ponaglenie.

Po wtóre, przetransportowanie skazanego do zakładu karnego w Rzeszo­wie i złożone na podstawie tego wnioski skazanego były kolejną przyczyną przedłużenia postępowania. Wobec udziału skazanego w czynnościach proce­sowych przed organami wymiaru sprawiedliwości, a więc czynnościach termi­nowych i pilnych, a z drugiej strony wobec możliwości rozpoznania skargi ska­zanego bez jego udziału w posiedzeniu, Sąd Okręgowy nie miał podstaw, aby nie wyrazić zgody na przetransportowanie skazanego do R.. Jednakże do wydłużenia postępowania nie doszło dlatego, że skazany został przetransporto­wany do innego zakładu karnego, ale przede wszystkim dlatego, że z tego po­wodu najpierw zażądał przesłuchanią,w drodze pomocy prawnej (k-26), a na­stępnie odroczenia posiedzenia (k-31).

Podobnie postąpił po przetransportowa­niu do T., kiedy zażądał przesłuchania w drodze pomocy prawnej, co siłą rzeczy musiało przedłużyć czas postępowania, a jednocześnie tego samego dnia sporządził skargę na przewlekłość tego postępowania. Sprawia to wrażenie, jak­by nie chciał dopuścić do zakończenia postępowania w dniu 6 czerwca br. To wszystko upoważnia do stwierdzenia, że czynności w tym postępowa­niu były podejmowane prawidłowe i bez nadmiernej zwłoki, zaś do zakończenia tego postępowania nie doszło z przyczyn obiektywnych i postawy procesowej skazanego.

Zatem jego wniosek o stwierdzenie przewlekłości postępowania jest bezzasadny i musi być oddalony. W związku z powyższym postanowiono - jak na wstępie.